അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.
ജാനകി: “എടാ… നീ നിന്നെപ്പോലെ അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ! അപ്പോൾ നിനക്ക് വല്ല ചുറ്റികളിയും ഉണ്ടോ..
രാഹുൽ ആ നുള്ളിന്റെ സുഖത്തിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. വണ്ടി പതുക്കെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കി നിർത്തി അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
രാഹുൽ: “നിലവിൽ ആരുമായിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി… പക്ഷേ, ഒരു സത്യം പറയട്ടെ? എനിക്ക് ചേച്ചിയുടെ പ്രായമുള്ള സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമാണ് അങ്ങനെയുള്ളവരോട്.”
ജാനകി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ നിന്ന് കൈ മാറ്റാതെ തന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ജാനകി: “എടാ… നിനക്ക് വീട്ടിൽ സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയില്ലേ? എന്നിട്ടാണോ നീ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയുന്നത്? നിനക്ക് നാണമില്ലേടാ?”
രാഹുൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.
രാഹുൽ: “അയ്യോ ചേച്ചി… അതിപ്പോ നമ്മൾ ഡെയിലി വീട്ടിൽ നിന്ന് ചോറ് കഴിക്കാറില്ലേ? പക്ഷേ എന്നാലും
ഇടയ്ക്ക് നമുക്ക് ഒരു ബിരിയാണി കഴിക്കാൻ തോന്നുല്ലേ? അത്രേയുള്ളൂ ഇതിന്റെയും കാര്യം. ഒരു മാറ്റം ആർക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്?”
രാഹുലിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടതും ജാനകി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.
ജാനകി: “അമ്പടാ… നിന്റെ ഒരു കാര്യം.
സ്കൂട്ടർ വീണ്ടും മുന്നോട്ടെടുത്തു.ആ വിജനമായ റോഡിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ആ ‘ബിരിയാണി’ പ്രയോഗം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
ജാനകി: “അപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ നോക്കില്ലല്ലോ, അല്ലേടാ?”
രാഹുൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവൻ കണ്ടു. അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കുറച്ചു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു.
രാഹുൽ: “ആരു പറഞ്ഞു ചേച്ചി സുന്ദരിയല്ലെന്ന്? ചേച്ചി അതിസുന്ദരിയാണ്! സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയെ കണ്ടു വീണുപോയതാ. ആ നടത്തവും ആ ആകാരവുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ബോധം പോയി.”
രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ജാനകിക്ക് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആദ്യമായാണ് ഒരു പുകഴ്ത്തൽ അതും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.
ജാനകി: “എടാ… നീ എന്നെ വെറുതെ സുഖിപ്പിക്കാൻ പറയുന്നതാണോ? ഈ പ്രായത്തിലും എന്നെ കാണാൻ അത്രയ്ക്ക് കൊള്ളാമോ?”
രാഹുൽ: “പിന്നെന്താ ചേച്ചി! ഈ പ്രായത്തിലുള്ള ചേച്ചിയെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾക്കാണ് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി. കരിമ്പിൻ തണ്ടിന്റെ മധുരം പോലെയാ അത്. ചേച്ചിക്ക് അത് അറിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കത് നന്നായി അറിയാം.”
രാഹുലിന്റെ ഓരോ വാക്കും ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ വേലിക്കെട്ടുകളെ തകർക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. സ്കൂട്ടറിന്റെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു
രാഹുൽ സ്കൂട്ടർ ജാനകിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറ്റി സിറ്റൗട്ടിലെത്തിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ അവളെ പതുക്കെ ഇരുത്തി.
രാഹുൽ: (തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഒരു കടലാസിൽ കുറിച്ചു കൊടുത്ത്) “ചേച്ചി, ഇതെന്റെ നമ്പറാണ്. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കണം, കേട്ടോ? ഒരു മടിയും വിചാരിക്കണ്ട. പിന്നെ മറ്റന്നാൾ ആ കെട്ട് മാറ്റാൻ വൈദ്യന്റെ അടുത്ത് പോകണം, അത് മറക്കണ്ട.”
ജാനകി ആ നമ്പറും വാങ്ങി രാഹുലിനെ നന്ദിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാഹുൽ: “ശരി ചേച്ചി, എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. നേരം ഒരുപാടായി.”
ജാനകി: “നിൽക്കടാ രാഹുലേ… ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ, ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ടു തരാം.”
രാഹുൽ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ ‘ബിരിയാണി’ കഥയായിരുന്നു.
രാഹുൽ: “വേണ്ട ചേച്ചി… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചായയൊന്നും വേണ്ട. എനിക്ക് ബിരിയാണി മതി! അത് ചേച്ചിയുടെ ഈ കാലൊക്കെ ഒന്ന് റെഡി ആയിട്ട് നമുക്ക് സെറ്റാക്കാം. അതാകുമ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായിട്ട് കഴിക്കാമല്ലോ!”
രാഹുലിന്റെ ആ തമാശ കേട്ടതും ജാനകിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ കൈ ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു.
ജാനകി: “പോടാ അവിടുന്ന് കുരങ്ങാ…! നിന്റെ ഒരു ബിരിയാണി! നാവൊന്ന് അടക്കി വെച്ചൂടെ നിനക്ക്?”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. രാഹുൽ കൈ വീശിക്കൊണ്ട് സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുന്നത് വരെ ജാനകി ആ സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അങ്കിളിനോടുള്ള ആ പഴയ താല്പര്യം ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു, പകരം രാഹുലിന്റെ ആവേശവും കരുതലും അവളുടെ മനസ്സിൽ പുതിയൊരു ലഹരിയായി പടർന്നു.