മുഹബത്ത് – 7 3അടിപൊളി  

അതുകേട്ട് ഞാൻ മറുപടി നൽകി:

“അയ്യോ ചേട്ടൻ എന്തിനാണ് വെറുതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിച്ച് ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്? ചേട്ടാ, ഇതൊക്കെ ഞാൻ നന്നായി എൻജോയ് ചെയ്തു, ചേട്ടനും ഇത് ആസ്വദിച്ചില്ലേ?

പിന്നെ എന്തിനാണ് വേറെ കുഴപ്പങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നത്? ഈ ഒരു ഫീൽ മാത്രം എടുത്താൽ പോരെ?

ഇങ്ങനെയൊക്കെ… ഒരു… സാഹചര്യം ഒത്തു വന്നു, അത് നമ്മൾ പരസ്പരം ആസ്വദിച്ചു, അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ? ഇതിനെക്കുറിച്ച് പുറത്ത്

വേറെ ആരും അറിയാനോ ആരോടെങ്കിലും പറയാനോ പോകുന്നില്ലല്ലോ. ഇതൊരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ സംഭവിച്ചുപോയതല്ലേ, നമ്മളത് നല്ല രീതിയിൽ എൻജോയ് ചെയ്തു, അതോടെ തീർന്നു!”

ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുനിർത്തിയതും, ഹൻസിബ ആ വാക്കുകളെ പൂർണ്ണമായി ശരിവെച്ചു:

“ശരിയാണ് ചേട്ടാ… ഇക്കാ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇതൊന്നും ഓർത്ത് ചേട്ടൻ പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നമ്മൾ ആരും ആരോടും ഇത് പറയാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ, ഈ

രാത്രി നമുക്ക് തന്ന ലഹരിയും സുഖവും മാത്രം മതി.”

ഇരുട്ടിൽ പരസ്പരം മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ ആ വാക്കുകൾ ചെറിയ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആശ്വാസവും അതിലേറെ ആത്മവിശ്വാസവുമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“അതുശരിയാണ്… നിങ്ങളും കൂടെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് എനിക്ക് സമാധാനമായി.

അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. രാവിലെ പരസ്പരം മുഖം നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു നാണവും കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ചൂടും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ പതിവുപോലെ വളരെ കാഷ്വൽ ആയി കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചു.

ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി പിന്നീട് ഒരുമിച്ച് ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങി. സാധാരണപോലെ ആ ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നുപോയി.

രാത്രി റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ ആ ദിവസത്തെ വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് വലിയ സംസാരങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ പതിവ് കാമലീലകൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടും. ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വീണ്ടും അതെ രീതിയിൽ

സംസാരിച്ചുതുടങ്ങും; ആ സംസാരം കേട്ട് ഞാനും ഹൻസിബയും കളിയിൽ മുഴുകും, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് വാണമടിച്ച് ആ രാത്രികൾ ആസ്വദിക്കും.

ഇതേ രീതിയിൽ ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോയി.

ഒരു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞുള്ള ആ വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും മാറിമറിഞ്ഞു. പിറ്റേ ദിവസം വെള്ളിയാഴ്ച ഓഫീസിന് അവധിയായതുകൊണ്ട്, അന്ന് വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ റൂമിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

ഞാൻ വരുമ്പോഴേക്കും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ റൂമിൽ എത്തിയിരുന്നു; പുള്ളി അപ്പോൾ ഹാളിലുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവാൻ തുടങ്ങിയതും, ഹൻസിബ എന്റെ പിന്നാലെ തന്നെ റൂമിലേക്ക്

കയറിവന്നു.

അന്ന് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് വളരെ കംഫർട്ടബിൾ ആയ ഒരു ട്രാക്ക് പാന്റും, അരയുടെ തൊട്ടുമുകൾ വരെ മാത്രം നീളമുള്ള ഒരു ടൈറ്റ് ടീഷർട്ടും ആയിരുന്നു.

ആ വേഷത്തിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഷേപ്പുകൾ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

അത് കണ്ടതും ഞാൻ കൗതുകത്തോടെയും ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെയും അവളോട് ചോദിച്ചു:

“എന്താ മോളെ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു വേഷമൊക്കെ? ഇതുപോലെ ഒക്കെ ഇട്ട് റൂമിൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയോ?”

അതുകേട്ട് അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:

“അതൊക്കെ ഒക്കെയാണ് ഇക്കാ… ഞാൻ ഇങ്ങനത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെ ആയില്ലേ. പിന്നെ ഇന്ന് എനിക്ക് ഇത്

ഇടാൻ തോന്നി, അതാണ് ഇട്ടത്. ഇത് ധരിക്കാൻ നല്ല കംഫർട്ടബിൾ ആണ്.”

അതുകേട്ട് ഞാൻ ഒരല്പം കുസൃതിയോടെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു:

“ശരി, ഈ വേഷത്തിൽ നീ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വല്ലതും ചോദിച്ചോ? പുള്ളി നോക്കുന്നത് നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ?”

അതുകേട്ട് ഹൻസിബയുടെ മുഖത്ത് കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:ഞാന് അത് പറയാന് ആണ് വന്നത്.ആഹ്…

Updated: September 13, 2026 — 3:01 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *