“ആരും അറിയാൻ ഇല്ലാത്ത ഒരിടം ഞാൻ ശെരി ആക്കിയാലോ…” ഞാൻ അവളുടെ തുടയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
“ശ്രീക്ക് ഉറപ്പാണേൽ… ഞാൻ വരാം…” അവൾ തലതാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു..
“എങ്കിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞൊരു 1.15 ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ റെഡി ആയി പുറത്തേക്ക് വന്നേക്ക് ഞാൻ മണ്ഡപത്തിന് പുറത്തു കാണും…”
“ഉം…. അവൾ നാണത്തോട് മൂളി…”
മണ്ഡപത്തിൽ അവരെ ഇറക്കിവിട്ട് ഞാൻ നേരെ ജോൺ ഏട്ടൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു, ഭാഗ്യത്തിന് ചേട്ടൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു… ചേട്ടൻ്റെ കയ്യ് ബുള്ളറ്റിൻ്റെ പണം നിർബന്ധിച്ചു ഏല്പിച്ചു….
മേരി ചേച്ചിക്ക് എൻ്റെ പുത്തൻ കാറിൽ ഒന്ന് കയറണം എന്നായി….
“എങ്കിൽ നിങ്ങള് രണ്ടാളും ഒന്ന് കറങ്ങി വന്നേക്ക് എന്നെ സിദ്ദുവിൻ്റെ അവിടെ ഇറക്കിയാൽ മതി…”
“ഈ പെണ്ണിൻ്റെ ഒരു കാര്യം….ശെരി വാ…”
ജോൺ ഏട്ടനും മേരിച്ചേച്ചിയും
എന്നെ സിദ്ധുവിൻറെ വീട്ടിൽ വിട്ട് കറങ്ങാൻ പോയി…
ഞാൻ സിന്ധുവിനോട് പിറ്റേന്ന് മുതൽ ഷോപ്പിൽ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു പിന്നെ നയത്തിൽ അവന് സംശയം കൊടുക്കാതെ ചോദിച്ചു…
“എടാ അന്ന് ഞങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ നമ്മൾ താമസിച്ച ഒരു കോട്ടേജ് ഇല്ലായിരുന്നോ നിങ്ങടെ, ടൗണിൻ്റെ പുറത്ത്… അത് ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോ…വാടകക്ക് വല്ലതും കൊടുത്തോ…”
“ഓ അതോ, അത് ഉണ്ട്…. അവിടെ വടക്കേക്കാര് ഉണ്ടായിരുന്നു… പിന്നെ കുടിശിക ആയപ്പോൾ ഒഴിവാക്കി… അവരുടെ സാധനങ്ങൾ കുറച്ച് ഉണ്ട്… കുറച്ച് ബാച്ചിലർസ് ആയിരുന്നു…
അത് കുറെ ഉള്ളിലോട്ട് ആയത് കൊണ്ടും ചുറ്റും മനുഷ്യവാസം ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും ഫാമിലി ഒന്നും എടുക്കില്ലല്ലോ, ബാച്ചിലർസ് ഇനി കൊടുക്കണ്ട എന്നാ അച്ഛൻ്റെ തീരുമാനം…”
“ഓ അത് ശരി… എങ്കിൽ പിന്നെ അടിച്ചിടുന്നത് എന്തിനാ വിൽക്കാൻ നോക്കിക്കൂടെ…..”
“അപ്പോഴും ഈ പ്രശ്നം നിൽക്കുവല്ലേ, ഉള്ളിലോട്ട് ആയത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് നടപടി ആകുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല… അല്ല നിനക്കിപ്പോ എന്താ വേണ്ടത്, നോട്ടം ഉണ്ടോ !”
“ഉണ്ടെങ്കിൽ…”
“എന്നാ നീ എടുത്തോ… പക്ഷെ ഞാൻ നമ്മുടെ കടയിലെ താത്തയുമായി അവിടെ പോകാം എന്നാ പ്ലാൻ ഇട്ടേക്കുന്നത്, നീ വാങ്ങിയാലും, ഒരു താക്കോൽ എൻ്റെ കയ്യിലും വേണം…” അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അത് നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ…ഞാൻ ചുമ്മാ ഇവിടെ ഇച്ചിരി സ്ഥലം വാങ്ങി ഇടാം എന്ന് കരുതി ചോദിച്ചതാ…എനിക്ക് താമസിക്കാൻ ഒന്നും അല്ല…എന്തായാലും നമുക്ക് അത് ഒന്ന് പോയി കണ്ടാലോ..”
“എനിക്കെങ്ങും വയ്യ, ഞാൻ താക്കോൽ തരാം, നീ പോയി കണ്ട് താക്കോൽ അവിടെ ചെട്ടിച്ചട്ടിയുടെ താഴെ വച്ചാൽ
മതി…”
‘സിദ്ധുവിൻ്റെ മടി എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, ഞാൻ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞാല് അവൻ പറ്റില്ല എന്ന് പറയും എന്ന് ഉറപ്പാണ്… താക്കോൽ ചോദിക്കാതെ തന്നെ തന്നു… ഭാഗ്യം’ ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു…
അപ്പോഴേക്കും കാറിൻ്റെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടു…. ഞങ്ങൾ അവൻ്റെ വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങി..
“ജോൺ ഏട്ടൻ ഇങ്ങ് ഇറങ്ങിക്കെ ഇനി ഞാൻ ഓടിക്കാം…” സിദ്ധു വണ്ടി എടുത്തു ഞാനും ജോൺ ഏട്ടനും പിറകിൽ ഇരുന്നു…
മേരി മേരി ചേച്ചി അവനോട്… “ഡാ…ചെക്കാ പതുക്കെ ഓടിക്കണേ….”
“ഓ എനിക്ക് അറിയാം…” ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു…
ജോൺ ഏട്ടൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഇറങ്ങി, സിദ്ധു കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചേട്ടൻ്റെ കൂടെ ജീപ്പിൽ പൊന്നോളം പറഞ്ഞു..
ഞാൻ അവരോട് എല്ലാം യാത്ര പറഞ്ഞു കാർ എടുത്തു നേരെ ഓർഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് വിട്ടു…
******** *********** ************ ************
“ശ്രീ എനിക്ക് നല്ല പേടി ഉണ്ട് ട്ടോ….”
“ചിറ്റ പേടിക്കാതെ ഇരിക്ക്, ഞാൻ അല്ലെ പറയുന്നത്… ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല…”
ഞാൻ ശോഭയെയും കൊണ്ട് സിദ്ധുവിൻ്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട കോട്ടേജിലേക്ക് പോയി… ടൗണിൽ നിന്ന് അല്പം മാറി ഉള്ളിലേക്ക് ആണ് ആ കോട്ടേജ്, ചുറ്റും വീടുകളോ ഒന്നും ഇല്ല.
കോട്ടേജിൻ്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി, ഞാൻ ശോഭയെയും കൂട്ടി കതക് തുറന്ന് അകത്ത് കയറി…
കുറേ കസേരകളും മറ്റും തുണി ഇട്ട് മൂടി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്… ആകെ ഉള്ള കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു… ഒരു കിടക്ക മടക്കി വച്ചിരുന്നു…ഞാൻ അത് നിവർത്തി നിലത്തിട്ടു…അലമാര തുറന്നപ്പോൾ കിട്ടിയ ഒരു വിരിയെടുത്തു വിരിച്ചു….
സൂപ്പർ ബ്രോ 👍