കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി – 11 21

 

കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിൽ വഴിനീളെ കോടമഞ്ഞു നിറഞ്ഞു യാത്ര ദുഷ്കരമായിരുന്നു. നീണ്ടുപോകുന്ന പാതയിൽ കുത്തിയൊലിക്കുന്ന വെള്ളവും വാഹനത്തിന്റെ ചില്ലിലൂടെ താഴേക്കൊഴുകുന്ന മഴയും കുളിരുമുള്ള ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. ശാരികയുടെ ശരീരം പാറത്തൊടി തറവാട്ടിൽ എത്തിക്കുമ്പോൾ സമയം രാത്രിയായിരുന്നു. പുല്ലും ചെടികളും വളർന്ന്, മഴവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ മണ്ണൊലിച്ചു കല്ലുകൾ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ തറവാടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വണ്ടിയിറക്കി ട്രാവൽ ബാഗിൽ ഒതുക്കിവച്ചിരുന്ന ശാരികയുടെ ശരീരം അവർ മൂന്നുപേരും ചേർന്ന് വരാന്തയിലെ പൊടിമണ്ണിലേക്ക് കിടത്തി. അമ്മു മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് തെളിച്ചു വെളിച്ചം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. പിന്നെ ഹാൻഡ് പഴ്സ്ൽ നിന്ന് താക്കോലെടുത്തു വിജാഗിരികൾ തുരുമ്പെടുത്തു കഴിഞ്ഞ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തു. അവർ മൂന്നുപേരും ശാരികയെ ചുമന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അമ്മു അവരുടെ മുന്നിൽ കുറച്ച് വേഗത്തിൽ നടന്ന് നിലവറയുടെ കരിങ്കൽ ഭിത്തിയുടെ ആണി അവർ അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനു മുമ്പ് നീക്കി. അവർക്ക് ശരത്തിനെ അതിൽ കൊണ്ട്വന്നു തള്ളിയതുകൊണ്ട് ആ മുറി എങ്ങിനെ തുറക്കണമെന്ന് നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു.

 

ശാരികയെ ആ വലിയ മുറിയിലെ പൊടിപിടിച്ച കട്ടിലിൽ കിടത്തി അവർ മൂന്നുപേരും കുപ്പിയിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന മദ്യം കുടിച്ചു തീർത്തിട്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കഞ്ചാവു നിറച്ച സിഗരറ്റ് എടുത്തു തീക്കോളുത്തി. അമ്മു എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിസ്സഹായയായി മുറിയുടെ മൂലയിൽ വാതിൽക്കലേക്ക് ഓടാൻ പാകത്തിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ കഞ്ചാവെരിഞ്ഞ ഗന്ധം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

 

“ഒന്ന് പെട്ടന്ന് തീർക്കാമോ.? നിങ്ങൾ ഈ നാട്ടുകാർ ആയിരിക്കും. പക്ഷേ ഈ മഴയിൽ പാതിരാത്രി ഇത്രേം ദൂരം എനിക്ക് മടങ്ങാനുള്ളതാ.”

 

അമ്മു അക്ഷമയോടെ അല്പം നീരസ സ്വരത്തിൽ അവരോട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് മൂന്നുപേരും അവളെ ഒന്നിച്ചു നോക്കി.

 

“സ്വബോധത്തോടെ ചെയ്യാൻ ഈ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ചരക്ക് ഞങ്ങടെ കുണ്ണ വിഴുങ്ങാനുള്ളതല്ല, ശവമാ ശവം. അതും കൊന്നിട്ടു കൊണ്ടുവന്നതാ. അപ്പൊ അല്പം കള്ളും കഞ്ചാവും ഒക്കെ തലയിൽ ഉണ്ടാവും.”

 

അവരിൽ ഒരുവൻ മുരണ്ടു. അമ്മു എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. അവരോട് എതിർത്തു സംസാരിക്കാൻ നിർവ്വാഹമില്ല. കാരണം അവരില്ലാതെ ഈ ശവശരീരം ഒന്നും ചെയ്യാൻ തനിക്ക് സാധിക്കില്ല. രാത്രി നന്നേ വൈകിയിട്ടുണ്ട്. കോടമഴയും തണുപ്പും വർഷങ്ങളായി ആൾപെരുമാറ്റം ഇല്ലാത്ത പുരാതന തറവാടും. വണ്ടിയിൽ കയറിക്കൂടുന്നത് വരെ അവരോട് തർക്കിക്കാതിരിക്കലാണ് ബുദ്ധി. ഡാഡി പിന്നാലെയുണ്ട് എന്ന് വരുന്നവഴി ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഇനിയും എത്തിയിട്ടില്ല. മഴകാരണം എവിടെയെങ്കിലും കുടുങ്ങിക്കാണണം. വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. അമ്മുവിനെ ഭയം കീഴടക്കി. അവളുടെ ശരീരം അടിമുടി വിറച്ചുതുടങ്ങി.

 

“അവിടെ നിന്ന് വെളിച്ചം കാണിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ടോർച്ച് കാണിക്ക് പെണ്ണെ.”

ഒരുത്തൻ അമ്മുവിനെ നോക്കി മുരണ്ടു. അവൾ തളർന്നു തുടങ്ങിയ കാലുകൾ വലിച്ചു നീട്ടി കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് വെളിച്ചം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. മൂന്നു പേരും ശരികയുടെ തണുത്തു കഴിഞ്ഞ ശരീരം ചുമന്ന് നിലവറയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി കൽഭിത്തി നീക്കി അവളെ അതിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. വാതിൽ അടച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൂന്നുപേരും മുറിയിൽ നിന്ന് ഇടനാഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ അമ്മു ആ വാതിലിന്റെ താങ്ങായ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ദണ്ഡ് എടുത്തു പഴയപോലെ വാതിൽ അടച്ചു മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

 

ഇടനാഴിയിൽ അവരെ കണ്ടില്ല. അവൾക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. ഭാഗ്യം, അവരുടെ ജോലി തീർത്ത് അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൾ വെളിച്ചം തെളിച്ചു കൊണ്ട് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. പക്ഷേ താൻ തുറന്നു വച്ചിരുന്ന പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്ന വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. വാതിൽ അകത്ത് നിന്ന് താഴിട്ടിരിക്കുന്നു. പഴകി പൊടിപിടിച്ച മരത്താഴ് അവൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും നീക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് ആരോ ശ്വാസം കഴിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ വെട്ടിതിരിഞ്ഞു ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് നീട്ടിയതും പൂർണ്ണ നഗ്നനായി, തുടയിടയിൽ കൂർത്തു തൊലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുമായി മൂന്നുപേരിൽ ഒരുവൻ അവളെ കടന്ന് പിടിച്ചു തൂക്കിയെടുത്തു. ആ ഇരുണ്ട തറവാടിന്റെ ഉറച്ച ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അമ്മുവെന്ന തുളുമ്പാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന സൗന്ദര്യവതിയുടെ അലർച്ച പ്രതിധ്വനി മുഴക്കി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *