ഹാജിയുടെ വികാരഭരിതമായ ആ ചോദ്യവും കത്തുന്നുള്ള സ്പർശനവും കേട്ട് സുബൈദയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് ഇടറി. താൻ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച വികാരങ്ങൾ ഭർത്താവ് തൊട്ടറിഞ്ഞുവെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“ഇക്ക എന്തൊക്കെയാ ഈ ചോദിക്കുന്നത്…” അവൾ നാണത്തോടെയും വിറയലോടെയും മുഖം തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“സത്യം പറ സുബൈദാ…” ഹാജി അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു. “അവന്റെ ആർത്തിയുള്ള നോട്ടം തട്ടിയപ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിലും ചൂട് പടർന്നില്ലേ?
നിന്റെ ഈ വശ്യത മുഴുവൻ അവൻ കൺകുളിർക്കെ കാണുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ നിനക്കും ലഹരി തോന്നിയില്ലേ?”
ഹാജിയുടെ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചു. അത്രയും കാലം ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച രഹസ്യ വികാരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നപ്പോൾ സുബൈദയുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങി. അവൾ ഹാജിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു.
“ഇക്ക …” അവളുടെ ഒച്ച തടഞ്ഞു. “അവൻ… അവൻ എന്നെ വല്ലാതെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… എനിക്ക്… എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടിയും വികാരവും വന്നു…”
അവളുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ ഹാജിയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെയും കക്കോൾഡ് ചിന്തകളെയും മുൻപെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തിച്ചു…
പിറ്റേന്ന്
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്നപ്പോൾ തറവാട്ടുമുറ്റത്ത് വീണ്ടും പണികളുടെ ബഹളം തുടങ്ങി.
ഹാജി ഉമ്മറത്തെ ചാരുബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന് പത്രം വായിക്കുകയാണെങ്കിലും, അയാളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ പറമ്പിലേക്കും അടുക്കള ഭാഗത്തേക്കും ആയിരുന്നു.
. ഒൻപതു മണിയോടെ കുട്ടൻ കൈക്കോട്ടുമായി എത്തി.
ഹാജിയെ കണ്ടതും അവൻ ബഹുമാനത്തോടെ തലകുനിച്ച് സലാം പോലെ ഒരു ആംഗ്യം കാണിച്ച് പിൻവശത്തേക്ക് നടന്നു.
സുബൈദ തലയിൽ തട്ടം കൃത്യമായി ഇട്ട്, അത്യന്തം മാന്യയായ ഒരു വീട്ടമ്മയായിത്തന്നെ കാണപ്പെട്ടു.
ഹാജി വീട്ടിലുള്ളതുകൊണ്ട് അവൾ വളരെ അടക്കത്തോടെയും ഒതുക്കത്തോടെയുമാണ് പെരുമാറിയത്.
എങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ആളിക്കത്തുന്ന വികാരം അവളെ വെറുതെയിരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.
ഹാജി ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കെത്തന്നെ, സുബൈദ ചായയുമായി പിൻവശത്തെ വരാന്തയിലേക്ക് വന്നു.
“ഇന്താ കുട്ടാ… ചായ കുടിച്ചോ,” തിണ്ണയിൽ ഗ്ലാസ് വെച്ചുകൊണ്ട് സുബൈദ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഹാജി ഉമ്മറത്തുനിന്ന് പത്രത്തിന്റെ മറവിലൂടെ അങ്ങോട്ട് സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചായയെടുക്കാൻ അടുത്തു വന്ന കുട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സുബൈദ ഒളികണ്ണാൽ നോക്കി.
ഹാജി കാണാത്ത ആ നിമിഷത്തിൽ, അവൾ തന്റെ അധരങ്ങൾ ചെറുതായി കടിച്ചുകൊണ്ട്, സാന്ദ്രമായ ഒരു നോട്ടം അവന് സമ്മാനിച്ചു.
സുബൈദ ചായപ്പാത്രം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഹാജി കേൾക്കാത്ത വിധം തനി നാടൻ മലബാർ യാഥാസ്ഥിതിക ശൈലിയിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു: “വല്യ വർത്തമാനം പറയാതെ ചായ കുടിച്ച് പണി എടുക്കെടാ ചെറുക്കാ…
ഇക്ക ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോ നിനക്ക് ലേശം ഭയം നല്ലതാ…”
എന്നാൽ അത് പറയുമ്പോഴും അവളുടെ കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ പടർന്ന വശ്യതയും, വിറയ്ക്കുന്ന താഴത്തെ ചുണ്ടും കുട്ടന് കൃത്യമായ സൂചന നൽകി. ഹാജി കാണാതെ അവൾ കാണിച്ച ആ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഭാവം കുട്ടന്റെ രക്തത്തെ വീണ്ടും തിളപ്പിച്ചു.
വരാന്തയിലെ ചാരുപടിയിൽ ചാരിനിന്ന് ഹാജി ഇത് കാണുമ്പോൾ, താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വഴിയിലൂടെത്തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അയാളുടെ ഉള്ളിലും
ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് വെയിലിന്റെ ചൂട് കുറഞ്ഞതോടെ കുട്ടൻ പണി തീർത്ത് പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
പറമ്പിലെ ജോലികൾ നേരത്തെ അവസാനിപ്പിച്ച്, കൈക്കോട്ടും വെട്ടുകത്തിയും കഴുകിവെച്ച് അവൻ യാത്രപറഞ്ഞു.
കുട്ടൻ ഗേറ്റ് കടന്നുപോകുന്നത് സാന്ദ്രമായ നോട്ടത്തോടെ നോക്കിനിന്ന സുബൈദയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞുനിന്നു.
അത്രയും നേരം തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ആൺശരീരത്തിന്റെ സാമീപ്യവും, അവൻ നൽകിയ സാന്ദ്രമായ നോട്ടങ്ങളും അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഇരട്ടിപ്പിച്ചിരുന്നു.