“ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല മോനെ…അല്ലെങ്കിൽ പരിപാടി നടത്തേണ്ട എന്ന ഉത്തരവ്…”മിസ്സ് കൈ കെട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും
“നിങ്ങളൊക്കെ കൂടി എന്തേലും കാണിക്ക്…” എന്നും പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു,അല്ലാണ്ട് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ ഈ പിള്ളേരോടൊക്കെ എങ്ങനെ പോയി പറയും ആദ്യം ടീച്ചേഴ്സിനെ കാണിച്ചിട്ടേ പരിപാടി സ്റ്റേജിൽ കയറുന്ന്.കൾച്ചറൽ പ്രോഗ്രാം അല്ലേ അല്ലാതെ കാബറെ ഒഒന്നുമല്ലല്ലോ…
“ടാ ആ ബുക്കൊന്നു എടുത്ത് തരുമോ…?കുറേ നേരായി ഞാൻ നോക്കാണ്…എത്തണില്ല…” മിസ്സെന്നോട് നിഷ്കളങ്കമായി പറഞ്ഞു.ഒരു മിസ്സ് പറഞ്ഞത് അല്ലേ ചെയ്തു കൊടുത്തേക്കാം എന്നോർത്ത് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് ഷെൽഫിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.ഞാൻ അടുത്തെത്തിയതും മിസ്സെനിക്കായി മാറി തന്നു.
“ഇതിൽ ഏത് ബുക്കാ മിസ്സേ…?” പലസൈസിൽ പല കളറിൽ കുറേ ബുക്കുകൾ കണ്ടതും അതിലേതാ എന്നറിയാൻ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“മേളിലെ ആ നീലയും വെള്ളയും ‘Dictionary Of Psychology'” മിസ്സ് കൈ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ഞാൻ മിസ്സ് കൈ ചൂണ്ടിയതിനു നേരെ നോക്കി,ഷെൽഫിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ റോയിലാണ് ആ ബുക്ക്.എനിക്ക് പോലും അത് എത്തുമെന്ന് തോന്നണില്ല പിന്നെ ഈ എന്നേക്കാൾ ഹൈറ്റില്ലാത്ത ഇവരിത് എന്തിനാ ഏന്തി
വലിഞ്ഞെടുക്കാൻ നോക്കിയേ വയ്യേ ഇതിനൊന്നും എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട്
“മിസ്സേ ഇവിടെ സ്റ്റൂളൊന്നുമില്ലേ…?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.അത് കേട്ടതും നീ ഈ കോളേജിൽ തന്നെയല്ലേ പഠിക്കണേ എന്ന പോലെ അവരെന്നെ നോക്കി.എന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട് ഞാൻ കോളേജ് ഏതാണെന്ന് ഒന്ന് ചെറുതായിട്ട് മറന്നു പോയി.ടീച്ചേഴ്സിന് ഇരിക്കാനുള്ള കസേരയുണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് അത്ര വിശ്വാസം പോരാ,അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ
ഒന്ന് ആഞ്ഞു ചാടി കൊണ്ട് ആ ബുക്കിനെ കയ്യിലാക്കി.പക്ഷെ കണക്കു കൂട്ടലുകൾ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് പാളി ആ ബുക്കിനൊപ്പം ‘എന്റെ വാവേനെ കൊണ്ട് പോണോടാ’ എന്നും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അതിനെ ഒട്ടിയിരുന്ന ബുക്കും കൂടെ പോന്നു.
“അയ്യോ…” ഞാൻ സേഫായി ലാന്റ് ചെയ്തതും മിസ്സിന്റെ വിളിയും ഒരു കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.പണ്ടാരം പിടിച്ച ബുക്ക് കറക്റ്റ് കണ്ണിനു താഴെ തന്നെ വന്ന് കൊണ്ട്.ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ആ കണ്ണൊന്നു പൊത്തി,എന്തോ ഭാഗ്യത്തിനു കണ്ണിനു പുറത്താണ് കൊണ്ടത്.
“ഹാ കണ്ണ് തിരുമ്മാതെടാ…” എന്നും പറഞ്ഞു മിസ്സന്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി.അപ്പോളേക്കും മറ്റേ മിസ്സും ഒരു കുപ്പിയിൽ വെള്ളവും കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു.
“ടാ…കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ലല്ലോ…ന്നാ ഈ വെള്ളം കൊണ്ട് കണ്ണൊന്നു കഴുകിക്കോ…” അവർ ഒരു ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എനിക്ക് നേരെ വെള്ളം കുപ്പി നീട്ടി.
“ഏയ്…കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല മിസ്സെ…ഓക്കെയാണ്” എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അത് നിരസിച്ചു.കണ്ണിനു താഴെ ആ ബുക്ക് കൊണ്ടതിന്റെ വേദന ചെറുതായിയുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ അത് കാര്യമാകാതെ ബുക്ക് മിസ്സിന് കൊടുത്ത് കൊണ്ട്
“കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല മിസ്സേ…പേടിക്കണ്ട…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.പക്ഷെ ആ മുഖത്ത് അപ്പോളും താൻ കാരണമല്ലേ എന്ന ഒരു കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു.അവർ ഒന്ന് ഏന്തി വലിഞ്ഞു കൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി.അവർ മാറിയതും എന്നാൽ ശെരി എന്നും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞതും എന്റെയുള്ളിലൊരു വെള്ളിടി വെട്ടി.സ്റ്റാഫ് റൂമിനു വാതിൽക്കൽ എന്നെ നോക്കി
ദഹിപ്പിക്കുന്ന ശാലിനി മിസ്സ്.ഇതിനി എന്തിനാണെന്നാവോ എന്നും മനസ്സിലാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
“ഗുഡ് ആഫ്റ്റർ നൂൺ മിസ്സ്…” അവളുടെ മുന്നിലെത്തിയതും പതർച്ച
പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവളെ വിഷ് ചെയ്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ മറികടന്നു,അപ്പോളെല്ലാം അവളെന്നെ നോക്കി ചുട്ടെരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്തിനാണെന്നാവോ.അങ്ങനെ അന്ന് കൂടുതൽ ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്യാൻ നിൽക്കാണ്ട് ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ കയറി.
🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷🔹🔷
“അല്ല മിസ്സേ… ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…?” കോളേജിന്റെ കോപ്പിലെ സ്ക്രീനിങ് തീർന്ന് കോളേജിന്റെ പാർക്കിങ്ങിനടുത്തുള്ള പിള്ളേർക്കിരിക്കാനായി പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് അപ്പ്രൂവ്ഡ് പ്രോഗ്രാമുകളുടെ ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഞാൻ റോഷ്ന മിസ്സിനോടായി ചോദിച്ചു കൾച്ചറൽ കമ്മിറ്റിയിലുള്ള തേർഡ് ഇയറിലെ ഒരു ചേച്ചിയും ഫസ്റ്റ് ഇയറിലെ ഒരു പയ്യനും കൂടെയുണ്ട്.