“ആഗ്രഹം കോവിലകത്ത് നടക്കില്ല… ഉച്ചയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വന്നോളൂ… അമ്പലത്തിൻ്റെ അപ്പുറത്താണ് വീട്. മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട്…കണ്ട് പിടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ല” അവർ പറഞ്ഞു. രവി ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
“ഇന്ന് വരട്ടെ… ” രവി ചോദിച്ചു.
“ഊണ് കഴിഞ്ഞ്… അപ്പോ എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആകും… പിന്നെ, വരുന്നത് ആ രാഘവൻ അറിയരുത്…”
പിന്നെയെല്ലാം ചടപടാന്ന് ആയിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ് കയറിപ്പോകുന്ന അവരുടെ വലിയ കുണ്ടി ഈറൻമുണ്ടിൽ കണ്ടപ്പോൾ രവിയുടെ കുട്ടൻ അനങ്ങി. എന്തായാലും അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആളല്ലേ എന്ന് കരുതി, വേഗം കുളിയും തേവാരവും പ്രാതലും കഴിച്ച് രവി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.
“കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങിക്കോളൂ… ” പിന്നിൽ ദേവിയുടെ ശബ്ദം.
“ഉറക്കം ഉച്ചയ്ക്കാവാം.. ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ട് വരാം…” രവി തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പറഞ്ഞു.
“ഈ സമയം നട അടച്ചുകാണും… ഇനി വൈകീട്ടെ തുറക്കൂ..” ദേവി അറിയിച്ചു.
ഉച്ചവരെ മുറിയിൽ തങ്ങിയ രവിക്ക് ദേവിയുടെ ഏട്ടൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം, പകൽ വൈദ്യരുടെ ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് ചെയ്യേണ്ടത് ഒക്കെ ചെയ്ത് തീർക്കും. തനിക്ക് ഡ്യൂട്ടി രാത്രി മാത്രം.
എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആയെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, രാഘവൻ്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച്, രവി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കവലയിൽ ഒരു പെട്ടിക്കട. അധികം ദൂരത്തല്ലാതെ അമ്പലം. അതും കഴിഞ്ഞ് രവി നടന്നു. അവസാനം, മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട് കണ്ടതും, രവി അകത്തേക്ക് കയറി.
“ഇവിടെ ആരും ഇല്ലേ….” പാതി ചാരിയ കതകിൽ തട്ടി രവി ചോദിച്ചു.
“അകത്തേക്ക് പോന്നോളൂ … എന്നിട്ട് മുൻവാതിൽ ചരിക്കോളൂ…” അകത്തുനിന്നും അറിയിപ്പ്.
രവി അകത്ത് കടന്ന് വാതിൽ ചാരി.
“ദാ ഇവിടെ….” ശബ്ദം കേട്ട ഇടത്തേക്ക് രവി തിരിഞ്ഞു. അരികിലെ കുടുസ്സ് മുറിയിൽ നിലത്ത് പാവിരിച്ച് അതിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന തെല്ല് മുൻപ് കണ്ട പാചകറാണി. അവരുടെ വയറും മാറും പായിൽ അമർന്ന് ഞെരിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ചന്തികൾ ഉയർന്ന് പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച ആരിലും ഇളക്കം സൃഷ്ടിക്കും.
“ഇവിടെയാണോ കിടപ്പ്… ” രവി തല അകത്തേക്കിട്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇണ ചേരാൻ ഇതാണ് പറ്റിയ സ്ഥലം.. നല്ല കാറ്റും പിന്നെ വെളിച്ചവും കിട്ടും.. ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധയും ഉണ്ടാവില്ല. വാ.. ഇങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക്…” അവർ എണീറ്റ് ചുമർ ചാരിയിരുന്നു.
“ഇവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലേ….?”
“ആൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വരാൻ പറയോ…” അവർ മുടി വാരിക്കെട്ടി. രവി അവർക്കരികിൽ ഇരുന്ന്, തല അവരുടെ മടിയിലേക്ക് ചാച്ചു.
“എന്താ വന്ന വഴി ഉടനെ ഒരു ചായൽ… തമ്പ്രാട്ടി ഇന്നലെ ഉറക്കിയില്ലേ…” മുനവച്ചൊരു ചോദ്യം.
“ഇന്നലെ ഒന്ന് മയങ്ങി. മനം വിട്ട് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തമ്പുരാൻ രണ്ട് വട്ടം എണീറ്റ്…” രവി ഒന്നിനെ രണ്ടാക്കി.
“ഉം… തമ്പ്രാട്ടി നല്ല മൂത്ത ഇനമാ … രുചി അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പിടി വിടില്ല… അത്രയ്ക്ക് കഴപ്പാ അവർക്ക്…” രവിക്ക് അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.
“നാടൻ വെറ്റില പാക്കും കൂട്ടി മുറുക്കാൻ ഇഷ്ടാണോ.?” അവർ ചോദിച്ചു.
“ശീലം ഇല്ല… പക്ഷേ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി ആവാം…” രവി ചരിഞ്ഞ് അവരുടെ വയറിൽ മുഖം മുട്ടിച്ചു.
അവർ അരികിൽ വച്ചിരുന്ന വെറ്റിലചെല്ലം എടുത്ത് അതിൽനിന്നും വലിയ ഇളം വെറ്റിലയിലെ തണ്ട് നീക്കി, ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചു. പിന്നെ മുറിച്ച് വച്ച അടയ്ക്ക വെറ്റിലയിൽ വച്ച് ചുരുട്ടി രവിയുടെ വായിൽ മുട്ടിച്ചു.
“എനിക്ക് ചേച്ചി ചവച്ചിട്ട് വായിൽ വച്ച് തന്നാൽ മതി..” രവി വിചിത്രമായ ആവശ്യം അറിയിച്ചു.
“ഞാൻ മുറുക്കിയിട്ട് അതിൻ്റെ കൊറ്റൻ തരാനോ?” അവർ ചെറിയ കഷണം പൊകല പിടിച്ചെടുത്ത്, പല്ലുകളിൽ ഉറച്ച്, വായിലിട്ടു.
“അല്ല… എനിക്ക് അതിൻ്റെ നീര് വായിലൊഴിച്ച് തന്നാൽ മതി…” രവി അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ജീവിതത്തിൽ ആദ്യയിട്ടാ ഇങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം കേൾക്കുന്നത്…” അവർ ചവച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പതിയെ അവരുടെ വാ ചുമന്ന് വന്നു.
“ഇനി എനിക്ക് താ….” രവി വാ തുറന്നു. അവർ വായിൽ സ്വരൂപിച്ച മുറുക്കാൻ തുപ്പൽ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ രവിയുടെ വായിൽ അല്പാല്പം നിക്ഷേപിച്ചു. രവി അത് കുടിച്ചിറക്കി.
“അറപ്പില്ലേ…” അവർ ചോദിച്ചു.