പുത്തൻ പുതുക്കാലം 5അടിപൊളി  

ഫരീദക്കെന്തോ വല്ലായ്മ തോന്നി..

“മോള് പേടിക്കണ്ട… എല്ലാം ഈ ഇത്ത നോക്കിക്കോളാം… അവനെ അങ്ങനെ വിട്ടാ പറ്റില്ല…”..

ഈ അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാ ഇനി ഇത് പോലൊരവസരം കിട്ടില്ലെന്ന് ആയിഷാക്കറിയാം.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇതിൽ നിന്ന് പിടി വിടാതെ അവർ കടിച്ച് തൂങ്ങി..ഉസ്മാനെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചത് ഫരീദക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലും പിന്നെ അവൾ മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..

“മോളേ… ഞാനെന്നാ വീട്ടിൽ പോയി ഒരു പന്ത്രണ്ട് മണിയാവുമ്പോ വരാം… അതോ അവൻ വരുന്നത് വരെ ഞാനിവിടെ നിൽക്കണോ…?”..

ആയിഷ എന്തിനും തയ്യാറായിരുന്നു..

“വേണ്ടിത്താ… ഇത്ത കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്നാ മതി… “..

ആയിഷാക്ക് അവിടെ നിൽക്കാനായിരുന്നു കമ്പം.. ഫരീദ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോ അവർ ഇറങ്ങി നടന്നു..

✍️✍️✍️… ഉസ്മാൻ നല്ല പേടി പേടിച്ചിരുന്നു..ആയിഷാത്ത ഈ വിവരം അറിഞ്ഞു എന്നതാണ് അവൻ പേടിക്കാൻ കാരണം.. കാര്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഫരീദ ഈ പ്രശ്നം ആയിഷാത്താനോട് പറഞ്ഞെന്ന് അവന് മനസിലായി..

ഇനി കാട്ട് തീ പോലെ ഈ നാടെല്ലാം ഇത് പരക്കും..തന്റെ

മാനം പോയല്ലോ പടച്ചോനേ..എന്നാലും എന്തിനാവാം ഫരീദാന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞത്…

?.. ആയിഷാത്ത ഈ വിഷയത്തിൽ ഇടപെട്ടത് കൊണ്ട് ഇത് കൂടുതൽ വഷളാവും എന്ന് ഉസ്മാനുറപ്പായി..എങ്ങിനേലും ഫരീദാന്റെ കാല് പിടിച്ച് മാപ്പ് പറഞ്ഞ് തടിയൂരാമെന്ന് കരുതിയതാണ്..അതിനി നടക്കില്ല..

എങ്ങിനെയൊക്കെയോ അവൻ പന്ത്രണ്ട് മണിവരെ കടയിലിരുന്നു..പിന്നെ ഒരു കവറെടുത്ത് കുറച്ച് പച്ചക്കറി വാരി നിറച്ച് കടയടച്ച് ഫരീദയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു..കടയുടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് വീട്..

വലിയ ഗേറ്റ് തുറന്ന് അവൻ ഇന്റർലോക് കട്ട പതിച്ച മുറ്റത്തേക്ക് കയറി ഗേറ്റ് ചാരി.. മുറ്റത്തൂടെ വീടിന് നേർക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഉസ്മാൻ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ആയിഷയും ഫരീദയും ജനലിലൂടെ അവൻ വരുന്നത് കണ്ടു..ആയിഷ വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നിട്ടു..

സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ ഉസ്മാൻ അവിടെത്തന്നെ പതറി നിന്നു..

“എന്തേ ഉസ്മാനേ… കയറുന്നില്ലേ നീ… ?..”..

അവന്റെ പതർച്ച കണ്ട് ആയിഷ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു..

“എന്താ… ഇത്താ… വരാൻ പറഞ്ഞത്..?”..

ഉസ്മാൻ വിറയലോടെ ചോദിച്ചു..

“ അതിവിടെ നിന്ന് പറയണോ… ?”..

ആയിഷ കുരച്ച് ചാടി..

ഉസ്മാൻ മെല്ലെ നടന്ന് തുറന്ന് കിടക്കുന്ന വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറി.. അകത്ത് ഫരീദ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവളെ നേരിടാൻ ഉസ്മാനായില്ല..അവൻ തല താഴ്ത്തി..ആയിഷ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു..

“നീയിങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക് ഉസ്മാനേ… “..

ആയിഷ ഒരു സെറ്റിയിലേക്കിരുന്നു..അടുത്ത് തന്നെ ഫരീദയും ഇരുന്നു.. കൊല്ലാനാണോ വളർത്താനാണോ എന്നറിയാതെ ഉസ്മാന് ഇരിക്കാനായില്ല..

“എന്നാപിന്നെ നീ പൊയ്ക്കോ ഉസ്മാനേ… ഇരിക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് നിന്നോടൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ല… “..

ആയിഷ അറുത്ത് മുറിച്ച് പറഞ്ഞു.. ഉസ്മാൻ നിസഹായതയോടെ രണ്ടാളെയും നോക്കി..പിന്നെ ഒരു ചന്തി മാത്രം വെച്ച് അവരുടെ

എതിരെയിരുന്നു..

“ഇനി കാര്യം പറ… നീയെന്താ ഇവിടുത്തെ മോനെ ചെയ്തത്… ?”..

ഫരീദ മിണ്ടുന്നില്ല..എല്ലാം ചോദിക്കുന്നത് ആയിഷയാണ്..

“മിണ്ടാതിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല ഉസ്മാനേ… കുട്ടി കരഞ്ഞോണ്ടാ ഇവിടെ വന്ന് കയറിയത്… നീ എന്താ അവനെ ചെയ്തത്… ?..സത്യം പറഞ്ഞോ…”..

ഉസ്മാന് അനക്കമില്ലെന്ന് കണ്ട് ആയിഷ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു..

“അത്… അതിത്താ… പറ്റിപ്പോയി…”..

ഉസ്മാൻ താഴോട്ട് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു..

“എന്ത്… ?..എന്ത് പറ്റിപ്പോയി..?..അതാ ഞങ്ങൾക്കറിയേണ്ടത്… മോൻ സ്കൂളിൽ പോയേക്കുവാ… അവന് നിന്റെ പേര് കേൾക്കുന്നത് തന്നെ ഇപ്പോ പേടിയാ… അത് കൊണ്ടാ അവനില്ലാത്ത നേരത്ത് നിന്നോട് വരാൻ പറഞ്ഞത്..പറ..

എന്താ മോൻ അത്ര പേടിക്കാൻ കാരണം… ?.. നീയെന്താ അവനെ ചെയ്തത്…?”..

ആയഷാത്താന്റെ ചോദ്യം ചെയ്യൽ ഫരീദക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.. താനാണെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ ഇങ്ങിനെയൊന്നും ചോദിക്കില്ല..

“ അത്… ഇത്താ… ഞാൻ… എനിക്ക്..”..