“നീ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട, ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തോല്ലാം” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ തവണ രതിമൂർച്ഛ വന്ന് തളർന്ന് കിടക്കുന്ന അവളെ രാജു പിന്നെയും അടിക്കാൻ തൂടങ്ങി.
“അഹ്… ഓഹ്… പതുക്കെ രാജു ആഹ്ഹ്…” അവൾ പിന്നെയും അവിടെ കിടന്ന് ഒച്ചയുണ്ടാകാൻ തുടങ്ങി.
ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കൊത്തയിൽ…
അവിടെ ഉള്ള മാർക്കറ്റിൽ നിന്നും സാദ്ധനം വാങ്ങി കൊണ്ടിരുന്ന അനിഖയുടെ അടുത്ത് ഒരു യമഹാ ബൈക് വന്ന് നിന്നു, അത് ജിനുവിന്റെത് ആയിരുന്നു, എന്നാൽ അതൊന്നും കാര്യം ആകാതെ അവൾ സാധനം വാങ്ങിക്കുന്നത് തുടർന്നു.
“ഡി, എനിക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം നീ വാ” ജിനു പറഞ്ഞു.
“ഒറ്റക് നിന്ന് അങ്ങ് സംസാരിച്ച മതി” അനിഖ മറുപടി കൊടുത്തു” അനിഖ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“എന്നെ ഒന്ന് നോക്ക് അനിഖേ, തപസ്സ് ഇരുന്ന കിട്ടുമോ നിനക്ക് എന്നെ പോലൊരു ചുള്ളനെ. കഞ്ചാവ് വലിക്കുന്നത് ആണോ നീ എന്നിൽ കണ്ട പ്രെശ്നം” അഭിമാനത്തോട് കൂടി ജിനു ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് ഒരു പ്രേശ്നവും ഇല്ല, പക്ഷെ എനിക്ക് പഠിക്കണം. അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം പോലെ നല്ലൊരു പൊസിഷനിൽ എത്തണം, അതുകൊണ്ട് ആരെയും പ്രേമിക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല” അവൾ മറുപടി കൊടുത്തു. അത് കേട്ടതും അവളുടെ കൈയിൽ അവൻ കേറി പിടിച്ചു.
“ഓരോ തവ്വന എനിക്ക് മുന്നിൽ കാൽ അകത്തി വെച്ച് സുഖിക്കുമ്പോ ഒന്നും നിനക്ക് ഈ ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെടി പൂറി മോളെ…” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ പോക്കറ്റിൽ കൈ ഇട്ട ശേഷം കുറച്ച് പൊടി എടുത്ത് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി, ശേഷം വണ്ടിയിൽ നിന്നും പെട്രോൾ കുപ്പി എടുത്ത ശേഷം അവളുടെ മെല്ലേക്ക് ഒഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ കഥാകാരൻ അവനെ തടയുകയും അവളോട് ഓടാനും ആവിശ്യപെട്ടു, കണ്ണുകൾ എല്ല്ലാം മങ്ങി തുടങ്ങി അനിഖക്ക് എന്നാലും അവൾ ഓടാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ആ കടക്കാരനെ ജിനു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ത്രാസ്സ് വെച്ച് തലക്ക് അടിച്ച ശേഷം ഓടാൻ തുടങ്ങി.
“രാജാവിന്റെ വരാവണിനായി ആ ജനങ്ങൾ കാത്തിരുന്നു. തന്റെ മക്കളെ കൊന്ന തിന്നുന്ന ആ ഭൂതത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും നാടിന് രെക്ഷിക്കാൻ രാജാവിന് മാത്രമേ കഴിയു എന്ന് അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു”
ഇതേ സമയം തനിക്ക് ചുറ്റും കൂടിയിരുന്ന പിള്ളേർക്ക് ഐഷു കഥ പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു.
എങ്ങോട്ട് എന്ന് അറിയാതെ ഒരുപാട് ഓടിയ ശേഷം അനിഖ ഒരു ജീപ്പിന്റെ മുന്നിൽ വീണു, ഭാഗ്യത്തിന് അതൊരു പോലീസ് ജീപ്പ് ആയിരുന്നു. ടോണി വേഗം അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലീസുകാരോട് അവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാകാൻ പറഞ്ഞു. ആരോ അവളെ ഇട്ട് ഓടിച്ചതാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ടോണി അവൾ ഓടി വന്ന ദിശയിലേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടന് ആയിരുന്നു അവൻ മതിലിൽ ഉള്ള ആ ചോര കറ ശ്രേദ്ധിച്ചത്, അതവിടെ ആയിട്ട് അതികം സമയം ആയിട്ടില്ല. അവിടെ ഒരു ആൾകൂട്ടം കണ്ട ടോണി അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയി.
“ഒടുവിൽ ആ ദിവസം വന്നെത്തി… രാജാവ് തിരിച്ച് വന്നു…”
ഐഷു കഥ പറയാൻ തുടർന്നു, പേജുകൾ മറഞ്ഞ് ആ പ്രൗഢഗംഭീരമായ രാജാവിന്റെ ചിത്രം ആ പിള്ളേർ കണ്ടു.
ഇതേ സമയം ഒരു കറുത്ത വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ ഒരാൾ ആ ആൾ കൂട്ടത്തിന്റെ നടുക്ക് ചോരയിൽ കുളിച്ച ജിനുവിന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“ഹേയ് ആരാ…” ടോണി വന്ന അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“പണ്ട് ഇവിടെ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആൾ… രാജു എന്ന് പറയും…”
അത് കേട്ടതും ടോണി ഞെട്ടി. ഇത്രയും നേരം നിസഹായത ആയിരുന്നു ജിനുവിന്റെ കണ്ണിൽ എക്കിൾ ഇപ്പൊ ഭയമായി മാറി അത്.
“രാജു… രാജു വേണ്ട, അവനെ എനിക്ക് വിട്ട് തരണം” ടോണി അപേക്ഷിച്ചു.
“അവൻ കിട്ടിയതൊന്നും പോരാ സാറേ, ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ആണ് അവൻ തീ കൊളുത്തി കൊല്ലാൻ ശ്രേമിച്ചത്” ഒരു നാടകാരൻ പറഞ്ഞു. രാജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ പക്കാ കൊണ്ട് ജ്വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എനിക്ക്… അവൾ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല” ജിനു പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ ആണെകിൽ ചാവേണ്ടത് നീ അല്ലെ”
എന്നും പറഞ്ഞ് ജിനുവിന്റെ കഴുത്തി അമർത്തി പിടിച്ച ശേഷം മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ നിന്നും തള്ളി വന്ന ആ ഞെരമ്പ് രാജു ഞെക്കി പൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് പൊട്ടിച്ച ശേഷം രാജു പിടി വിട്ടു, വേദന കൊണ്ട് ജിനു താഴെ കിടന്ന് മുരണ്ടു, മെല്ലെ പിടഞ്ഞ് പിടഞ്ഞ് ജിനു അവിടെ കിടന്ന് മരിച്ചു.