കുര്യൻ ലൈബ്രറിക്ക് മുന്നിലെ ആ വലിയ തൂണിൽ ചാരി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവർ അവന് തൊട്ടടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അറിയാതെ കുര്യന്റെ കണ്ണുകൾ അവരിൽ ഉടക്കി. കുര്യൻ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ഒരു പെണ്ണിനെ ഇത്രയധികം ആഴത്തിൽ നോക്കുന്നത്. അവന്റെ വിരിഞ്ഞ തോളുകളും ആ ഇടുക്കി സിംഹത്തിന്റെ ആൺകരുത്തുള്ള മുഖവും കണ്ടതും അവരുടെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത ഒന്ന് കുറഞ്ഞു.
അവർ കുര്യനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. ആ നിമിഷം അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. വർഷങ്ങളായി പരിചയമുള്ളവർ തമ്മിൽ കാണുന്നതുപോലെ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം ആ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ നോട്ടം പരസ്പരം ഒരു ഉടമ്പടി ഒപ്പിടുന്നത് പോലെയായിരുന്നു.
കുര്യന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യമായ തിളക്കം ആ ലക്ചററുടെ ഉടലിൽ ഒരു വിറയൽ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ കുര്യനോടുള്ള ഒരു നിഗൂഢമായ താല്പര്യം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….
ആ നിമിഷം കുര്യന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് ഇടറി. കണ്ണുകൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സത്യമാണ് അവന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞത്. ക്യാമ്പസിനെ മുഴുവൻ തന്റെ അഴക് കൊണ്ട് നിശബ്ദമാക്കിയ ആ സുന്ദരി, തന്റെ ആത്മമിത്രം നൈലയുടെ ഉമ്മയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ കുര്യന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. ഇത്രയും കാലം നൈല പറഞ്ഞുകേട്ട ആ ഉമ്മ ഇത്രയും വലിയൊരു ഹുറിയാണെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.
കുര്യൻ നൈലയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. അവൾ ലക്ചററുടെ കൈകളിൽ തൂങ്ങി ചിരിച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. നൈലയെ കാണാൻ അവളുടെ ഉമ്മ കോളേജിലേക്ക് വരുമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ അത് ഇത്രയും വലിയൊരു “മൊഞ്ചത്തി” ആയിരിക്കുമെന്ന് കുര്യൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
നൈല: “കുര്യാ… ഇങ്ങോട്ട് വാ! ഇതാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും പറയാറുള്ള എന്റെ ഉമ്മ, സുഹറ.”
കുര്യൻ സ്തബ്ധനായി നിന്നുപോയി. നൈലയുടെ ഉമ്മയുടെ പേര് സുഹറ എന്നാണെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ പേരിന് ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുണ്ടെന്ന് അവൻ ഇപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. നൈലയുടെ കറുത്ത കണ്ണുകളും ചിരിയും ഒക്കെ ഉമ്മയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. പക്ഷേ മകളേക്കാൾ വശ്യതയും ഉടലാഴവും ഉമ്മയ്ക്കുണ്ട്.
കുര്യൻ സുഹറയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. നേരത്തെ കണ്ട ആ തിളക്കം ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്. നൈല തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്താണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ സുഹറയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കൗതുകം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
സുഹറ: “ഓ… അപ്പോൾ ഇതാണോ നീ എപ്പോഴും പറയുന്ന ആ ‘മിസ്റ്റർ ഇടുക്കി’? പുകഴ്ത്തലുകൾ ഒട്ടും കൂടിപ്പോയിട്ടില്ലല്ലോ നൈലാ…”
കുര്യന്റെ മനസ്സിനുള്ളിലെ നൂറു ചോദ്യങ്ങൾ
കുര്യൻ തരിച്ചുനിന്നുപോയി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ തിരതല്ലി.
“ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു ഉമ്മ എങ്ങനെ നൈലയ്ക്ക് ഉണ്ടായി? നൈലയുടെ വാപ്പ ഭാഗ്യവാനാണോ അതോ ഈ സൗന്ദര്യം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാതെ ദൂരെയാണോ? ഈ തട്ടത്തിനടിയിൽ സുഹറ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു വൻ കാമക്കടലാണല്ലോ!”
നൈല തന്റെ ബെസ്റ്റിയാണെന്ന ചിന്ത ഒരു വശത്ത് അവനെ തടയുമ്പോഴും, സുഹറയുടെ ആ സാരി മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന വെളുത്ത വയറും വിരിഞ്ഞ ഉടലും കുര്യന്റെയുള്ളിലെ കാമത്തെ ഉണർത്തി. തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ഉമ്മയെ ഇത്രയും മോശമായി നോക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് അവൻ സ്വയം ശാസിച്ചെങ്കിലും, സുഹറയുടെ വശ്യമായ ആ നോട്ടം അവനെ കീഴടക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
നൈല അവരെ പരസ്പരം പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സുഹറ കുര്യനെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. അവന്റെ പരുക്കൻ ഷർട്ടിലൂടെ തള്ളിനിൽക്കുന്ന നെഞ്ചിലെ പേശികളും ആ കരുത്തൻ രൂപവും ഒരു ലക്ചറർ എന്നതിലുപരി ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ സുഹറയെയും ആകർഷിച്ചു.
സുഹറ: “ജിം ട്രെയിനർ ആണെന്ന് നൈല പറഞ്ഞു. എന്റെ ഈ തടി ഒന്ന് കുറയ്ക്കാൻ കുര്യന് എന്നെ സഹായിക്കാൻ പറ്റുമോ?”
സുഹറയുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു ഗൂഢാർത്ഥമുണ്ടെന്ന് കുര്യന് തോന്നി. ജിമ്മിലെ വിയർപ്പും ഇരുട്ടും തങ്ങളുടെ ബന്ധത്തെ എവിടെ എത്തിക്കുമെന്ന് കുര്യൻ അന്നേ സ്വപ്നം കണ്ടുതുടങ്ങി.