അവൾ ഒട്ടും മടിക്കാതെ, ആ ലഹരി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
“കുഴപ്പമുണ്ടായിട്ട് ഇപ്പോ എന്താ ഇക്കാ? പുള്ളി
അന്ന് കണ്ടേക്കണതല്ലേ… പിന്നെന്താ ഇപ്പോ കാണുന്നതിൽ? ചേട്ടൻ വെറുതെ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ എന്നല്ലേ ചോദിക്കുന്നത്, നമ്മൾ അത് സമ്മതിച്ചാൽ മാത്രമല്ലെ ചേട്ടന് കാണാൻ പറ്റൂ.”
ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു:
“നിനക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ലെങ്കില്…പിന്നെ എങ്ങനെയാ? നീ പുള്ളിയുടെ മുമ്പിൽ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ നിൽക്കാനോ, അതോ ഈ കിടപ്പിൽ വെറുതെ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാനോ? എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് നീയെങ്ങ് തീരുമാനിച്ചോ.”
അതുകേട്ട് അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അതൊക്കെ എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് ഇക്കാ പറഞ്ഞാൽ മതി… ഇക്കാ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം…”
അൻസിബയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ മടിയും ആ ആവേശത്തിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞുപോയി. ഭർത്താവായ എന്റെ അനുവാദത്തിനും തീരുമാനത്തിനും കാത്തുനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ ഭാവം എന്റെ കാമത്തെയും ആവേശത്തെയും വാനോളം ഉയർത്തി.
ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരയിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അല്പം ഉയർന്നു കിടന്ന്, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ചേട്ടൻ ഇത്രയൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥിതിക്ക്, പിന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ അത്ര മറയൊ അകല്ച്ചയൊ ഇല്ലല്ലോ. ചേട്ടൻ ഇവളെ അന്ന് കണ്ടതൊക്കെ വെച്ച്
നോക്കുമ്പോ, ചേട്ടന്റെ ഈ ആഗ്രഹം നടത്തിത്തരുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. ചേട്ടന് അത്രക്ക്
ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, പിന്നെ ചേട്ടൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ ആയിക്കോട്ടെ. പക്ഷെ… എങ്ങനെയാ കാണേണ്ടത് എന്ന് ചേട്ടൻ തന്നെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞോ.”
എന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന് ആശ്വാസമായി. പുള്ളി അവളെ കാണാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഉഫ്… ഷാജു, മോനെ! നീയും മോളും എനിക്ക് വലിയൊരു കാര്യമാടാ ചെയ്തുതരുന്നത്. എടാ, ഞാൻ ലൈറ്റ് ഇട്ടോളാം! മോള് എഴുന്നേൽക്കാനൊന്നും നൽക്കണ്ട, അവൾ അവിടെ ആ കിടക്കുന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ അങ്ങനെ കിടന്നോട്ടെ…
ഞാൻ എന്റെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് തന്നെ അങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കൊള്ളാം. മോള് അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ആ ഷേപ്പും കോലവും ഒന്ന് കണ്ടാൽ മാത്രംമതി, എന്റെ ഈ രാത്രിയിലെ കൊതി തീരും.
എനിക്ക് തരുന്ന ഈ വലിയ സഹായത്തിന് ഒത്തിരി നന്ദിയുണ്ട് മോളെ…”
രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അൻസിബയോട് അങ്ങനെ നന്ദി
പറഞ്ഞതും, അവൾ കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ആ ഇരുട്ടിൽ പുള്ളിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ലഹരി നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി നൽകി:
“അല്ല ചേട്ടാ… അതിന് ചേട്ടൻ എന്നോട് നന്ദിയൊക്കെ പറയുന്നത് എന്തിനാ? ചേട്ടന് അത്ര ആഗ്രഹം ഉള്ളതല്ലേ, പിന്നെ എനിക്കിതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമല്ല ചേട്ടാ.
ചേട്ടൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ നോക്കിക്കോളൂ. ചേട്ടന് അതിൽ സന്തോഷം കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ മതിയാവോളം നോക്കിക്കോളൂ.
പിന്നെ ഇക്കാക്കും ഇതിലൊരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ. എന്റെ ശരീരം ഇങ്ങനെയാണെന്നും, ഇത് കണ്ട് ആർക്കായാലും കൊതിവരുമെന്നുമൊക്കെ ഇക്ക എപ്പോഴും എന്നോട് പറയാറുള്ളതല്ലേ. ചേട്ടൻ പിന്നെ അന്ന് രാത്രി
അറിയാതെയാണെങ്കിലും കണ്ടേക്കുന്നതല്ലേ… അതൊക്കെ വെച്ച്
നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇതിൽ കുഴപ്പമില്ല ചേട്ടാ…”
അവൾ അത്രയും കാര്യങ്ങൾ വളരെ കൂളായി, ആ ഒരു ലഹരി തുളുമ്പുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതും, ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ചൂടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
രാമേന്ദ്രേട്ടനാകട്ടെ, കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരേ ഇരുപ്പിൽ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു പോയി.
അങ്ങനെ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പറഞ്ഞു:
“എടാ ഷാജു, എന്നാൽ ഞാൻ ലൈറ്റ് ഇടാൻ പോവുകയാണ് കേട്ടോ…” ഞാന് പുതപ്പിനുളളിൽ കിടക്കുകയാണ്.
