”ഇനി എന്നോട് ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതിരിക്കരുത് കാക്കു… എനിക്ക് സഹിക്കില്ല. എന്നെ തല്ലിക്കോ, പക്ഷെ ഇങ്ങനെ അകറ്റി നിർത്തരുത്…”
അവളുടെ തേങ്ങൽ ഫൈസിയുടെ ഷർട്ട് നനച്ചു.
ഫൈസി അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവൾക്ക് തന്നെ എത്രമാത്രം വേണമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവളോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കാനോ അകന്നു നടക്കാനോ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് അവന് ബോധ്യമായി. ആ പഴയ കൂട്ടുകെട്ട് വീണ്ടും തിരിച്ചുവന്നു. പക്ഷേ, ഫൈസി ഉള്ളിൽ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു; ഇവളോട് അടുപ്പത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് ഏക വഴി. അവളോട് അകലം പാലിക്കുന്നത് അവളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
”ശരിയെടി… ഇനി ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കില്ല. നീ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്ക്,” അവൻ അവളുടെ കണ്ണീർ തുടച്ചു. ഐഷുവിന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ കുസൃതിച്ചിരി പതുക്കെ വിരിഞ്ഞു.
ഐഷുവിന്റെ ആ സങ്കടം മാറിയതോടെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ പഴയ കുറുമ്പത്തി ഇരട്ടി ശക്തിയോടെ പുറത്തുവന്നു. കട്ടിലിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്ന ഫൈസിയുടെ അടുത്തേക്ക് അവൾ മെല്ലെ ചെന്നു.
”എനിക്ക് വിശപ്പില്ല കാക്കു…” ചുണ്ട് പിളർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
”ഇപ്പൊ തന്നെയല്ലേ കരഞ്ഞു തീർത്തത്? എന്നിട്ടാണോ വിശപ്പില്ലെന്ന് പറയുന്നത്? മര്യാദയ്ക്ക് വന്ന് കഴിക്ക് ഐഷു,” ഫൈസി പ്ലേറ്റ് തുറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
”അതല്ല… എനിക്ക് തനിയെ കഴിക്കാൻ ഒരു സുഖമില്ല. കാക്കു എനിക്ക് വാരിത്തന്നാലേ ഞാൻ കഴിക്കൂ,” അവൾ ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ വാശി പിടിച്ചു.
ഫൈസി ഒന്ന് നെറ്റി ചുളിച്ചു. “ഡീ… നിനക്ക് വയസ്സ് പത്തൊൻപതാകാൻ പോകുന്നു. ഇത്ര വലിയ പെണ്ണായിട്ടും നിനക്ക് വാരിത്തരണമെന്നോ? കൈക്ക് വല്ല ഉളുക്കുമുണ്ടോ? മര്യാദയ്ക്ക് ഇരുന്നു കഴിക്ക്.”
”കൈക്ക് ഉളുക്കൊന്നുമില്ല, പക്ഷെ മനസ്സിന് ഒരു ഉളുക്കുണ്ട്. മൂന്ന് ദിവസം എന്നെ പട്ടിണിക്കിട്ടതിന് കാക്കു എനിക്ക് വാരിത്തന്നേ പറ്റൂ. ഇതിപ്പോ പിടിയാന വന്നാലും ശരി, ഞാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ തീരുമാനിച്ചതാ!” കൈകൾ നെഞ്ചിന് കുറുകെ കെട്ടി അവൾ ഇരുന്നു.
അവളുടെ പിടിവാശിക്ക് മുന്നിൽ ലോകത്തെ ഏത് കൊമ്പനും തോറ്റുപോടുമെന്ന് ഫൈസിക്ക് നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ചോറിൽ നിന്നും ഒരു ഉരുള എടുത്തു. “ശരി… വാ തുറക്ക്. ഇങ്ങോട്ട് അടുത്തിരിക്ക്.”
അടുത്ത നിമിഷം കണ്ടത് ഫൈസിയുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു. ഐഷു അടുത്തിരിക്കുന്നതിന് പകരം ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് അവന്റെ മടിയിലേക്ക് തന്നെ കയറി ഇരുന്നു!
”ഡീ! ഇതെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? താഴെ ഇറങ്ങിയിരിക്കെടി,” ഫൈസി പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി (മുറിയിൽ വേറെ ആരുമില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും).
”ഇറങ്ങില്ല! ഇത് കാക്കുവിനുള്ള ശിക്ഷയാ.
രണ്ട് ദിവസം എന്നെ കരയിപ്പിച്ചതിന് ഇങ്ങനെയൊരു ശിക്ഷയെങ്കിലും വേണ്ടേ? ഇനി അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു വാരിത്തന്നോ,” അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഒരു കൈ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് വിജയശ്രീലാളിതയായി ഇരുന്നു.
”ശിക്ഷയോ? ഇതെന്ത് ജാതി ശിക്ഷയാടി? നീ മടിയിൽ ഇരുന്നാൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ വാരിത്തരാനാ?” ഫൈസി പതറിപ്പോയി. അവളുടെ ആ വൈറ്റ് കോട്ടൺ പാന്റിനുള്ളിലെ നിതംബം തന്റെ മടിയിൽ അമരുന്നത് അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
”അതൊക്കെ സാധിക്കും. കാക്കുവിന് നല്ലോണം തടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ മടിയിൽ… ഇരിക്കാൻ നല്ല സുഖമാ,” അവൾ കുസൃതിയോടെ ഒന്ന് കൂടി ഇളകിയിരുന്നു.
”നിനക്ക് വട്ടാ… ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്താ വിചാരിക്കുക?”
”ഈ പൂട്ടിയ മുറിക്കുള്ളിൽ ആര് കാണാനാ? പ്രൊഫസർ കാണുമോ അതോ ആ ഹെൽത്ത് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥ കാണുമോ? മിണ്ടാതെ വാരിത്തന്നോ കാക്കു…” അവൾ വാ പൊളിച്ചു കാട്ടി.