സത്യത്തിൽ ബംഗ്ലാവിലെ ആ പിൻ ഭാഗം ഇവിടെക്കാണ് തുറക്കുന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല…അവിടെ മനുഷ്യന്റെ കരവിരുതാണ് കണ്ടതെങ്കിൽ, ഇവിടെ പ്രകൃതിയുടെ വിളയാട്ടമാണ്…
പാറകളിലോടെ ഒരു അരുവി ഒഴുകി പോവുന്നു.. ചുറ്റും പല തരത്തിലുള്ള മരങ്ങൾ സസ്യാജാലങ്ങൾ എവിടെ നിന്നും ഏത് രീതിയിലും നോക്കിയാലും ഒരു കുറ്റം പോലും പറയാൻ കഴിയില്ല…എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?
മനുഷ്യന് കല നൽകിയ ശക്തി.. അതിന്റെ…
തന്റെ പേരെന്താ?
ആ ചോദ്യം എന്നെ തിരിച്ചു ഭൂമിയിൽ എത്തിച്ചു..
ഞാൻ : എന്തോ?
സാനു : പേര്?
ഞാൻ : അരുൺ ജ്യോതിസ്..
സാനു : വെറൈറ്റി പേരാണല്ലോ.. അച്ഛൻ..
ഞാൻ : ഓർഫനാണ്…
സാനു :ഓ സോറി..
ആ മുഖം ഒന്ന് വാടി..
ഞാൻ : ഇട്സ് ഓക്കേ,നിങ്ങൾ?
സാനു : ഞാൻ പാലക്കാട് സ്വദേശി ആണ്..
ഞാൻ : ഞാനൂഹിച്ചു..
സാനു അത്ഭുതത്തോടെ : എങ്ങനെ?
ഞാൻ :മുഖത്തു ഒരു പാലകാടൻ ചായ കണ്ടു.
ആ മുഖത്തു ഒരു നാണം വിരിഞ്ഞു..
ഞാൻ : ഇവിടെ എത്ര കാലമായി?
സാനു : 3കൊല്ലം.., അതേയ് ഇനി മാഡം വിളി വേണ്ട കേട്ടോ..😁
ഞാൻ : ശെരി മാഡം, ഓഹ് സോറി മാഡം.. ശേ.. 🤣
അത് കേട്ട് അവൾ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. ഞാനും ആ ചിരിയിൽ പങ്കു ചേർന്നു..
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മുൻപോട്ടു പോവുമ്പോൾ ഞാൻ നിലത്തു നോക്കി.. അതാ ഒരു ഫൂട്പ്രിന്റ്…
സാനിയ.. നോക്ക്..
അവൾക്കു അത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു..
ഉം.. അവൾ ഒന്ന് മൂളി..
ഞാൻ : കിഡ്നാപ്പറുടെ ആവുലെ?
സാനു : ആവാം, അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ പണിയെടുക്കുന്ന തൊട്ടകാരന്റെയോ അതോ ഏതെങ്കിലും അതിഥിയുടെയും ആവാം..
ഞാൻ : ശരിയാണ്..
ഞാൻ ചുമ്മാ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി.കറുത്തിരുണ്ട മേഘങ്ങൾ, ആ പ്രദേശത്തെ വിഴുങ്ങി…
ഞാൻ : മഴ പെയ്യാൻ പോവുകയാ.. 😟.. അപ്പോൾ ഇതു…
സാനു വിഷമത്തോടെ : അത് മാഞ്ഞു പോവും…
വാ മറ്റെന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്നു നോക്കാം..
ഞാൻ : ശെരി…
നമ്മൾ കുറച്ചു കൂടി മുൻപോട്ട് നടന്നു..
കുറച്ചു മുൻപിൽ അരുവിയുടെ ആഴം കുറഞ്ഞ വഴിയായിരുന്നു…അവിടെ കല്ലുകൾക്കു ഈർപ്പമേപ്പോഴും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ നല്ല ശ്രദ്ധയോടെ മുൻപോട്ട് നടന്നു..
ഞാൻ : ശ്രദ്ധിക്കണേ, നല്ല വഴുപ്പുണ്ട്.. ☺️
പറഞ്ഞു നാവെടുത്തില്ല, സാനിയ കാൽ വഴുതി 😂
ഏയ്…
ഞാൻ അവൾ വീഴാതിരിക്കാൻ കേറി പിടിച്ചു..
ഹൂ..
ഹാവു…
ഞാൻ ആശ്വസിച്ചു…
പെട്ടന്നാണ് ഞാൻ അവളെ എവിടെയാണ് പിടിച്ചതെന്ന് മനസിലാക്കിയത്..
വീഴാതിരിക്കാൻ ഞാനവളുടെ അരയുടെ പിൻഭാഗത്താണ് പിടിച്ചത്…
എന്റെ കൈകൾ ഒഴുകി താഴെയുള്ള മാംസപിണ്ടങ്ങൾ കശക്കാൻ വെമ്പി..
പെട്ടന്ന് ഞാനെന്റെ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു..
സോറി.. ഞാൻ…അത്.. വീഴാൻ പോയപ്പോൾ…
കുഴപ്പമില്ല…
അവർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു മുൻപിലേക്ക് നടന്നു…
പെട്ടന്ന് പ്രകൃതി സ്വന്തം ഭാവം മാറ്റി…
തുള്ളിക്കൊരു കുടം കണക്കെ മഴ തുടങ്ങി…
ഞാൻ ദൂരെ ഒരു പഴയ ഷെഡ് കണ്ടു…
ഞാൻ വേഗം സാനിയയുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് ഓടി..
വേഗം ആ ഷെഡിൽ കയറി…
സാനിയ :ആകെ നനഞ്ഞു…
ഞാൻ: ഇപ്പോഴേക്ക് ആ തെളിവുകളെല്ലാം മാഞ്ഞു പോയി കാണും…😟
സാനിയ : സാരമില്ല നമുക്ക് വേറെ വഴി നോക്കാം..
സാനിയ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നിട്ട് തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു…
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് വിഷയം മാറ്റാൻ അവൾ ചോദിച്ചു…
നിങ്ങളുടെ ജോലി എന്താ?
ഞാൻ : ഇൻവെസ്റ്റിഗറ്റീവ് ജേർണയലിസ്റ്റ് ആണ്..
സാനിയ : എന്താ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേര്?
ഞാൻ അങ്ങനെ ഇന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നൊന്നും ഇല്ല.. ഫ്രീലാൻസറാണ്..
സാനിയ : അവസാനത്തെ നിങ്ങളുടെ അസ്സായിന്മെന്റ് എന്തായിരുന്നു ?
ഞാൻ : അത്…മിഥിലാപുരി അമർ കേസില്ലേ?
സാനിയയുടെ മുഖത്തു അത്ഭുതം വിടർന്നു..
ഏത് ആ മന്ത്രി വിശ്വനാഥൻ,…
അല്ല, മുൻ മന്ത്രി വിശ്വനാഥൻ….
സാനിയ : അവിടെ ഇയാളുടെ റോൾ എന്താ?
ഞാൻ : അവിടെ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു..കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കരുത്…
പിന്നെ ഒരു ചോദ്യവും വന്നില്ല..
പെട്ടന്ന് ഒരു ഇടി വെട്ടി..
അത് കേട്ട് സാനിയ ഒന്ന് ഞെട്ടി..
പോലീസായിട്ട് മിന്നലിനെ പേടിയാണോ?
ഞാൻ അല്പം തമാശയോടെ ചോദിച്ചു…