“ഉണ്ണിയേട്ടൻ വിളിച്ചത് നന്നായി. ഞാൻ ഹിബയോട് പറയുകയായിരുന്നു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ വിട്ടുപോയ കാര്യം. കുറച്ചു ഫ്രൂട്ട്സ് വേണം ഉണ്ണിയേട്ടാ. ആപ്പിളും ഓറഞ്ചും പിന്നെ നല്ല പഴവും ഉണ്ടെങ്കിൽ എടുത്തോ.
ഹിബയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ കുറച്ചു ചോക്ലേറ്റും ബിസ്ക്കറ്റും വേണം. പിന്നെ അത്യാവശ്യമായി കുറച്ചു പച്ചക്കറികളും… സവാളയും തക്കാളിയും തീർന്നു. ഇത്രയും മതി ഉണ്ണിയേട്ടാ, ബാക്കിയൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ട്,” നസീമ കൃത്യമായി ലിസ്റ്റ് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
“ശരി നസീമേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ എടുത്തോളാം. ഉമ്മ അവിടെ എന്തെടുക്കുവാ?” ഉണ്ണി ചോദിച്ചു.
“ഉമ്മ ഉണ്ണിയേട്ടൻ വരുന്നതും കാത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. വേഗം വാ ഉണ്ണിയേട്ടാ…” നസീമ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇതാ ഞാൻ എത്തി,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉണ്ണി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
വഴിയിൽ കാണുന്ന വലിയ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ണി കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു. അകത്ത് കയറി
നസീമ പറഞ്ഞ സാധനങ്ങളെല്ലാം അവൻ കൃത്യമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
നല്ല ഫ്രഷ് ആയ ആപ്പിളും ഓറഞ്ചും ഒരു കവറിലാക്കി. ഹിബയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഡയറിമിൽക്ക് ചോക്ലേറ്റുകളും കുറച്ചു കുക്കീസും അവൻ എടുത്തു.
പച്ചക്കറികളുടെ സെക്ഷനിൽ നിന്ന് സവാളയും തക്കാളിയും മറ്റ് അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളും എടുത്ത് ബില്ല് ചെയ്ത് കവറുകളുമായി അവൻ തിരികെ കാറിലെത്തി.
യാത്ര വീണ്ടും തുടർന്നു. പാട്ടിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം കാർ നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി ഗ്രാമീണത നിറഞ്ഞ ആ വഴികളിലൂടെ സുഗമമായി നീങ്ങി.
വഴിയരികിലെ പച്ചപ്പും തണുത്ത കാറ്റും അവന്റെ മനസ്സിന് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. ഏതാണ്ട് ഇരുപത് മിനിറ്റുകൾക്കകം വലിയ മതിലുകളുള്ള ഷബീറിന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ ഉണ്ണിയുടെ കാർ എത്തിച്ചേർന്നു.
വീടിന്റെ ഗേറ്റ് അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉണ്ണി കാർ നിർത്തി ഇറങ്ങി ചെന്നു ഗേറ്റ് തുറന്നു. കാർ പതുക്കെ വിശാലമായ മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി.
സാധാരണ കാറിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ആരെങ്കിലും വരുന്നതായിരുന്നു. ഇന്ന് ആരെയും അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. വീടിന്റെ മുൻവശം തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു.
മുറ്റത്തെ വലിയ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ കാർ ഒതുക്കി നിർത്തിയ ശേഷം ഉണ്ണി എഞ്ചിൻ ഓഫ് ചെയ്തു. ചുറ്റും പടർന്നു നിൽക്കുന്ന ചെടികളിൽ നിന്നും പൂക്കളുടെ നേർത്ത സുഗന്ധം വൈകുന്നേരത്തെ കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഉണ്ണി മുൻവശത്തെ പാസഞ്ചർ സീറ്റിൽ നിന്നും താൻ വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളുടെ കവറുകൾ പുറത്തെടുത്തു. പച്ചക്കറികളും പഴങ്ങളും അടങ്ങിയ വലിയ രണ്ട് കവറുകൾ ഒരു കയ്യിലും, കാറിന്റെ താക്കോൽ മറുകയ്യിലുമായി അവൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
സിറ്റൗട്ടിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ വീടിന്റെ
പ്രധാന വാതിൽ പാതി തുറന്ന നിലയിലായിരുന്നു. അകത്ത് ഹാളിലെ ലൈറ്റുകൾ ഇട്ടിട്ടില്ല, എങ്കിലും ജനലിലൂടെ വരുന്ന സായാഹ്ന വെളിച്ചം മുറിക്കുള്ളിൽ നേർത്തൊരു പ്രകാശം പരത്തിയിരുന്നു.
“ഉമ്മാ… നസീമേ…” എന്ന് പതുക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഉണ്ണി വാതിൽ പൂർണ്ണമായും തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. വീടിനുള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ഉമ്മ പുറകുവശത്തെ പറമ്പിലോ മറ്റോ ആയിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ വിശ്രമിക്കുകയാകാം എന്ന് അവൻ കരുതി. അവൻ നേരെ ഡൈനിങ് ഹാളിലൂടെ നടന്ന് വിശാലമായ അടുക്കളയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
അടുക്കളയിലും ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാഷ്ബേസിനിൽ കുറച്ചു പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിന് മുകളിൽ പാൽ തിളപ്പിച്ചുവെച്ച പാത്രം ഇരിപ്പുണ്ട്. എല്ലാം വളരെ വൃത്തിയായി ഒതുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉണ്ണി താൻ കൊണ്ടുവന്ന കവറുകൾ കിച്ചൺ സ്ലാബിന് മുകളിലേക്ക് വെച്ചു. സവാളയും തക്കാളിയും പച്ചക്കറി കൂടയിലേക്ക് മാറ്റി. ആപ്പിളും ഓറഞ്ചും പഴവും ഫ്രിഡ്ജിന് മുകളിലുള്ള ഫ്രൂട്ട് ബാസ്ക്കറ്റിലേക്ക് അടുക്കിവെച്ചു.