“പക്ഷേ…” ഒരു നിമിഷം അവൾ നിർത്തി.
“നിന്നെ വിട്ട് പോകാൻ… എനിക്ക് കഴിയില്ല മനു…”
ആ വാക്കുകൾക്ക് ശേഷം, ഫോണിന്റെ ഇരുവശത്തും നിശബ്ദത മാത്രം.
“മെഹർ…” ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“എനിക്ക് അറിയാം…………. “കാരണം…” ഞാൻ ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു.
“ഞാനും അതേ അവസ്ഥയിലാണ്……………….”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ… അവളുടെ ശ്വാസം മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“മെഹർ… നീ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും കേൾക്കാൻ ഞാൻ എത്രകാലമായി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് അറിയാമോ…?”
“നിനക്കൊപ്പമിരിക്കുമ്പോൾ… എനിക്ക് ഞാൻ തന്നെ അല്ലാതാകുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു…”
“സാധാരണയായി ഞാൻ ആരോടും അറ്റാച്ച് ആവുന്ന ആളല്ല……………………….പക്ഷേ നീ…”
മനു അത് പറഞ്ഞു ഒരു നിമിഷം നിർത്തി
“എനിക്ക് നീ ആരൊക്കേയോ ആയി മാറി…”
“ഒരു ദിവസം നിന്നോട് സംസാരിക്കാതെ പോയാൽ… എന്തോ കുറവുള്ള പോലെ തോന്നും…”
“നീ വന്നതിനു ശേഷം എന്റെ ദിവസങ്ങൾക്ക് ഒരു മീനിങ് കിട്ടിയ പോലെ തോന്നി തുടങ്ങിയത്…………. മനു പറഞ്ഞു നിർത്തി…….
“നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ………………ഞാൻ വീണ്ടും…….. പഴയ മെഹറായി മാറുന്ന പോലെ തോന്നും….…”
“ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ചിരിക്കാനും… ഒന്നും മറയ്ക്കാതെ സംസാരിക്കാനും കഴിയുന്ന… എപ്പോളും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ആ പഴയ മെഹർ…….
“എനിക്ക് ആ ഫീലിംഗ് ഇഷ്ടമാണ് മനു…”
ആ എന്നെ തന്നെ ഞാൻ മറന്ന് പോയിരുന്നു, നീ വന്നതിൽ പിന്നെയാണ് ഞാൻ അതൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തെടുത്തത്
അവിടെ… ആ നിമിഷത്തിൽ ഒരിക്കലും പറയരുതായിരുന്ന ആ സത്യം,
രണ്ടുപേരും തുറന്ന് പറഞ്ഞു.
അതോടെ… അവരുടെ ബന്ധത്തിന് ഒരു പുതിയ അർത്ഥം ലഭിച്ചു.
അവരുടെ ഹൃദയം… ഇനി ശാന്തമായി ഇരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
ആ രാത്രി ഉറക്കം ഇരുവരെയും വിട്ടുനിന്നു.
ഒരേ ചിന്ത മാത്രം…“ഒന്ന് കാണണം…”
“മെഹർ…”
അവൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…”
അവൾ മറുപടിയായി മൃദുവായി മൂളി.
“എനിക്ക്…
ഒന്ന് കാണണം…”
ആ നിമിഷം, അവൾ മിണ്ടാതായി.
“ഇപ്പോളോ…?”
അവൾ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ…” “ഈ രാത്രിയിൽ…”
ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത്
നിശ്ശബ്ദത മാത്രം….
അവൾ ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചു.
“മനു…
അത് വേണോ ?
ഏതൊരു പെണ്ണിനെ പോലെയും ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും അവൾ ചോദിച്ചു
“വേണം …”
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇന്നത്തെ രാത്രി………..നിന്നെ കാണാതെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല”
അവൾ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവൾക്കും അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരുന്നു……
അത് അവന് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു…… അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മറുപടിക്ക് വേണ്ടി കാത്ത് നിന്നില്ല…..
ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം……………… മനു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു….
ഫോൺ കട്ട് ആയതിന് ശേഷം പോലും, ഇരുവരുടെയും ഹൃദയം അതേ വേഗത്തിൽ മിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു .
അവന്റെ വീട്… അവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അര കിലോമീറ്ററിനടുത്ത് മാത്രം.
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ്, മനു അവളുടെ വീട്ടിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
രാത്രി നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു. ചുറ്റും മങ്ങിയ ലൈറ്റുകൾ… മഴ പെയ്തതിന്റെ തണുപ്പ് അവർക്ക് വേണ്ടി തങ്ങി നിന്നു….
അവൻ ഒരു മെസേജ് അയച്ചു “വന്നു…”
വാതിൽ തുറന്ന് വീട്ടിന്റെ പുറത്തേക്ക് മെഹർ പതിയെ നടന്നു വന്നു.
ശബ്ദമില്ലാതെ,. അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും അവളുടെ മുഖം ചുവന്നിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു….. കണ്ണുകളിൽ ഇതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു തിളക്കം………
ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ ആ നിമിഷത്തിൽ, വാക്കുകൾ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല.
അടുത്ത നിമിഷം അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവളും അത് പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ചുറ്റി. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു…..
എത്രനേരം അങ്ങിനെ നിന്നെന്ന് അവർക്ക് തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു/…..
അവൾ പതിയെ കൈകൾ അയച്ചുകൊണ്ട് അല്പം പിന്നോട്ടു മാറി.
അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ… അതേ വികാരം.