റഫീഖ് : ഓഹ് എങ്കി വേഗം വാ
കാൾ കട്ട് ആയ ഉടനെ അവൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ പോവാ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഉൾപ്രേരണ പോലെ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് നിന്ന് അവൾ കയ്യിൽ ചുരുട്ടി പഠിച്ചിരുന്ന അവളുടെ തേൻ പറ്റി നനഞ്ഞിരുന്ന പാന്റീസ് അവൾ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ച് കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചിരിച് കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തിരികെ നടന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയ സമ്മാനം കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു അതൊരു പൊതു സ്ഥലം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ആ പാന്റീസ് ചുരുട്ടി
കൂട്ടി അവന്റെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ചു.
അവൾ നടന്ന് അകന്ന് നീങ്ങവേ അവൻ അവളെ തന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു അവൾ അവൾ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്നകന്നു. റഫീഖ് പുറത്ത് വണ്ടിയിൽ അവളെയും കാത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾ വേഗം കാറിലേക്ക് കേറി.
റഫീഖ് : ലച്ചൂ എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു ഈ ദിവസം നീ എൻജോയ് ചെയ്തില്ലേ?
ലക്ഷ്മി : ഇതിനൊക്കെ എങ്ങനെയാ നന്ദി പറയണ്ടെന്ന് അറിയില്ല ഞാൻ ഇത്രയൊക്കെ അർഹിക്കുന്നുണ്ടോ
റഫീഖ് : നിന്റെ വില എന്താണെന്ന് നിനക്ക് ഇതുവരെ മനസ്സിലായിട്ടില്ല ലച്ചൂ നിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലുത്
അവൻ അവളുടെ കയ്യ് എടുത്ത് കൊണ്ട് അതിൽ മുത്തം കൊടുത്തു
ലക്ഷ്മി : നമ്മളിനി എങ്ങോട്ടാ ?
റഫീഖ് : എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്
ലക്ഷ്മി : എന്ന് വച്ചാൽ ?
റഫീഖ് : എന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് എന്റെ പെണ്ണ് താമസിക്കേണ്ടത് എന്റെ വീട്ടിലല്ലേ?
ലക്ഷ്മി : അത്.. ഞാൻ എങ്ങനെയാ… അവിടെ നിങ്ങളുടെ വീട്ട്കാരൊക്കെ കണില്ലേ
റഫീഖ് : വീട്ട്കാർ എന്നൊക്കെ പറയാൻ ആരും ഇല്ല ലാച്ചൂസെ പ്രായമായ എന്റെ ഉപ്പയും, ഉമ്മയും മാത്രേ ഉള്ളു അവിടെ പിന്നെ ഉമ്മാക്ക് സഹായത്തിനു വേണ്ടി ഒരു ചേച്ചിയെയും നിർത്തീട്ടുണ്ട്
ലക്ഷ്മി : അവർ ഞാനാരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയും
റഫീഖ് : പറയേണ്ടതൊക്കെ എനിക്കറിയാം നീയൊന്ന് കൂടെ നിന്ന് തന്ന മതി
ലക്ഷ്മി : അവർ ഒരിക്കലും എന്നെ അംഗീകരിക്കാൻ പോവുന്നില്ല അവർക്ക് അവരുടെ മകന്റെ ഭാര്യയെ കുറിച് പല സങ്കല്പങ്ങളും കാണില്ലേ ഒരു കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്യജാതിയിൽ പെട്ട ഒരു പെണ്ണിനെ ഒരിക്കലും അവർ സ്വീകരിക്കില്ല
റഫീഖ് : ദേ പെണ്ണെ ഇങ് നോക്യേ
റഫീഖ് : ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കേണ്ടത് നമ്മള നമ്മുടെ ഇഷ്ടമാ നോക്കേണ്ടത് പിന്നെ എന്റെ ഉപ്പയും, ഉമ്മയും പാവങ്ങള എന്റെ ഇഷ്ടം തന്നെയാ അവരുടെയും ഇഷ്ടം അവർക്ക് ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് സ്വന്തമായി ഒരു കുടുംബ ജീവിതം നയിച് കാണണമെന്നെ ഉള്ളു.
ലക്ഷ്മി : എങ്കിലും എനിക്കെന്തോ ഒരു പേടി പോലെ
റഫീഖ് : നീയെന്തിനാ പേടിക്കണേ ഞാനില്ലേ കൂടെ ഇനി അഥവാ നിനക്ക് അവിടെ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ ആ നിമിഷം ഇറങ്ങും അവിടെന്ന് പോരെ
ലക്ഷ്മി : മ്മ്
റഫീഖ് : പിന്നെ ഏതായാലും നീ അവരെ കാണുമ്പോ തന്നെ എല്ലാ സത്യവും വെട്ടി തുറന്ന് പറയണ്ട വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല അവർക്ക് ഒരു മുൻവിധി കൊടുക്കണ്ട കുറച്ചു നാൾ നിന്റെ കൂടെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ തനിയെ മനസ്സിലാക്കിക്കോളും നിന്നെ
ലക്ഷ്മി : എനിക്ക് കള്ളം പറയാനൊന്നും അറിയില്ല
റഫീഖ് : അതിന്
നീയൊന്നും പറയണ്ട എല്ലാം ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞോളാം നീ ഒന്ന് കൂടെ നിന്ന് തന്നാൽ മതി
ലക്ഷ്മി : ശരി
അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് കാൾ വന്നത് അവൾ ആ കാൾ എടുത്ത് നോക്കി കാൾ രാജീവിന്റെ ഫോണിൽ നിന്നാണ്
ലക്ഷ്മി : അതേയ് രാജീവേട്ടൻ വിളിക്കുന്നുണ്ട്
വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന റഫീഖിനോട് അവൾ പറഞ്ഞു
റഫീഖ് : തത്കാലം എടുക്കണ്ട
അവൾ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല എന്നാൽ വീണ്ടും കാൾ വന്നു
ലക്ഷ്മി : ദാ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു എടുക്കാതിരുന്നാൽ വല്ല പോലീസ് കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്താലോ
ആലോചിച്ചപ്പോൾ അത് ശരിയാണെന്ന് അവനും തോന്നി
റഫീഖ് : ശരി എടുക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിക്കണ്ട ഇപ്പൊ തത്കാലം അവന് ഒന്നും അറിയണ്ട
ലക്ഷ്മി : ശരി
അവൾ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു