“ചോദ്യം കേട്ടില്ലേ? നിങ്ങൾ നോൺ വെജ് കഴിക്കുമോ? ഇല്ലയോ ?” രവി ചോദിച്ചു.
“ഉവ്വ്…”
“ഇല്ല..”
ഒരേസമയം മറുപടി വന്നു. ഉവ്വ് എന്ന് കാർത്തുവും ഇല്ലെന്ന് രാഘവനും. രവിക്ക് ചിരി പൊട്ടി.
“എൻ്റെ കാർത്തു… നിങ്ങടെ ഒരു കാര്യം… ദേ… രാഘവൻ കൊണ്ടുവന്ന ചിക്കൻ എടുത്ത് വറുത്തരച്ച് കുഴമ്പ് രൂപത്തിൽ ഒരു കറി ഉണ്ടാക്ക്. പിന്നെ, മീൻ മുളക്ചാർ വച്ചാൽ…
കപ്പയ്ക്ക് ബെസ്റ്റാ…” രവി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇരുവർക്കും ആശ്വാസമായി.
“അപ്പോ തമ്പ്രാൻ ഇറച്ചീം മീനും കഴിക്കും.. ല്ലേ..” രാഘവന് ആശ്ചര്യം.
“ഇന്ന്, നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ കഴിക്കും.. പിന്നെ, കാർത്തുവിൻ്റെ കൈപ്പുണ്യവും ഒന്നറിയാല്ലോ…” രവി അവരെ അടിമുടി നോക്കി പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ പിന്നെ… തമ്പ്രാൻ പറഞ്ഞപോലെ താൻ പാചകം തുടങ്ങു… ഞങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ഇരിക്കാം..” രാഘവൻ കാർത്തുവിനോട് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ ചടപടാന്ന് നീങ്ങി. അകത്ത് കിടന്ന രണ്ട് മരക്കസേരയും സ്റ്റൂളും രാഘവൻ പുറത്തേക്കിട്ട്, കൊണ്ടുവന്ന കള്ളിൻ്റെ ക്യാൻ അരികിൽ വച്ചു. ഇതിനകം, കഴുകിത്തുടച്ച രണ്ട് ഗ്ലാസുമായി കാർത്തുവും എത്തി.
രാഘവൻ പകർന്ന കള്ള് ഒറ്റവലിക്ക് രവി അകത്താക്കി. രാഘവനും ഗ്ലാസ് നിറച്ച് വലിച്ച് കുടിച്ച് ചിറി തുടച്ചു. വീണ്ടും രണ്ട് ഗ്ലാസും നിറഞ്ഞു. ടച്ചിങ്ങിൻ്റെ അകമ്പടി ഇല്ലാതെ രണ്ടാം റൗണ്ടും കഴിഞ്ഞ്, വീണ്ടും ഗ്ലാസ് നിറഞ്ഞു.
അതിനിടെ മുളക് ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയുമായി കാർത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇപ്രാവശ്യം, അവരുടെ മുണ്ട്, പൊക്കിളിന് താഴെ കാണപ്പെട്ടു. എന്തൊരു ആഴവും പരപ്പും !! ഒരു തുടം കള്ള് കൊള്ളുന്ന ചഷകം!!! സമയമാവട്ടെ… ഞാൻ എടുത്തോളാം…. രവി മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി.
അന്തിയുടെ ഉപഭോഗം ക്രമാനുഗതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കാർത്തു കൊണ്ടുവന്ന പപ്പടം വറുത്തതും, കടുമാങ്ങാ അച്ചാറും കല്ലിന് അകമ്പടിയായപ്പോൾ സംഗതി കൊഴുത്തു.
സമയം അതിവേഗം ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി. ചുറ്റും ഇരുട്ട് ഇടംപിടിച്ചു.
“കറികൾ എല്ലാം ആയി… കൊണ്ടുവരണോ ?” കാർത്തു അകത്തുനിന്നും ചോദിച്ചു. രാഘവൻ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ തലകൊണ്ട് അനുമദികൊടുത്ത്.
രാഘവൻ ഒരു ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി.
“നാടൻ സാധനമാണ്… ഒരു പുക പിടിപ്പിക്കണോ… കള്ളിന് കഞ്ചാവ് ബെസ്റ്റാ…” രാഘവൻ പുക വലിച്ച് വിട്ട് പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട… ഇതിൽനിന്നും കിട്ടുന്ന ആനന്ദം ധാരാളം…” രവി ഗ്ലാസ്സുയർത്തി പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടൻ്റെ ഇന്നത്തെ കാര്യം പോക്കാ.. കള്ളും കഞ്ചാവും.. രണ്ടീസം തലപൊക്കില്ല… കിടന്ന കിടപ്പായിരിക്കും…” തയ്യാറാക്കിയ കപ്പയും മീൻകറിയുമായി കാർത്തു വന്നു.
“കാർത്തു ഇതിൻ്റെ രുചി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ?” രാഘവൻ മുള്ളാൻ മാറിയ നേരം, ഗ്ലാസ്സുയർത്തി രവി ചോദിച്ചു.
“വല്ലപ്പോഴും… ചെത്തുകാരൻ ശശി തന്നാൽ സേവിക്കും…” കാർത്തു നാണിച്ചു.
“എങ്കിൽ ഇതങ്ങ്ട് വലിക്ക്….” രവി ഗ്ലാസ് നീട്ടിയതും, കാർത്തു അത് വാങ്ങി മൊത്തി ചിറി തുടച്ചു.
“എങ്ങിനെയുണ്ട്….” രവി ഗ്ലാസ് വാങ്ങി നിറച്ചു.
“സുഖം… ആനന്ദം…” കാർത്തു അച്ചാറെടുത്ത് നാവിൽ തേക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ രവി തടഞ്ഞിട്ട്, സ്വന്തം വിരലിൽ അച്ചാർ എടുത്ത് കാർത്തുവിന് നീട്ടി. ഒന്ന് ഇടം വലം നോക്കി, കുനിഞ്ഞ്, രവിയുടെ വിരൽ വായിലിട്ട് അവർ നോട്ടിന്നുണഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, രവി നിറച്ച് വച്ച ഗ്ലാസിൽനിന്നും പകുതി മോന്തി.
താൻ ആഗ്രഹിച്ച അവസരം വന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവി അൽപ്പം അച്ചാർ സ്വന്തം നാവിൽ തേച്ച്, കാർത്തുവിന് നീട്ടി. കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ കാർത്തു, വീണ്ടും ഇടം വലം നോക്കി, കുനിഞ്ഞ്, രവിയുടെ നാവിലെ അച്ചാർ നക്കി അകത്താക്കി. ഇരുവരുടെയും മുന്നിൽ തടസ്സമായി നിന്ന സദാചാരമെന്ന മതിൽ അതോടെ പൊളിഞ്ഞ് വീണു. ഇനി, റൂട്ട് ക്ലിയർ.
അരികിൽ നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിൻ്റെ മുണ്ട് തെല്ല് പൊക്കി, ഇടതുനടുവിരൽകൊണ്ട് യോനിയിൽ തൊടാനൊരു ശ്രമം രവി നടത്തി.