മീരയുടെ കൈകൾ ഉയർന്നു. ഒറ്റ അടി… അവന്റെ കരണത്ത് ഒരു വലിയ അടിയായിരുന്നു അത്. അവളുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യവും അമ്പരപ്പും നിറഞ്ഞു.
“സിദ്ധാർത്ഥ്! എന്ത് മര്യാദകേടാ കാണിക്കുന്നത്? നീ എന്താ വിചാരിച്ചത്? ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചറാണ്!” അവൾ അലറി.
സിദ്ധാർത്ഥ് മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അവളുടെ അടുത്തുചെന്ന് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ വായ അമർത്തി പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.
“ഒച്ച വെക്കരുത് ടീച്ചർ… പ്ലീസ്, ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്കൂ, പ്ലീസ്!” അവൻ യാചിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മീര ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ആഞ്ഞു കുതറി. ആ പിടിവലിക്കിടയിൽ ഇരുവരും ബാലൻസ് തെറ്റി തൊട്ടടുത്തുള്ള ബെഡിലേക്ക് വീണു. മീരയുടെ ശരീരം ബെഡിൽ അമർന്നു കിടന്നു, സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ അടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുകളിൽ തന്നെ തുടർന്നു. മീരയുടെ വായ അപ്പോഴും അവൻ പൊത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യവും ഭയവും അമ്പരപ്പും ഒരുപോലെ നിഴലിച്ചു.
അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തീക്ഷ്ണതയോടെ നോക്കി. താഴെ കിടക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവനിൽ കൂടുതൽ വികാരം ഉണർത്തി. അവൻ ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു:
“ടീച്ചർ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ. Ksrtc ബസിൽ വെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ മുതലേ എന്റെ ഉള്ളിൽ കേറിയതാ തന്നോട് ഒരു feelings അത് എന്താണ് എന്ന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു പിന്നെ നി ക്ലാസ്സിൽ വന്നപ്പോൾ ആണ് എന്റെ ടീച്ചർ ആണ് എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞത് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ പറഞ്ഞു മാറ്റാൻ നോക്കിയതാ പക്ഷേ പറ്റുനിലായിരുന്നു എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് എന്നിക്കു അറിയില്ല
സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ പിടിയിൽ മീരയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യം കണ്ട ദേഷ്യം പതുക്കെ അപ്രത്യക്ഷമായി, പകരം ഒരു തരം ഭയവും വലിയൊരു സങ്കടവും നിറഞ്ഞു. സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വായയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ മാറ്റി, പക്ഷേ അവളുടെ ഇരു തോളുകളിലും അവൻ ബലമായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
മീരയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ അവളുടെ നോട്ടം സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഴത്തിലേക്ക് കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ടതുപോലെയായിരുന്നു.
“ടീച്ചർ, ഞാൻ പറയുന്നത് കൂടി കേൾക്കൂ,” സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സ്വരം ഇപ്പോൾ യാചനയിൽ നിന്ന് ഒരുതരം തീവ്രമായ ആവേശത്തിലേക്ക് മാറി. “ഞാൻ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ അവകാശമില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ അധീനതയിലല്ല. നിങ്ങൾ ക്ലാസ്സിൽ ബോർഡിൽ എഴുതുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ആ വെള്ളി പതസാരമണിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ… ആ ശബ്ദം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രകമ്പനം നിങ്ങൾക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ? ആ ബസ്സിൽ വെച്ച് ആ നീല ചുരിദാറിൽ നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാ ഈ ഭ്രാന്ത്. അത് കേവലം ഒരു ആകർഷണം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എന്നേ മറന്നേനെ. പക്ഷേ അതല്ല, അത് അതിനേക്കാൾ വലിയെന്തോ ആണ്.”
അവൻ അവളുടെ ശരീരത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് അല്പം ഉയർന്ന്, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു. “ഇനി നിങ്ങൾ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോളൂ… എന്നെ കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിക്കോളൂ, അമ്മയോട് പറയൂ… പക്ഷേ, ഒരു നിമിഷം എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ ഈ ഗൗരവത്തിന് പിന്നിൽ, ഒരു പെണ്ണായി നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ എനിക്കുണ്ടാകുന്ന അനുഭൂതി… അത് പ്രണയമാണോ കാമമാണോ എന്ന് എനിക്കുമറിയില്ല. പക്ഷേ ആ നിമിഷം എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം, അത് അത്രമാത്രം!”
മീരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ ഒന്നു കുതറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചനം സാധ്യമായിരുന്നില്ല. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ വിട്ടുമാറിയപ്പോൾ മീര ശ്വാസം കിട്ടാതെ ബെഡിൽ തളർന്നിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിലെ ഭയത്തിന് പകരം ഇപ്പോൾ ഒരുതരം ശൂന്യതയായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ഒന്നും പറയാതെ, ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാതെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ആ രാത്രിയിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അവന്റെ മുഖത്തടിച്ചപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും പഴയ സിദ്ധാർത്ഥായി മാറി. എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവന് സ്വന്തം പ്രവർത്തിയിൽ ഭയം തോന്നി. മീരയുടെ ആ മുഖം, അവളുടെ കണ്ണുനീർ… എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
തുടക്കം നന്നായിട്ടുണ്ട് 👍