<span;>അവൾ മുഖമെത്തിച്ചു വാഹിദിന്റെ താടിയിൽ വളരെ നേർത്ത ഒരുമ്മ നൽകി.
<span;>”നീ വന്നപ്പോ തന്നെ തുടങ്ങിയോ.?” കണ്ണ് തുറക്കാതെ അതേ കിടപ്പിൽ വാഹിദ് ചോദിച്ചു. അവൻ ഉണർന്നു എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എലിസബത്തിൽ പെട്ടന്നൊരു ഞെട്ടലുണ്ടായി. അവൻ ദേഷ്യപ്പെടുമോ എന്ന ചിന്ത അവളെ ഭയപ്പെടുയത്തി. അവൾ ഒന്നുകൂടി അവനിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു, കൈകൊണ്ട് ഇറുക്കെ പുണർന്ന് നെഞ്ചിൽ തലച്ചേർത്തു കിടന്നു.
<span;>”ഉറങ്ങിക്കോ.. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഞാൻ വിളിക്കാം.” അവൻ എഴുന്നേൽക്കുമോ എന്ന ഭയത്തോടെ അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
<span;>”എനിക്ക് നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ട്. രാവിലെ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കുടിക്കാതെ ഇറങ്ങിയതാ.” അവൻ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. വാഹിദിൽ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രതികരണം ഒന്നും ഇല്ലെന്നും പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പികുന്നില്ലെന്നും മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. അവൻ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്.
<span;>”സാരോല്ല, കുറച്ചു വിശപ്പ് നല്ലതാ. കുറച്ചു കൂടി ഉറങ്ങിയിട്ട് കഴിച്ചാൽ മതി.” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
<span;>”എണീറ്റ് പോടീ അവിടന്ന്. അല്ലേൽ തന്നെ തണുത്തു വിറക്കുവാ, അപ്പോഴാ പെണ്ണിന്റെ കിന്നാരം.” അവൻ പ്രതിഷേധം ഒന്നുമില്ലാതെതന്നെ അവളോട് വെറുതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. എലിസബത് അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കൈ ടീഷർട്ടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി ചരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന വാഹിദിന്റെ ഉടുപ്പിലും പുറത്തും പിന്നെ അവന്റെ കൈയുടെ ഇടയിലൂടെ വാരിയല്ലിന്റെ ഭാഗത്തും മറ്റും കൈയോടിച്ചു. കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.
<span;>”എന്നിട്ട് ഈ മസിൽ കോട്ടയിൽ തണുപ്പൊന്നും കാണുന്നില്ല ല്ലോ.” അവൾ അവനെ കളിയാക്കി. വാഹിദ് അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൊണ്ട് കൈ ഇളക്കാതെ തന്നെ എലിസബത്തിന്റെ ഇടുപ്പിൽ ഒരു നുള്ള് കൊടുത്തു. അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ഒന്ന് കൂകി.
<span;>”നിന്നെ ഞാൻ ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഞാൻ ചാവുന്നത് വരെ പൊന്നുപോലെ ഞാൻ നോക്കും.” അവൾ തന്നെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് കിടക്കുന്ന വാഹിദിന്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. പറഞ്ഞു തീരാൻ നേരം അവൾക്ക് തൊണ്ടയൊന്നിടറി. കണ്ണിൽ ഊറിക്കൂടി നിന്നിരുന്ന കണ്ണുനീർ താഴേക്ക് പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.
<span;>”എന്നെ ആര് എന്ത് ചെയ്യാൻ. ഇനി ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ തന്നെ അത് കൂടെ നിന്ന് ചതിക്കുന്നവർ തന്നെയാവും.” അവൻ ഏതോ ആലോചനയിൽ പറഞ്ഞു.
<span;>”എനിക്കറിയാം. ഞാനില്ലേ കൂടെ. എന്നെ അവർ കൊന്നേക്കാം. എന്നാലും നിന്നെ ഞാൻ അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല. എന്റെ…” അവളൊന്നു നിർത്തി, തികട്ടിവന്ന കരച്ചിൽ നിയന്ത്രിച്ചു. എന്നിട്ട് തുടർന്നു.
<span;>”എന്റെ എല്ലാമാണ് നീ.. ഭർത്താവല്ല, കാമുകനല്ല, എന്തിന്, എന്നെ പ്രണയത്തോടെ സ്നേഹിക്കുന്നു പോലും ഇല്ല. എന്നാലും എന്റെ ജീവനാണ്.” എലിസബത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കരച്ചിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ മൂക്കും വായും അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി കൈ അവന്റെ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. പക്ഷേ അവളെ അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൂടുതൽ അമരുകയും അവളെ അവനിലേക്ക് വലിച്ചു ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. അത്രനേരവും യാതൊരു വികാര വേദനയും അനിഭവിക്കാത്ത അവളുടെ ശരീരം ചൂട് പിടിച്ചു തുടയിടുക്കിൽ ഈറൻ കലർന്നു മേനിയിൽ വിവശമായ ഒരു തളർച്ച ബാധിച്ചു.
<span;>തുടയിടുക്കിലെ താഴ്വാരങ്ങളിൽ മഴപെയ്യുകയും മാറിലെ ഗിരിനിരകൾ സമ്പുഷ്ടമാകുകയും ചെയ്തു. വാഹിദിന്റെ ടീഷർട്ട്നുള്ളിൽ നിന്ന് അവളുടെ മാർദ്ദവമുള്ള കുഞ്ഞു കൈ മുണ്ടിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി മുണ്ടിന്റെ കുടുക്കു വിടർത്തി. വാഹിദ് പെട്ടന്ന് ആ കൈയിൽ കയറിപിടിച്ചു, പക്ഷേ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
<span;>”വാഹിദ്.. പ്ലീസ്.. എനിക്ക് നീയല്ലാതെ വേറെ ആരാ ടാ. ഒരു ശല്യവും നിന്റെ ലൈഫിൽ ഉണ്ടാക്കില്ല, എന്നെ എന്നെങ്കിലും, എവിടെയെങ്കിലും അസുഖം വന്നു വീണുപോയാൽ ഒന്ന് കാണാൻ വന്നാ മാത്രം മതി.” അവൾ ആർദ്രമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. പിന്നെ കൈ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടത്തി ചൂടുള്ള ഉറച്ച വലിയ തുടയിലെ നേർത്ത രോമങ്ങളിലൂടെ അകത്തുടയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.