“മതി.. കുളം ചെറുതാണെങ്കിലും ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം… ” രവി പറഞ്ഞതും, കാർത്തു ചന്തിയും, അധികം ചാടാത്ത വയറും കുലുക്കി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി. തിരികെ, ഒരു ടോർച്ചും, രണ്ട് തോർത്തുമായി അവർ വന്നു.
“കുളം അത്ര വലുപ്പമില്ല… ആഴവും.. കഷ്ടി മുങ്ങി നിവരാം.. അത്രതന്നെ.” കതക് പുറത്തുനിന്നും കുറ്റിയിട്ട് രവിയോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് രവിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്. കാർത്തു സൂചിപ്പിച്ചത് യഥാർത്ഥ കുളത്തിൻ്റെ കാര്യമായിരുന്നു.
“വന്നാലും തമ്പ്രാ….” കാർത്തു ക്ഷണിച്ചു. രവി എഴുന്നേറ്റ് അവർ തെളിയിച്ച വെളിച്ചത്തിന് പിന്നാലെ നടന്നു. കാർമേഘങ്ങൾ ചന്ദ്രൻ്റെ വെളിച്ചത്തെ ഇടയ്ക്കിടെ മറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും, തമ്മിൽ ഉരയുന്ന കർത്താവിൻ്റെ രണ്ട് ചന്തിപ്പന്തുകളിൽ രവിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. കടിച്ച് വലിക്കാൻ പറ്റുന്ന സൂപ്പർ കുണ്ടി! ഇതിനുള്ളിൽ തൻ്റെ കൊമ്പനെ അൽപ്പനേരം തളയ്ക്കണം. രവി കണക്ക് കൂട്ടി.
തെങ്ങും കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ ഇടത്തിലൂടെ രണ്ടുമൂന്ന് മിനിറ്റ് നടന്നതും, പറമ്പിൽ കുഴിച്ച ഒരു കൊച്ചുകുളത്തിനരികിൽ അവർ എത്തി.
“ദാ.. ഇതിൽ നമുക്ക് നീരാടാം…” കൈയ്യിലെ ടോർച്ചും തോർത്ത് മുണ്ടും അരികിൽ വച്ച്, കാർത്തു ചെറിയ കല്ലുകൾ പാകിയ പടവുകൾ ഇറങ്ങി.
“ഇതൊക്കെ നനയില്ലേ…” രവി കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ മടിച്ചു.
“ഒന്നര ഏക്കർ സ്ഥലത്ത്, ഇവിടെ, ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേർ മാത്രം.. അടുത്തൊന്നും ഒരു വീടുപോലും ഇല്ല. പിന്നെ നമുക്കെന്തിന് തുണി തമ്പ്രാ..???” അവർ പറഞ്ഞു.
“എൻ്റെ കാർത്തു… ഈ തമ്പ്രാ വിളി ഇനി വേണ്ട… എനിക്ക് ഒരു പേരുണ്ട്… രവി.. അത് വിളിച്ചാൽ മതി…” രവി പടവിൽ നിന്നു.
“വേണ്ട തമ്പ്രാ… എനിക്ക് തമ്പ്രാ എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ഇഷ്ടം.. പിന്നെ അനുവദിച്ചാൽ, എൻ്റെ തമ്പ്രാ… എന്ന് വിളിക്കാം…” കാർത്തുവിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കം.
“എന്നാൽ അങ്ങിനെ ആവട്ടെ… ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല…” രവി കാൽ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി.
“കഴിഞ്ഞ ദിവസം തങ്കത്തിനെ കണ്ടപ്പോൾ, എൻ്റെ ഈ തമ്പ്രാൻ്റെ കഴിവുകൾ സവിസ്തരം അവൾ പറഞ്ഞു. കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയതാ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടങ്ങാത്ത കഴപ്പ്. രാഘവേട്ടൻ സ്നേഹമുള്ളയാളാണ്. പക്ഷേ, ഒരു പെണ്ണിന് സ്നേഹം വാരിക്കോരി കൊടുത്താൽ അവളിലെ തീ അണയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ…
അതിന് ബലമുള്ള ആയുധം വേണ്ടേ…” കാർത്തു കുനിഞ്ഞ് വെള്ളം ഒരു കൈയ്യിൽ കോരി ദൂരേക്ക് നീട്ടി എറിഞ്ഞു.
രവിക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലായി. കാലങ്ങളായി അരയ്ക്ക് കീഴെ മുഴുപട്ടിണിയിൽ കഴിയുന്ന കാർത്തു. തങ്കം പറഞ്ഞ തൻ്റെ വീരസ്യം കേട്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തിരിക്കുന്നു. കഥകൾ അറിയുന്ന രാഘവൻ വേറെ യാതൊരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാതെ, ഒരു കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരൻ്റെ വേഷവും കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഇനിയും എന്തൊക്കെ കാണണം??
“എന്തോ വലിയ ആലോചനയിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…” കാർത്തു ചോദിച്ചു.
“വലിയ ആലോചനയിൽ ഒന്നുമല്ല… അല്ല ഞാൻ ഓർക്കായിരുന്നു… ഇന്നലെ ഈ നേരത്ത് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാതിരുന്ന കാർത്തുവിനോടൊപ്പം, ഇന്ന് രാത്രിയിൽ, ഇവിടെ, ഈ കുളത്തിൻ്റെ വക്കിൽ… ”
“അതാണ് ദൈവത്തിൻ്റെ ഓരോരോ കളികൾ.. ” കാർത്തു മൂച്ച് കേറ്റി.
“അതേ… കളികൾ നമ്മളായി നടപ്പിലാക്കുന്നു…
ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഊരുവാൻ രവിക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല. സ്വന്തം നഗ്നത എത്രയും പെട്ടെന്ന് വെളിവാക്കി, കാർത്തുവിൽ അന്തർലീനമായ കാമത്വരയെ ഉണർത്തുവാൻ കിട്ടിയ അവസരം സമർഥമായി രവി മുതലെടുത്തു. വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന ഷർട്ടും മുണ്ടും മടക്കി കാർത്തുവിന് അധികാരത്തോടെ കൊടുക്കുമ്പോൾ, രവിയിൽ ലവലേശം നാണം വിരിഞ്ഞില്ല.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വസ്ത്രം വാങ്ങി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത കാർത്തു, രവി കാണാതെ അവയെ മണത്തു. കൂടാതെ, രവിയുടെ ഏത്തപ്പഴം പോലെയുള്ള സമാനം കണ്ട് കോരിത്തരിച്ചു. ഏതൊരു പെണ്ണും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വലുപ്പം. അവർ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. വെറുതെയല്ല സ്വഅനുഭവം പറയാൻ തങ്കത്തിന് ഇരട്ടി ആവേശം ഉണ്ടായത്.