പുഴയോരത്തെ പ്രണയയാമങ്ങൾ – 9

അപ്രതീക്ഷിത വഴികൾ

[ രതിമന്മഥൻ ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

ഉച്ചതിരിഞ്ഞുള്ള ഇളം വെയിൽ നഗരത്തിലെ മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തി റോഡിൽ സ്വർണ്ണ നിറത്തിലുള്ള നിഴൽച്ചിത്രങ്ങൾ തീർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിരക്കേറിയ ഹൈവേയിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞ് ഉണ്ണിയുടെ കാർ സ്കൂളിന്റെ പരിസരത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ സമയം കൃത്യം മൂന്നര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

സ്കൂൾ വിടുന്നതിന്റെ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം ദൂരെ നിന്നുതന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഗേറ്റിനു പുറത്തേക്ക് വലിയൊരു ആൾക്കൂട്ടം ഒഴുകിയെത്താൻ തുടങ്ങി. യൂണിഫോമിട്ട കുട്ടികൾ തങ്ങളുടെ ബാഗുകളും തൂക്കി പരസ്പരം തമാശകൾ പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും പുറത്തേക്ക് വരുന്നു.

അവരുടെ ഇടയിലൂടെ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കൂട്ടാൻ വന്ന രക്ഷിതാക്കളുടെ വാഹനങ്ങളും മെല്ലെ നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉണ്ണി തന്റെ കറുത്ത കാർ സ്കൂൾ ഗേറ്റിന് അല്പം മാറി വലിയൊരു ഗുൽമോഹർ മരത്തിന്റെ തണലിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി.

എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിൽ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് അവൻ പുറത്തേക്ക് കണ്ണുംനട്ടിരുന്നു.

കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കകം മറ്റ് അധ്യാപകർക്കൊപ്പം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു വരുന്ന അനിതയെ അവൻ കണ്ടു. രാവിലെ ധരിച്ച അതേ ഇളം നീല സാരിയാണ് വേഷം.

കുട്ടികൾക്ക് ക്ലാസെടുത്തതിന്റെ ചെറിയൊരു ക്ഷീണം അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ സാരിയിൽ അവളെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യവും ഭംഗിയുമായിരുന്നു. നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ സാരിയുടെ തലപ്പുകൊണ്ട് പതുക്കെ ഒപ്പിയെടുത്ത് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.

മരത്തണലിൽ കിടക്കുന്ന കാറും അതിലിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിയെയും കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പ്രകാശം പരന്നു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ടീച്ചർമാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവൾ വേഗത്തിൽ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

ഉണ്ണി ഉള്ളിൽ നിന്നും പാസഞ്ചർ സീറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തു.

“നേരത്തെ എത്തിയോ

ഉണ്ണിയേട്ടാ?” അനിത തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളും ബാഗും പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് മുൻപിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

“ഏയ്

ഇല്ലെടാ, ഞാൻ ഇപ്പൊ എത്തിയതേ ഒള്ളു. ഇന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു? കുട്ടികളൊക്കെ നന്നായി പഠിച്ചോ?” ഉണ്ണി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തുകൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“കുഴപ്പമില്ല ഉണ്ണിയേട്ടാ, പരീക്ഷ അടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്കും നല്ല ടെൻഷൻ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കുറച്ചു കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ ഇന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. അതിന്റെ ചെറിയൊരു ക്ഷീണമുണ്ട്,” അനിത സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു.

കാറിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീശിയപ്പോൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഉണ്ണി തന്റെ ഇടതുകൈ നീട്ടി അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു.

ആ സ്പർശനം അവളുടെ എല്ലാ ക്ഷീണവും ഇല്ലാതാക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിലൂടെ കാർ അവരുടെ വീടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് കാർ മുറ്റത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ സമയം നാലുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ചുറ്റും മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ വീടിന്റെ പരിസരം തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു. ഉണ്ണി കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത ശേഷം അനിതയുടെ ബാഗും സാധനങ്ങളും എടുത്തു.

അനിത മുൻവാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് അവൾ നേരെ പോയി വീണു.

“നീ പോയി വേഗം കുളിച്ചു വാ അനിതാ, ഞാൻ നല്ലൊരു ചായ ഉണ്ടാക്കാം,” ഉണ്ണി അവളുടെ അരികിലിരുന്ന് മുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടാ, ചായ ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം. ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന കാപ്പിക്ക് നല്ല സ്വാദാണെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ഈ വൈകുന്നേരം എന്റെ വക ഒരു സ്പെഷ്യൽ ചായ ഇരിക്കട്ടെ.

ഞാൻ വേഗം ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അനിത എഴുന്നേറ്റ് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം,

കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നേർത്തൊരു നീല കോട്ടൺ നൈറ്റി ധരിച്ച് അനിത പുറത്തേക്ക് വന്നു. നനഞ്ഞ മുടി ഒരു ടവൽ കൊണ്ട് കെട്ടിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.