“മോളെ… അ.. ആഫി.. സൊ ” എനിക്ക് അത് കണ്ട് വിഷമമായി… ഞാൻ വിളിച്ചു അല്ല കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിളിച്ചു… അത് കേട്ടതും അവൾ ഓടി വന്നെന്റെ വാ പൊത്തി…
“എന്തിനാ എന്നോട് രാവിലെ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെ… അത് കൊണ്ട് അല്ലെ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നെ ” സോറി പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവൾ പറഞ്ഞു…
“അപ്പൊ നീ പ്രാകിയത് ആണ് അല്ലെ ”അവൾ വന്ന് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഉള്ള സന്ദോഷം കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു…
“ദേകൈ മാത്രമേ ഒടിഞ്ഞിട്ടുള്ളു.. ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ… ഈ കാല് കൂടെ ഞാൻ തല്ലി ഓടിക്കും ”നിറഞ്ഞിരുന്ന കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…
“അല്ല ഞങ്ങളെ ആരാ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് ”
“അത് ഇല്ലേ ഒരു നീല കണ്ണുള്ള കൊച്ച്.. ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്ന് ആക്കി എന്നാണ് നേഴ്സ് പറഞ്ഞത്… ഒരു നമ്പറിൽ നിന്ന് കാൾ വന്നപ്പോഴാ ഞങ്ങൾ കാര്യം അറിഞ്ഞത്… ഞങ്ങൾ അപ്പോഴേ ഇങ് വന്നു” ഉമ്മി ആണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്..
“അത് ഇല്ലേ ഇക്കു.. അത് മറ്റേ ഐഷ ഇത്തി ആണെന്നാണ് തോന്നുന്നത് ”എന്റെ ചെവിയിൽ അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു…
“അല്ല എന്ന് പോകാൻ പറ്റും വീട്ടിലേക്ക് ”
“ആദ്യം ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ശെരിയാകട്ടെ എന്നിട്ട് വിട്ടാൽ മതി എന്ന് ഞാൻ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ” ഉമ്മി പറഞ്ഞു… ഞാൻ ഉമ്മിയെ ദയനീയമായി നോക്കി… നടക്കില്ല എന്ന് ഉമ്മ തലയാട്ടി…
അടുത്ത ബെഡിൽ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അവൻ ഉറക്കം ഉണർന്നിരുന്നു…
“ടാ വാ ഏണിക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം..” അവൻ കണ്ണ് തുറന്നയുടൻ പറഞ്ഞു
“ടാ പൊട്ടാ… നിന്റെ കയ്യും കാലും ഒടിഞ്ഞു… നീ എങ്ങനെ വീട്ടിലോട്ട് പോകും… അത് മാത്രം അല്ല ഇത് ready ആകാതെ ഇവിടുന്ന് വിടണ്ടാന്ന് ഉമ്മി ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞു… നിന്റെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു പറയണ്ടേ ”
“എടാ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു പറയണ്ട… ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ അവർക്ക് ആകെ ടെൻഷൻ ആകും.. അതും അല്ല ഇതൊക്കെ 1 ആഴ്ച കൊണ്ട് അങ്ങ് ശെരിയാകും ”
“ആ നോക്കി ഇരുന്നോ… ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് ഓടിയാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം ആയെന്നാണ്… 2 മാസം എങ്കിലും ഇടണം എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് ” ആഫി ആണ് പറഞ്ഞത്…
“2 മാസമോ ” ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഒരുമിച്ച് ഞെട്ടി
ഞങ്ങൾ സമയം കളയാൻ വേണ്ടി ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചിരിരുന്നു…ഉമ്മിയും അഫിയും ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ ആയി വീട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു…സമയം 4 മണി ഒക്കെ ആയി കാണും അപ്പോൾ തട്ടം ഇട്ട ഒരു കുട്ടിയും അതിന്റെ പിറകിൽ 4 പേരും കൂടെ നടന്നു വരുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.. അവർ ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് ആണ് വന്നത്…അവരെ കണ്ടപ്പോഴേ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്ന എന്റെ മുഖം മാറി… അത് ഐഷ ആയിരുന്നു.. ഇപ്പോഴും ഏണിക്ക് ആഫി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ വന്നത്… ഒരു സഹതാപത്തിന്റെ പുറത്ത് വന്ന ഒരു ബന്ധം അത്രയേ ഉള്ളുയിരുന്നു…
“ എന്തെ ഞങ്ങൾ വന്നത് ഇഷ്ടമായില്ലേ ” മുന്നിൽ വന്ന ഐഷ ചോദിച്ചു…
“ഏ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല” ഞാൻ പറഞ്ഞു ..
“നിങ്ങൾ എന്താ ഇവിടെ ” വിവേക് ചോദിച്ചു…
“അത് ശെരി.. ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നതും.. ഏ റൂമിൽ ആക്കിയതും ഒന്നും ഓർമ ഇല്ലേ രണ്ടാൾക്കും ” അവൾ ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു…
“ ഇല്ല ”ഒന്നും നോക്കാതെ വിവേക് പറഞ്ഞു ..
“ആഹ് ശെരിയാ.. കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ബോധം ഇല്ലയൊരുന്നു… ഇവിടെ കൊണ്ട് ആക്കിയിട്ടു ഈ ഇക്കാടെ ഫോണിൽ നിന്ന number എടുത്ത് ഉമ്മയെ വിളിച്ചേ ” അവൾ എന്നെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു… എന്നിട്ട് അവൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളോട് കണ്ണ് കൊണ്ട് എന്തോ കാണിച്ചു.. അവർ 4 പേരും വിവേകിനെ ചുറ്റി നിന്നു.. അപ്പോൾ ഐഷ എന്റെ അടുത്തിട്ടിരുന്ന ചെയർ പിടിച്ചിട്ടിട് അവിടെ ഇരുന്നു
“എന്താ പിന്നെ എന്നെ കാണാൻ വരാഞ്ഞത് ”ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ അവൾ നാണത്തിൽ മുഖം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു…
“അത് ഞാൻ… അന്ന് ബസ്സിൽ കയറിയിട്ട് ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലല്ലോ… ഞാൻ കരുതി എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട് ആയിരിക്കും എന്ന് ” ഞാൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു…