അനിത കാർ നിർത്തിയതും ഉണ്ണിയും അനിതയും പുറത്തിറങ്ങി. അവർ അൻസിബയോട് സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ ഉമ്മയും നസീമയും ഹിബായുമെല്ലാം പുറത്തേക്ക് വന്നു. അനിത സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ നേരമായതു കൊണ്ട് അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കാർ എടുത്തു പോയി.
ഉണ്ണി സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. അൻസിബ ഉണ്ണിക്ക് ഓപ്പോസിറ്റ് ആയി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ഷോർട്സും ഇറുകിയ ടി ഷർട്ടും ആയിരുന്നു വേഷം.
“ഗുഡ് മോർണിംഗ് അൻസിബാ… എന്താ രാവിലെ തന്നെ ഒരു ചിരിയൊക്കെ?” ഉണ്ണി അല്പം പരുങ്ങലോടെ
ചോദിച്ചു.
അൻസിബ കൂടുതൽ അടുത്ത് വന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ഉണ്ണിയേട്ടാ… ഞാൻ വെറുതെ ഇവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥ ആസ്വദിച്ചതാണ്. പിന്നെ ഇന്നലെ രാത്രി ഇവിടെ നടന്ന ചില കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു…”
അൻസിബയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഉണ്ണിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പതറി. എങ്കിലും അനിത പെട്ടെന്ന് തന്നെ സംയമനം പാലിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അതെയോ അൻസിബാ, എന്താ ആലോചിച്ചത്?
ഇന്നലെ രാത്രി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ നല്ല വൈകിയിരുന്നു.”
“അതെയല്ലേ… രാത്രി വൈകി എത്തി, പിന്നെ ആരുമറിയാതെ മുകളിൽ പോയി… പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫ്രണ്ടിന്റെ കൂടെ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാർ മാത്രം ഇവിടെ കിടന്നു…
ഇതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ട്,” അൻസിബയുടെ കണ്ണുകളിൽ സംശയവും കുസൃതിയും ഒരുപോലെ തിളങ്ങി. അവൾ ഉണ്ണിയുടെ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ വെറുതെ തൊട്ടുകൊണ്ട് തുടർന്നു, “ഉണ്ണിയേട്ടൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായാൽ എങ്ങനെയാ?
ഞങ്ങളെയൊക്കെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ? എനിക്കും കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ണിയേട്ടനോട് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”
അൻസിബയുടെ ആ സ്പർശനവും സംസാരവും ഉണ്ണിയിൽ വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഉണ്ടാക്കി.
“തീർച്ചയായും അൻസിബാ, നമുക്ക് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം. ഞാൻ ഇന്നലെ കുറച്ചു ബിസി ആയിരുന്നു. ” ഉണ്ണി ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഹിബ ഉണ്ണിക്ക് ചായ കൊണ്ട് വന്നു.
“ഇന്ന് ഉണ്ണിയേട്ടൻ പമ്പിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഞാനും കൂടെ വരുന്നുണ്ടേ. എനിക്ക് കുറച്ചു ഷോപ്പിങ്ങിന് പോകാനുണ്ട്. ഉണ്ണിയേട്ടൻ കൂടെ വരണം,” അൻസിബ കണ്ണിളക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.”
“ശരി അൻസിബ, നമുക്കൊരുമിച്ചു പോകാം. എന്നാൽ വേഗം റെഡി ആയി വരാമോ?
” ഉണ്ണി അൻസിബയോട് പറഞ്ഞു.
അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇറുകിയ ഒരു ജീൻസും ഒരു ഷോർട് ടോപ്പും ഇട്ടുകൊണ്ട് വന്നു.
അതിനുശേഷം ഉണ്ണി തന്റെ കാർ നേരെ നഗരത്തിലെ പെട്രോൾ പമ്പിലേക്ക് തിരിച്ചു. കാറിനുള്ളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അൻസിബ ഉണ്ണിയോട് കൂടുതൽ അടുത്തിരുന്നു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ഉണ്ണിയേട്ടൻ എന്താ ഇന്നലെ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ പെട്ടെന്ന് പോയത്? എനിക്ക് അതോർത്ത് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി,” അൻസിബ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടായ സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ടല്ലേ അൻസിബാ, അല്ലാതെ നിന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതല്ല,” ഉണ്ണി അവളുടെ കൈകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് സമാധാനിപ്പിച്ചു.
“ആവട്ടെ… എങ്കിൽ ഇന്നത്തെ ഷോപ്പിങ് മുഴുവൻ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ വകയായിരിക്കണം. എനിക്ക് കുറച്ചു ഡ്രസ്സും മേക്കപ്പ് സാധനങ്ങളും വാങ്ങാനുണ്ട്,” അവൾ കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“തീർച്ചയായും, നിനക്ക് എന്തൊക്കെയാണോ വേണ്ടത് അതെല്ലാം ഞാൻ വാങ്ങിത്തരാം,” ഉണ്ണി വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. പമ്പിന്റെ ഓഫീസിന് മുന്നിൽ ഉണ്ണി കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് അകത്തേക്ക് കയറി.
അൻസിബ കാറിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എസി ചെയ്ത ആ റൂമിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഷെറിൻ. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്ന അവൾ, ഉണ്ണി കടന്നുവരുന്നത് കണ്ട് മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
“ഓ… ഉണ്ണിയേട്ടനോ! ഇന്നത്തെ വരവ് വളരെ നേരത്തെയാണല്ലോ. എന്താണ് വിശേഷങ്ങൾ?” ഷെറിൻ തന്റെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.