എന്നെ കാണുമ്പോഴല്ലേ എന്നോട് ഇഷ്ട്ടം കൂടുന്നത്
കാണാതിരുന്നാൽ പ്രശ്നമില്ലല്ലോ
. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ
+2 കഴിഞ്ഞു 3 വർഷത്തെ ഉപരി പഠനത്തിനായി പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വീട്ടുകാരോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചു.
അത്രയും ദൂരെ പഠിക്കാൻ പോകേണ്ടെന്നും അടുത്തെവിടെ യെങ്കിലും നോക്കിയാൽ പോരെ എന്നും ചോദിച്ചു.
ചിലവിനെ കുറിച്ച് ആണ് നിങ്ങൾക്ക് ആശങ്കയെങ്കിൽ അത് വേണ്ടെന്നും അതിനുള്ള വഴി ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു ഒരു വിധത്തിൽ സമ്മതിപ്പിച്ചു.
കാരണം ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ എന്റെ ഹൃദയം പിടിവിട്ട് പോകുമെന്നുറപ്പായിരുന്നു 😔.
അങ്ങനെ +2 കഴിഞ്ഞു.ഞാൻ എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരോടും റസീനിനോടും മാത്രം പോകുന്ന വിവരം പറഞ്ഞു.
കോളേജിനടുത്തുള്ള ഹോസ്റ്റലിൽ തന്നെ താമസ സൗകര്യം കിട്ടി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. കോളേജിൽ പോക്കും ക്ളാസില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്തും ഞാൻ ദിവസങ്ങൾ തള്ളി നീക്കി.
അതിനിടയിൽ ഒരു വെട്ടം പോലും ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് പോയില്ല.
ലീവ് കിട്ടുമ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് വരണമെന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ
ജോലിയുണ്ടെന്നും മറ്റും പറഞ്ഞു ഞാൻ പിടിച്ചു നിന്നു.
3 വർഷം എന്നുള്ളത് 30 വർഷം പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.
ഏകദേശം ഞാൻ വന്ന് 3 വർഷമാകാറായി. പഠനം പൂർത്തിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ സമയമായി.
അങ്ങനെ എന്റെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ദിവസം.
ഞാൻ സാധനങ്ങളെല്ലാം പാക് ചെയ്ത് യാത്ര തിരിച്ചു.
യാത്രയിലുടനീളം ഞാൻ കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളെ കുറിചാലോചിച്ചു..
സിറ്റിയിൽ നിന്ന് താമസം മാറി വന്നതും അതിനു ശേഷം തറവാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി താമസിച്ചതും, അവളെ കണ്ടതും, ഞാനിങ്ങോട്ട് പോരാനുണ്ടായ കാരണങ്ങളും..
അവൾ ഇപ്പൊ എന്നെ മറന്ന് സുഖമായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകുമായിരിക്കും. ഒരു പക്ഷെ എന്നോട് ഇപ്പൊ വെറുപ്പായിരിക്കും..
അതെന്നിൽ ചെറിയൊരു സമാധാനം തന്നെങ്കിലും
പെട്ടന്ന് എന്റെ ചിന്ത സങ്കടമായി മാറി.
അവളെന്നെ മറന്നു കാണുമോ..????😔
അവൾക്കെന്നെ വെറുക്കാൻ കഴിയുമോ.??
അവൾക്കെന്നോട് പഴയ സ്നേഹം കാണുമോ..????
ഞാൻ എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെ ഞാൻ നാട്ടിലേക്കെത്താറായി. ബസ്സിറങ്ങി ഓട്ടോ പിടിച്ചു വീട്ടിലോട്ട് പോയി.
വീട്ടു മുറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടു..
ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെ..
ഉമ്മയും. ഉപ്പയും. വല്ലുമ്മ യും എളാപ്പയും ഇളമ്മയും കുട്ടികളും എന്റെ അനിയത്തിയും എന്റെ കുറച്ചു കുടുംബക്കാരും ഒക്കെയായി.
ഞാൻ ഇറങ്ങി ചെന്ന് എല്ലാവരെയും ഒന്നാലിംഗ നം ചെയ്തു.
റസീൻ വന്നേനെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
ഈ മൂന്ന് വർഷത്തിനിടക്ക് എല്ലാവർക്കും ഓരോ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിരുന്നു.
അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് തെല്ലൊന്നു ആകാംഷയോടെ ഒന്ന് ഞാൻ നോക്കി.
അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു..😭😭
“അവളെ പ്രതീക്ഷിച്ച ഞാൻ കണ്ടത്
” ഒരു കുഞ്ഞിനെ കെട്ടിപിടിച്ച്
ശരീരം മെലിഞ്ഞ, മുഖം കറുത്ത് കരുവാളിച്ച, ജീവനില്ലാത്ത കണ്ണുകളുമായി എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ രൂപത്തെയാണ്..”
ആ കണ്ണു കളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വീഴുന്നുണ്ടോ..?അതോ കരഞ്ഞു കണ്ണു നീർ വറ്റിയതാണോ..??? 😭
”
എനിക്ക് ഓടി ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു നിങ്ങളെ ഒരുപാടിഷ്ട്ടമാണെന്ന് പറയണമെന്നുണ്ട്.ഇത്രയും കാലം വേദനിപ്പിച്ചതിന് മാപ്പ് പറയണമെന്നുണ്ട്.
പക്ഷെ
എന്റെ കാലുകൾ അനങ്ങിയില്ല.
കൈകൾ ചലിച്ചില്ല..
മനസ്സിൽ ഒരു മരവിപ്പ് മാത്രം….. 😭
ഞാനെന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചു.
ഞാൻ പതിയെ അകത്തോട്ടു നടന്നു.