ജീവിതമാകുന്ന നൗക – 3 Like

“ഡാ അവളാണ് ആ അന്ന.”

“മനസ്സിലായി നീ വാ നമ്മക്ക് പോകാം” രാഹുൽ എന്നെ വിളിച്ചോണ്ടിറങ്ങി

ഞാൻ അവളെ തിരഞ്ഞെങ്കിലും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. കൈയിൽ കിട്ടിയിരുന്നേൽ അവളെ അപ്പോൾ തന്നെ വസ്ത്രാക്ഷേപം നടത്തിയേനെ.

വണ്ടിയിൽ കയറി ഞങ്ങൾ കോളേജ് വിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി. കുറെ നേരത്തേക്ക് അവനും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എൻ്റെയും രാഹുലിൻ്റെയും ഫോൺ ആണെങ്കിൽ നിർത്താതെ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിന്നു “ഡാ എന്ധെങ്കിലും കഴിച്ചാലോ” അവൻ ഒരു ഫ്രൈഡ് ചിക്കൻ കടയുടെ മുന്നെലേക്ക് കാർ നിർത്തി. അകത്തു കയറി കുറച്ചു കോഴി കാല് കടിച്ചു പറിച്ചപ്പോളേക്കും എൻ്റെ ദേഷ്യം കുറച്ചു കുറഞ്ഞു. ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.ഡാ നമ്മക്ക് തിരിച്ചു പോകാം.

അത് വേണോ എന്ന തരത്തിൽ രാഹുൽ എന്നെ നോക്കി. “ഡാ പോകുന്നത് ഒക്കെ കൊള്ളാം പക്ഷേ നീ അവളെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. സംഭവം കൈ വിട്ടു പോകും. അല്ലെങ്കിലും നീ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്നെനിക്കറിയാം നീ ആ പുന്നാര മോളുടെ അനിയന് വാക്ക് കൊടുത്തല്ലേ.“
രാഹുൽ എന്നെ ചെറുതായി കളിയാക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അർജ്ജുവിന് പണി കൊടുത്തിട്ട് അന്ന നേരെ ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിക്ക് ആണ് ഓടി പോയത്. കൂട്ടുകാരികളായ അമൃതയെയും അനുപമയും കൂടെ ഉണ്ട്. അന്ന ഭയങ്കര സന്തോഷത്തിൽ ആണ് “എങ്ങനെ ഉണ്ട് മോളെ അവനിട്ടുള്ള പണി. ഈ അന്ന പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്തിരിക്കും.”

“എൻ്റെ അന്ന കുട്ടി സൂപ്പർ സൂപ്പർ” അമൃതാ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

“തിരിച്ചു അവന്മാർ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്നാണ് എൻ്റെ പേടി. ആ ജിമ്മിയെയും കൂട്ടരെയും ഇടിച്ചു തവിടു പൊടി ആക്കിയെന്നാണ് സീനിയർസ് പറഞ്ഞത്.“ അനുപമ അവളോട് താക്കീതിൻ്റെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഉള്ളിൽ പേടി തോന്നിയെങ്കിലും അന്ന അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. “ഡി ഞാൻ കരാട്ടെ ബ്ലാക്ക് ബെൽറ്റാണ്. അവനിട്ട് കൊടുക്കാൻ ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെ മതി. പിന്നെ കൂടുതൽ കളിച്ചാൽ ഞാൻ അപ്പച്ചിയെ വിളിച്ചു പറയും. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ അവന്മാർ പുറം ലോകം കാണില്ല.”

അമൃത തല കുലുക്കി അവളോട് യോജിച്ചു “ഇനി അടുത്ത പണി അവൻ്റെ വാല് രാഹുൽനാണ്”

“ഡി എനിക്ക് വിശക്കുന്ന നീ കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ഒരു ഓണ സദ്യ പോയി കിട്ടി.“ അനുപമ വിഷയം മാറ്റാനായി പറഞ്ഞു.

“അതിനെന്താ ഓണം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ ഹായത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് എൻ്റെ വക ട്രീറ്റ്.”

അവൾ ഹോസ്റ്റലിൽ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ ഡയറക്ടർ മീര മാം അവളെ അവരുടെ ഓഫീസിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അന്നയോടെ ദേഷ്യത്തിൽ ഒന്നുമല്ല അവരുടെ പെരുമാറ്റം. എങ്കിലും അല്പം ഇറിറ്റേഡ് ആണ് അവർ എന്ന് അന്നക്കു മനസ്സിലായി.

“കുട്ടി നീ എന്തു പണിയാണ് കാണിച്ചത്. വേറെ ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നേൽ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തേനെ. ഈ പ്രശനം ഞാൻ എങ്ങനെ സോൾവ് ചെയ്യും.”

അവൾ വേഗം തന്നെ മുഖത്തു ദയനീയത വാരി വീശി. “സോറി മാം ഞാൻ പെട്ടന്ന് അറിയാതെ.”

“എന്തായാലും നീ ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് അത്ര സേഫ് അല്ല ഞാൻ ലെന മാഡത്തിനെ വിളിച്ചു കാർ അയക്കാൻ പറയാം.”
“മാം പ്ലസ് ഇവിടെ നടന്നത് ഒന്നും അപ്പച്ചിയുടെ അടുത്ത് പറയരുതേ.“

“ശരി ഓണ അവധി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ നമ്മക്ക് ഈ പ്രശനം സോൾവ് ചെയ്യണം. ചിലപ്പോൾ ഒരു സോറി ഒക്കെ പറയേണ്ടി വരും”

“ശരി മാഡം. ഹാപ്പി ഓണം”

പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും അവളുടെ ഫോണിൽ സ്റ്റീഫൻ്റെ കുറെ മിസ്സ് കാൾ കണ്ടു. സംഭവം അവൻ അറിഞ്ഞിട്ടു വിളിക്കുന്നതാണ് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തിരിച്ചു വിളിക്കേണ്ട വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ സംസാരിക്കാം. പകരം വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണ് എന്ന് അവനു മെസ്സേജ് ഇട്ടു എന്നിട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു വെച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോളേക്കും പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെൻ്റെ വക കാർ എത്തിയതും അവൾക്ക് അപ്പച്ചിയുടെ കാൾ വന്നു.

“എന്തു പറ്റി മോളെ സുഖമില്ലെന്ന് മീര (ഡയറക്ടർ) പറഞ്ഞെല്ലോ. വണ്ടി താഴെ വന്നിട്ടുണ്ട്. മോളെ വീട്ടിൽ ആക്കിക്കൊള്ളും. മരുന്ന് വല്ലതും വേണേൽ പറഞ്ഞാൽ മതി. ഡ്രൈവർ വാങ്ങി തരും” ഡയറക്ടർ മാം ഒന്നും തന്നെ അപ്പച്ചിയുടെ അടുത്ത് പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നവൾക്ക് മനസ്സിലായി .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *