അപമാനത്താൽ ശോഭ ഉരുകിപ്പോയി..ഒരു മനുഷ്യന്റെ വായിൽ കൂടി ഈ വൃത്തികേടൊക്കെ വരുമോ എന്നവൾക്ക് അൽഭുതമായി.. ഇവൻ മനുഷ്യനല്ല… മൃഗമാണ്… ക്രൂര മൃഗം..
“” ഞാനേതായാലും കൂടുതൽ സമയം നിൽക്കുന്നില്ല..വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് പോകാം… ഒരവസരം കൂടി ഞാൻ നിനക്ക് തരാം… നാളെ രാവിലെ ഞാനാ ബസിലുണ്ടാവും… എന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ നീ നിൽക്കണം… ആ തിരക്കുള്ള ബസിൽ വെച്ച് ഞാൻ നിന്നെ ഊക്കും… ആര് കണ്ടാലും എനിക്കൊരു മൈരുമില്ല… ആരെങ്കിലും കാണണ്ടാന്നുണ്ടെങ്കിൽ നീ ശ്രദ്ധിച്ചോണം… പിന്നെ പാന്റിയും പറിയും ഒന്നും ഇട്ട് വരണ്ട… അതൂരാനൊക്കെ മെനക്കേടാവും…”..
വീഴാതിരിക്കാനായി ജനൽ കമ്പിയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ് ശോഭ.. എങ്കിലും താൻ വീണ് പോവുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.. ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയോടാണ് ഒരുത്തനിതൊക്കെ പറയുന്നത്.. വാവിട്ട് കരയാനവൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും അവൾ പിടിച്ച് നിന്നു.. അവൻ പറയുന്നത് അത്രമാത്രം അവളെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.. ജീവിതത്തിലിന്ന് വരെ കേൾക്കാത്ത ഏറ്റവും മോശമായ ഭാഷയിലാണവൻ സംസാരിക്കുന്നത്…
“” ഇങ്ങിനെയൊന്നും എന്നോട് പറയരുത്… ഞാൻ നിങ്ങളോട് മാപ്പ് പറയാം… എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്… എന്റെ സങ്കടം പറയാൻ ഒരു ഭർത്താവ് പോലുമില്ലാത്ത സ്ത്രീയാ ഞാൻ…”..
പറഞ്ഞതും ശോഭ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..അവളുടെ ഹൃദയം ആഴത്തിൽ വേദനിച്ചിരുന്നു..
“” പൂങ്കണ്ണീരൊഴുക്കിയിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ല… സേതു തീരുമാനിച്ചിറങ്ങിയതാ… സുരേട്ടനോട് ഞാനൊന്നും തുറന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല… അയാളറിഞ്ഞാ എന്താ ഉണ്ടാവുകാന്ന് എനിക്ക് പോലും പറയാൻ പറ്റില്ല… പെണ്ണിന്റെ മണമടിച്ചാ പോലും അയാൾക്ക് ഭ്രാന്താ… സുരേട്ടൻ കയറി മേഞ്ഞാ നാല് ദിവസം കഴിയാതെ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കില്ല നീ… നിന്റെ പൂറും കൂതീം ഒന്നാകും… തൂറാനും പാത്താനും പോലും പറ്റില്ല നിനക്ക്… “..
“” ഇറങ്ങിപ്പോടാ പട്ടീ… നീ എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്യ്… വീട്ടിൽവന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നോ… ?””..
ശോഭക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കാനായില്ല…
അവൾ അലറിപ്പോയി.. അവൻ പറഞ്ഞ വൃത്തികെട്ട വാക്കുകൾ അറപ്പോടെയാണവൾ കേട്ടത്… അവന്റെ വാക്കും കേട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ ഇനി അവൾക്കാവില്ലായിരുന്നു… അവൾ കൈ പുറത്തേക്കിട്ട് ജനൽ പാളി പിടിച്ച് വലിച്ചടക്കാൻ നോക്കി.. എന്നാൽ അതിന് മുൻപേ സേതു അതിൽ പിടിച്ചു…
“”നിക്ക്… അടക്കല്ലേ… നീയൊരു തീരുമാനം പറ… ജനല് നീ അടച്ചാ ഈ ഗ്ലാസ് ഞാൻ അടിച്ച് പൊട്ടിക്കും… പിന്നെ, ഒരാവേശത്തിൽ എടുത്ത് ചാടി നീ എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്യ് എന്നൊന്നും പറയരുത്… സേതു എന്തേലും ചെയ്താ നീ താങ്ങത്തില്ല…”..
വല്ലാത്തൊരു കുടുക്കിലാണ് താൻ പെട്ടതെന്ന് ശോഭക്കുറപ്പായി..ഇതീന്ന് ഊരിപ്പോകാൻ ഒരു മാർഗവും അവൾ കണ്ടില്ല.. എന്ന് വെച്ച് ഒരു ഗുണ്ടയുടെ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ വഴങ്ങാനുമാവില്ല..
“” ഇല്ല… നിങ്ങള് പറഞ്ഞതൊന്നും ചെയ്യാൻ എനിക്കാവില്ല… നാളെ ഞാൻ ബസിൽ ഉണ്ടാവുകയുമില്ല… അതിന് പകരം ചോദിക്കാൻ രാത്രി നിങ്ങളിവിടെ വന്നാ… ഈ മുറിയിൽ എന്റെ ശവം നിങ്ങൾക്ക് കാണാം… പ്ലീസ്… എന്നെ വെറുതെ വിടൂ…ദയവ് ചെയ്ത് നിങ്ങൾ പോകൂ… “..
അവന് കാണാൻ പറ്റില്ലെങ്കിലും തൊഴുകയ്യോടെയാണ് ശോഭ പറഞ്ഞത്..
“” നീ ചത്താലും എനിക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ല… പക്ഷേ, നാളെ രാവിലെ ഞാനാ ബസിലുണ്ടാവും… നീയും ഉണ്ടാവും… ഞാൻ നിന്നെ ഊക്കുകയും ചെയ്യും… ഇതിലെന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടായാ… ഇന്ന് ജനലല്ലേ നീ തുറന്നത്… നാളെ നീ നിന്റെ ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് തരും… എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയാടീ പൂറീ…””..
പുറത്ത് നിന്ന് സേതു ജനൽ പാളി തള്ളിയടച്ചു… ശോഭ വേഗം ജനലിന്റെ കൊളുത്തിട്ടു… പിന്നെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ബെഡിലേക്ക് വീണു..
ശോഭ അന്നൊരു പോള കണ്ണടച്ചില്ല..അവളൊരു പാട് ചിന്തിച്ചു.. കുറേ കരഞ്ഞു.. നേരം വെളുക്കുവോളം ചിന്തിച്ചിട്ടും ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ അവൾക്കായില്ല..രാവിലെ കരഞ്ഞ് വീർത്തമുഖം അമ്മ കാണാതിരിക്കാനായി മുഖം കൊടുക്കാതെയാണവൾ നടന്നത്.. ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലൊന്നും അവനെ കണ്ടില്ല..വൈകീട്ടും അവൾ നോക്കിയെങ്കിലും കണ്ടില്ല..തനിക്കുള്ള പണി എന്തായിരിക്കുമെന്നറിയാതെ അവളാകെ പേടിച്ചിരിന്നു… രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം മുറിയിൽ കയറിയ ശോഭക്ക് പേടിച്ചിട്ട് മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലുമായില്ല.. വിറച്ച് കൊണ്ടാണവൾ ആ ജനലിന് നേരെ പോലും നോക്കിയത്..