രമേശൻ രാധയോട് കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നുകിടക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അനുസരണയോടെ അവൾ മുഖം കട്ടിലിലേക്ക് ചേർത്ത് കമഴ്ന്നുകിടന്നു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബവും തുടയിടുപ്പും അയാളുടെ മുന്നിൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
രമേശൻ അവളുടെ വലിയ കുണ്ടിയിൽ തൻ്റെ വലതുകൈപ്പത്തി കൊണ്ട് ഒരൊറ്റയടി കൊടുത്തു. ആ അടിയിൽ അവളുടെ കുണ്ടി പാടുകൾ വീണ് ചുവന്നുതുടുത്തു.
“ആഹ്! ഏട്ടാ…” ഒരു സുഖവും ചെറിയ വേദനയും കലർന്ന ഞരക്കത്തോടെ രാധ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
അയാൾ വീണ്ടും അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ മാറിമാറി അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ അടിയുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിലെ നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. ഓരോ അടിയിലും രാധയുടെ ശരീരം വിറച്ചു, അവൾ സുഖം കൊണ്ട് അലറിവിളിച്ചു.
അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ ചുവന്ന പാടുകൾ തെളിഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ രമേശന്റെ കാമം അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിലെത്തി. രമേശൻ ഒരു കോണ്ടം പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച് കുണ്ണയിൽ ഇട്ടു.
പിന്നെ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ, തന്റെ എട്ടിഞ്ചു നീളമുള്ള വടിയോളം പോന്ന കുണ്ണ പിടിച്ച് അവളുടെ നനഞ്ഞുതുടങ്ങിയ പൂറിന്റെ തുമ്പിൽ ഉരച്ചു.
രാധ കാമം മൂത്ത് കണ്ണുകൾ ഇറുകി അടച്ചു കിടന്നു.
താൻ അടിച്ചു ചുവപ്പിച്ച ആ കുണ്ടികൾക്കിടയിലേക്ക് അയാൾ തന്റെ വലിപ്പമുള്ള ലിംഗം ശക്തിയായി അവളുടെ വിടർന്ന യോനിയിൽ കയറ്റി.
“അമ്മേ… ഏട്ടാ…”
ഓരോ തവണ കുണ്ണ കയറുമ്പോഴും അത് ആദ്യമായി കയറുന്ന പ്രതിതി ആയിരുന്നു. കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ
ആഴങ്ങളിലേക്ക് കയറി ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
പ്ലക്ക്… പ്ലക്ക്… പ്ലക്ക്.. പ്ലക്ക്… പ്ലക്ക്…..
പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആ ശക്തമായ ആഞ്ഞടിയും, രാധയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കിതപ്പും ആ മുറിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. അവൾ ഉന്മാദത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തി. മാംസങ്ങൾ തമ്മിലിടിക്കുന്ന ശബ്ദവും, അവളുടെ പൂർണ്ണമായും നനഞ്ഞ ഒഴുക്കും ആ മുറിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
അടിവയറ്റിൽ ശക്തമായി ഇടിച്ചുകൊണ്ട് രമേശൻ അവളെ അതിവേഗം ഭോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് ഊരിയെടുക്കുമ്പോഴും വീണ്ടും അകത്തേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റുമ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന ആ
വലിയ ശബ്ദം ഏവരുടെയും കാമം ഇരട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ആ വലിയ ഗ്ലാസ് ബോക്സിനുള്ളിൽ എത്ര ദിവസമായി താൻ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് യഥാർത്ഥ രമേശന് യാതൊരു രൂപവുമില്ലായിരുന്നു. പകലോ രാത്രിയോ എന്നറിയാത്ത ആ മുറിയിൽ രമേശൻ കിടക്കുന്ന ഗ്ലാസ് കൂട്ടിൽ മാത്രമാണ് നേരിയ വെളിച്ചമുള്ളത്.
ചുറ്റും കനത്ത ഇരുട്ട് മാത്രം. എന്നാൽ ആ കൂരിരുട്ടിൽ ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നിമറയുന്ന രണ്ട് സിസിടിവി ക്യാമറകൾ ഒരു കഴുകനെപ്പോലെ തന്നെ സദാ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരാൾ വന്ന് ബോക്സിലെ ചെറിയ വാതിലിലൂടെ ഭക്ഷണവും കുപ്പിവെള്ളവും വെച്ചിട്ട് പോകും. വിശപ്പ് അയാളെ കാർന്നുതിന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആ അജ്ഞാതർ നൽകുന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ തൊടാൻ രമേശൻ തയ്യാറായില്ല.
ജീവൻ നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി മാത്രം അയാൾ അതിൽ നിന്ന് കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു. തണുത്ത തറയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുമ്പോൾ, ശൂന്യമായ ആ മുറിയേക്കാൾ വലിയൊരു ശൂന്യത അയാളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.
നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നായി അയാളെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി. രമേശൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് രാധയുടെയും മകൻ കിച്ചുവിന്റെയും മുഖങ്ങൾ ഇരച്ചുകയറി. എന്തിനായിരുന്നു താൻ അവരോട് അങ്ങനെ പെരുമാറിയത്?
കവലയിൽ അഹമ്മദ് ആ വലിയ സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് തുടങ്ങിയതോടെയാണ് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ടത്. പലചരക്കുകടയിലെ കച്ചവടം കുറഞ്ഞതും, കടബാധ്യതകൾ പെരുകിയതും തന്നെ വല്ലാതെ
അലട്ടിയിരുന്നു.
എന്നാൽ ആ ടെൻഷനുകൾക്കും പരാജയങ്ങൾക്കും താൻ ശിക്ഷിച്ചത് യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം ഭാര്യയെയും മകനെയുമാണ്. ഒരു വാക്കുപോലും സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കാതെ, അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും വിഷമങ്ങളെയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് താൻ എപ്പോഴും അവളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടന്നു.