“പേടി തന്നെ മനു… നമ്മളെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചോദ്യങ്ങളെയാണ് എനിക്ക് പേടി. എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും നമ്മൾ അധ്യാപകരല്ലേ………
അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കൈവിരലുകളിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനം അവനിൽ ഒരു വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചു.
“എങ്കിൽ വാ… നമുക്ക് അവിടേക്ക് നടക്കാം. അവിടെ നമ്മളെ ആരും കാണില്ല.
അതോടെ അവർ പതുക്കെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും മാറി, ഇരുട്ടു പടർന്ന ആ ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒളിച്ച്, അവർക്ക് മാത്രമായുള്ള ആ ചെറിയ ലോകത്തേക്ക്.
നടത്തത്തിനിടയിൽ മനു ചോദിച്ചു, “വീട്ടിൽ എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടാ ഇറങ്ങിയത്?”
സൂപ്പർമാർകെറ്റിൽ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു ചിരിയോടെ മെഹർ പറഞ്ഞു…..
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മനു അവളെ തന്നിലേക്ക് അല്പം കൂടെ ചേർത്തു നിർത്തി.
“മെഹർ…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് തന്നെ മറുപടി നൽകി.
“ഇന്നലെ രാത്രി…” അവൻ വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞു.
“നമ്മൾ ചെയ്തത്…
അവൾ തല ഉയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“പറയണ്ട…” അവൾ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് അറിയാം നീ എന്താണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത്…”
ഒരു നിമിഷം ഇരുവരും മിണ്ടാതെയിരുന്നു.
“മനു നമ്മൾകുറച്ചു സൂക്ഷിക്കണം…” അവൾ കുറച്ച് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
നമ്മളെ അറിയാവുന്നവർ ഒരുപാടുണ്ട്….. “കുട്ടികൾ ആരെങ്കിലും നമ്മളെ കണ്ടാൽ… ആകെ പ്രശ്നമാകും…”
“നമ്മൾ അധ്യാപകരാണ് മനു…”
മനു ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. “അറിയാം…”
“പക്ഷേ…”
അവൾ മുഖം ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി
“ഒന്ന് നന്നായി സംസാരിക്കാൻ പോലും…” അവൻ അല്പം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അടുത്ത ആഴ്ച വരെ കാത്തിരിക്കണോ…?”
അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു…
“കാത്തിരിക്കണം…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“കാരണം… കാത്തിരിപ്പ് ഉണ്ടെങ്കിലേ ഇതിന് വില ഉണ്ടാവൂ…”
അവൻ അവളുടെ കൈ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
“എനിക്ക് കാത്തിരിക്കാനാകില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു…”
“നീ ഇതുവരെ കാത്തിരുന്നില്ലേ…” മെഹർ പറഞ്ഞു
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല.
“ഇന്നലെ രാത്രി…” “ഞാൻ എന്നെ തന്നെ മറന്നുപോയി മെഹർ…”
“ഞാനും…”
അവൾ ഒറ്റ വാക്കിൽ മറുപടി നൽകി.
“ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും സംഭവിച്ചാൽ… നമ്മൾ നമ്മളെ തന്നെ കൈവിട്ടുപോകും…”
“പോകട്ടെ…”
മനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മനു…” അവൾ അവനെ അല്പം ശാസിച്ചു.
“ഇത് കളിയല്ല…” അവൾ ഉടൻ സീരിയസ് ആയി.
“എനിക്ക് അറിയാം…” “പക്ഷേ നിന്നെ വിട്ട് നിൽക്കുന്നത്…” മനു പറഞ്ഞു നിർത്തി
അവൾ ഒരു നിമിഷം അവന്റെ മുഖം നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ അവന്റെ കവിളിൽ കൈവച്ചു.
“പോകാം നമ്മൾക്ക്…” മെഹർ ചോദിച്ചു
“ഇത്ര വേഗമോ …?” മനു ചോദിച്ചു.
“ഇനിയും നിന്നാൽ…” അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“നമ്മൾ പോകില്ല…”
അത് കേട്ട് അവനും ചിരിച്ചു.
“അപ്പോൾ…” അവൻ അവളോട് അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് അവന് മനസിലായി……..
അവളിൽ നിന്നും എതിർപ്പൊന്നും ഉയരതായതോടെ അവൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ പതിയെ തേടി.
ഒരു ചെറു ചുംബനം…
അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളെ പതിയെ ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന പോലെ……..
അധിക നേരമൊന്നും അത് നീണ്ടില്ല……
പിന്നെ പതിയെ അവർ വേർപെട്ടു.
“പോകാം …” അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഹ്മ്മ്…” മനു മൂളി
അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു… കുറച്ച് അടി നടന്ന ശേഷം…
ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
അവൻ ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയായിരുന്നു… അവളെ നോക്കികൊണ്ട്.
ഒരു ചെറിയ ചിരി… പരസ്പരം നൽകി
അവൾ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.
ആ രാത്രി…
അവരുടെ ഇടയിൽ അപ്പോൾ ഉണ്ടായത് വെറുമൊരു ചുംബനം മാത്രമല്ല… ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ തുടക്കം കൂടി ആയിരുന്നു.
തുടരും…………
നെഗറ്റീവ് ആയാലും പോസിറ്റീവ് ആയാലും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കണേ…..
അതാണ് അടുത്ത ഭാഗം എഴുതുവാനുള്ള പ്രചോദനം