അവൾ തട്ടം അല്പം ഒതുക്കി, മുഖത്ത് ചെറിയൊരു രഹസ്യപ്പുഞ്ചിരിയോടെ ഹാജിയുടെ വശത്തുതന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരത്തോടെ
വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴും ഹാജിയുടെ മനസ്സ് ലഹരിപിടിച്ച അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് ബിസിനസ്സ് ഗ്രൂപ്പിലെ ചെറുപ്പക്കാരും പള്ളിക്കമ്മിറ്റിയിലെ പ്രമുഖരും സുബൈദയുടെ അഴകിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ ഒളികണ്ണെറിഞ്ഞത് ഹാജിയുടെ ഉള്ളിൽ കനൽപോലെ ആളിക്കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ പൂട്ടി, കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കടന്നതും ഹാജി സുബൈദയെ പിന്നിൽ നിന്ന് വാരിപ്പുണർന്നു. അപ്പോഴും അവൾ ആ കട്ടപ്പട്ടു സാരി അഴിച്ചു മാറ്റിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
സാരിയുടെ മടക്കുകളിലൂടെ കൈവിരലുകൾ ഓടിക്കുമ്പോൾ ഹാജിയുടെ ശ്വാസമെടുപ്പ് വല്ലാതെ വേഗത്തിലായി.
“സുബൈദാ…” ഹാജി അവളുടെ സാരിയുടെ പല്ലു പതുക്കെ തോളിൽ നിന്ന് വഴുതി മാറ്റി, അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. “ഇന്ന് കല്യാണപ്പന്തലിൽ വെച്ച് ആ ലത്തീഫും നാസറുമൊക്കെ നിന്നെ എങ്ങനെയാ നോക്കിയതെന്ന് കണ്ടോ നീ?
ബിസിനസ്സുകാരൻ ഷെരീഫിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ആർത്തി… അഞ്ചുനേരം നിസ്കരിക്കുന്ന പള്ളിക്കമ്മിറ്റിക്കാരന്റെ ഭാര്യയെ അവർ മനസ്സിൽ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ കാണുകയായിരുന്നു!”
സുബൈദ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തിലേക്കും, പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഭർത്താവിന്റെ ഉന്മാദം നിറഞ്ഞ മുഖത്തേക്കും നോക്കി.
കല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് ആണുങ്ങളുടെ കൊതിയൂറുന്ന നോട്ടങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോൾ ഉള്ളിൽ പടർന്ന അതേ ലഹരി വീണ്ടും അവളുടെ
രക്തത്തിൽ തിളച്ചുപൊന്തി. അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഹാജിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിമുറുക്കി അവളിൽ കൂടുതൽ വികാരം നിറച്ചു.
“ഇക്കാ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. “ആളുകൾ എന്തൊക്കെ വിചാരിക്കും… എന്നെ അങ്ങനെ ഓരോരുത്തരും നോക്കുമ്പോൾ ഇക്കയ്ക്ക് വല്ല വിഷമവും ഉണ്ടോ?”
“വിഷമമോ…?” ഹാജി വന്യമായി ചിരിച്ചു. “നീ എന്റെ പെണ്ണാണ് സുബൈദാ… പക്ഷേ നിന്റെ ഈ രൂപം, ഈ അഴക് മറ്റ് ആണുങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ ആർത്തിയാണ് എന്റെ ലഹരി.
അവരൊക്കെ മനസ്സിൽ കൊതിച്ച് മരിക്കുമ്പോൾ, നീ എന്റെ മുറിയിൽ എന്റെ സ്വന്തമായി നിൽക്കുന്നു… നാളെ കുട്ടൻ ഈ സാരിയിൽ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ നീ?”
കുട്ടന്റെ പേര് കേട്ടതും സുബൈദയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. പന്തലിൽ വെച്ച് കണ്ട ആണുങ്ങളുടെ നോട്ടത്തേക്കാൾ, നാളെ തറവാട്ടുപറമ്പിൽ വെച്ച് കുട്ടൻ തന്നിലേക്ക് തുളച്ചുകയറ്റാൻ പോകുന്ന നോട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കനത്ത ചൂട് പടർന്നു.
“ഇക്ക എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും…” സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി അയഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ സുബൈദ ഹാജിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു.
കല്യാണപ്പന്തലിൽ വെച്ച് കിട്ടിയ ആണുങ്ങളുടെ ആർത്തിയുള്ള നോട്ടങ്ങളും, ഭർത്താവ് പകർന്നുകൊടുത്ത
കക്കോൾഡ് ഉന്മാദവും, നാളെ കുട്ടനുമായി നടക്കാൻ പോകുന്ന രംഗങ്ങളുടെ സങ്കൽപ്പവും ചേർന്ന് ആ രാത്രിയെ കൂടുതൽ വന്യവും വികാരഭരിതവുമാക്കി…
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഹാജി പത്രവും വായിച്ച് ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ, സുബൈദ രണ്ടു ഗ്ലാസ് ചൂടുചായയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ വികാരങ്ങൾക്കപ്പുറം വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവവും ചിന്താക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചായപ്പിഞ്ഞാണം ഹാജിയുടെ മുന്നിലെ ടീപോയിൽ വെച്ചിട്ട്, അവൾ പടിയിൽ വന്നിരുന്നു.
“ഇക്ക …” സുബൈദ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ച്, അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. “എനിക്ക് ഇക്കയോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. സങ്കടപ്പെടരുത്… സത്യം മാത്രം പറയണം.”
ഹാജി പത്രം താഴ്ത്തി, ഭാര്യയുടെ വശ്യവും എന്നാൽ ഗൗരവമുള്ളതുമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എന്താ സുബൈദാ… എന്താ ഇത്ര വലിയ ആലോചന?”