സ്നേഹവും,
സങ്കടവും, സന്തോഷവും,അതിനേക്കാളേറെ വാത്സല്യവും ആ മുഖത്തു മിന്നി മറഞ്ഞു
പെട്ടെന്ന് എന്നെ പിടിച്ച് അവളുടെ മാറിലേക്കമർത്തി. ഭ്രാന്തമായി എന്റെ തലയിലും,നെറ്റിയിലും, മുഖത്തുമെല്ലാം തുരു തുരാ ഉമ്മ വെച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
പറയാതെ എന്തെല്ലാം പറയുന്ന പോലെ..
ഒരു വലിയ മഴ പെയ്തു ചോർന്ന പോലെ
എന്റെ ഹൃദയം ശാന്തമായി.
10 വർഷത്തെ പ്രണയത്തിനിടക്കുണ്ടായ വേദനകളും പരിഭവങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളുമെല്ലാം
അതിൽ അലിഞ്ഞു പോയി…
അവളുടെ സ്നേഹം എത്രത്തോളം ആത്മാർഥതയുള്ളതാണെന്നും,
എനിക്കവളെ ഒരിക്കലും സ്നേഹിച്ചു തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
കുറച്ചു നേരം കൂടെ എന്നെ കെട്ടിപിടിച് തലയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി.
പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തെന്ന പോലെ എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി.
ഞാൻ തിരിച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചില്ല, ഉമ്മ കൊടുത്തില്ല…
ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. വേണ്ടെന്നു വെച്ചു
.
അവൾ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.
കണ്ണു നീർ തുടക്കുകയാണെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി..
അതെ,
ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വിളിച്ചു,
അവൾ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി.
നിങ്ങളെന്തിനാണ് എന്നെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നത്.
അതിനവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പകരം എന്നെ നോക്കി മനോഹരമായൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ടെന്നെ ഇമ ചിമ്മാതെ നോക്കി.
അപ്പോയവളുടെ മുഖത്തിന് ഞാനിന്നു വരെ കാണാത്ത മൊഞ്ചുണ്ടായിരുന്നു. 😍
ഇതിവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
എന്റെ ഈ 22ാം വയസ്സിലും ഞാനവളെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു….. തിരിച്ചവളും…..
ആർക്കും ശല്യമില്ലാതെ, സംസാരങ്ങളില്ലാതെ, സ്പർശനങ്ങളില്ലാതെ..
മിഴികളിലൂടെ…… 💖
The End