മാത്രമല്ല എന്റെ റൂമിന്റെ ജനൽ വഴി അവളുടെ വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ട് കാണാമായിരുന്നു..പക്ഷെ അവളുടെ വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും എന്റെ റൂമിന്റെ ജനൽ കാണാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു..
!!വന്നത് മാറ്റാരുമല്ല. അവളായിരുന്നു.!!.
അവൾ: ഇന്നാ കർമൂസ (പപ്പായ ) നിന്റെ ഉമ്മ ചോദിച്ചിരുന്നു.😊
അനിയത്തി : താങ്ക്സ് ഇത്താ..
അവൾ : നിനക്കിന്ന് ക്ളാസില്ലേ..
അനിയത്തി : ഉണ്ട് ഇത്താ. ഞാൻ പോകാൻ റെഡി ആവുകയായിരുന്നു.
അവൾ : (ചെറുതായൊന്നു ശംഗിച്ചു പതിയെ എന്നാൽ പെട്ടെന്ന്) ഷാനു ഇവിടെ ഇല്ലേ.
(എന്നെ വീട്ടിൽ വിളിക്കുന്ന പേര്)
അനിയത്തി : ഉണ്ട്. ഇക്കാക് പനിയാണ് പുറത്തോട്ടൊന്നും പോയിട്ടില്ല.
(എന്റെ റൂമിനു നേരെ ചൂണ്ടികൊണ്ട്)
അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ട്.
എന്നവൾ പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നവൾ എന്നെ ചോദിച്ചത് ഞാൻ കേട്ടുകാണുമോ..
എന്ന ചമ്മലിൽ
എന്നാ ശെരി എന്നും പറഞ്ഞു ആ സംഭാഷണം അവിടെ അവസാനിപ്പിച്ചു അവൾ പോയി.
അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്. അവൾക്ക് എന്നോട് എന്തോ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്നും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് അതാണെന്നും ഉറപ്പായി.😍
എന്റെ മനസ്സിൽ അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. “ഷാനു ഇവിടെ ഇല്ലേ ” എന്റെ മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൂടി.
അത് എന്റെ മുഖത്തും പ്രതിഫലിച്ചു. എന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു..
ഉമ്മച്ചീ.. ഈ ഇക്കാക്ക ഇതാ വെറുതെ ചിരിക്കുന്നു🤭
പനിച്ചു വട്ടായെന്നാ തോന്നണേ..😄.
വേറെ ആര് വാതിൽക്കൽ എനിക്കുള്ള കഞ്ഞിയുമായി എന്റെ അനിയത്തി.
ഞാൻ : പോടീ.. വട്ട് നിനക്ക്. മര്യാദക്ക് സ്കൂളിൽ പൊക്കോ..
അനിയത്തി : ഓ ശെരി.. (ടേബിളിൽ പാത്രം വെച്ച് )കഞ്ഞി ഇവിടുണ്ട്. കുടിക്കേണ്ടി..
ഞാൻ: ആ..
അങ്ങനെ ആ ദിവസവും കടന്നു പോയി.
പിന്നെ പനിയൊക്കെ ഒന്ന് മാറി എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
മെല്ലെ പടിയിൽ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക് പതിയെ നോക്കി.
എന്നെ കാത്തെന്നപോൽ അവളവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.🤍
അവളെന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ അറിയാത്ത രൂപത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെന്ന പോലെ ആ മുഖത്ത് ഞാൻ ഒരു വാത്സല്യതോടെയുള്ള പുഞ്ചിരി കണ്ടു.
അതെനിക്ക് ഒരാശ്വാസം നൽകുകയും അവളോട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം കൂടികൂടി വരികയും ചെയ്തു.
ഇടക്കണ്ണിട്ട് ഞാനവളെ നോക്കുകയും അവളെന്നെ നോക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കിയപ്പോൾ..💖
ഞാനവളെ ശ്രെദ്ദിക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കുന്നതായി കണ്ടു. 💞
കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം അവളുടെ ഉമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ..
അവളൊന്നും അറിയാത്ത പോലെ അവളുടെ ഒരു പൂച്ചയെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അവളുടെ വീട്ടുകാർ അറിയാതിരിക്കാൻ ശ്രേമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി..
ഞാനും പിന്നെ വെറുതെ ഒരു സംശയത്തിനിടയാകേണ്ടെന്ന് കരുതി അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റു
റൂമിൽ പോയി കിടന്നു.
ക്ഷീണം എന്നെ വിട്ടു മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം..
പനിയും ക്ഷീണവുമൊക്കെ മാറി ഞാൻ വീണ്ടും സ്കൂളിൽ പോയി തുടങ്ങി.
ഞാനും അവളും സംസാരം ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുള്ള നോട്ടവും മറ്റും മുൻപത്തെതിനേക്കാൾ കൂടുതലായി.
ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോകുന്ന സമയവും.
വൈകീട്ട് വരുന്ന സമയവും
രാത്രി ഞാൻ ഉമ്മറത്തു വന്നു പഠിക്കുന്ന സമയവുമൊക്കെ
അവളെന്നെ നോക്കിയും ഞാനവളെ നോക്കിയുമൊക്കെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്ന സമയം അവളുടെ വീട്ടിൽ കുറച്ചാളുകൾ.
ഇതിപ്പോ ആരാണ്.? വല്ല വിശേഷവും നടക്കുന്നുണ്ടോ…?? 🙄
ഞാനെന്റെ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.
കുറച്ചു പേരെയൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. മറ്റ് ചിലർ ഈ നാട്ടുകാരല്ലാ എന്നും മനസ്സിലായി.
ഞാൻ ഉമ്മറത്തു നിന്ന് പതിയെ അടുക്കളയിലോട്ട് നീങ്ങി.
ഉമ്മച്ചീ ഞാൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.