ഉണ്ണികുട്ടന്റെ യോഗം – 8 11അടിപൊളി  

നിനക്കെവിടെ നിന്നാടി വനജേ ഇത്രേം ധൈര്യം കിട്ടിയെ വല്യേട്ടനോടൊക്കെ എതിർത്തു പറയാൻ

ഹോ ഈ നാശം പിടിച്ചതുങ്ങളെ എങ്ങനേലും ഒഴിവാക്കാൻ എന്താ വഴി എന്നാലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാ ഇങ്ങനെ ഒരു ചാൻസ് കിട്ടിയെ അത് കളയാൻ പറ്റോ അവരുടെ കൊണോത്തിലെ ഓരോ ചട്ടങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് തിരിയാൻ പാടില്ല ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ പാടില്ല അങ്ങനെ നടക്കാൻ പാടില്ല കുനിയാൻ പാടില്ല നിവരാൻ പാടില്ല തള്ളയാന്നു നോക്കാതെ ഞാൻ എന്തേലുമൊക്കെ പറഞ്ഞു പോയേനെ ഇനിയും അവരെ ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ

ഓഹോ അപ്പൊ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല അല്ലേടി ദുഷ്ട്ടെ

ഞാൻ ചെറിയേടത്തിയുടെ തോളിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് കടി കൊടുത്തു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു

പോടാ കൊരങ്ങാ വല്ല്യ ആള് വന്നേക്കുന്നു ഞാൻ കണ്ടതല്ലേ പട്ടി മോങ്ങും പോലെ ഇരുന്നു മോങ്ങുന്നത്

നിന്റേടത്തു അല്ലല്ലോ എന്റെ പാറുക്കുട്ടിയുടെ അടുത്തല്ലേ അതിനു നിനക്കെന്താ

ഓഹ് അവന്റെയൊരു പാറു തിന്നാൻ വല്ലോം വേണേൽ ഞാൻ വേണം

നിന്റെ മാത്രമല്ലെടി എന്റെ പാറുവിന്റെയും ഞാൻ നന്നായി തിന്നിട്ടുണ്ട്

അയ്യേ ഈ വഷളൻ ചെക്കൻ  പോടാ നിന്റെ മുറിയിൽ

വല്യേടത്തി എന്നെ പിച്ചി

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനെന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോന്നു

അത്താഴ സമയത്ത് രണ്ട് തള്ളമാരും വന്നില്ല അവരു പിന്നെ കഴിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു മാറി നിന്നു

തത്കാലം നാളെ അവരു തിരിച്ചു പോയിട്ട് രണ്ട് മൂന്നു മാസം കഴിയുമ്പോൾ തിരിച്ചു വന്നു പ്രസവം കഴിയും വരെ ഇവിടെ നിക്കട്ടെ  വല്യേട്ടൻ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു

ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും പരസ്പരം   നോക്കി

നിറയെ ആളുകൾ നിറഞ്ഞ കല്യാണ പന്തൽ

നാട് മുഴുവൻ അവിടെ ഒത്തു കൂടിയിട്ടുണ്ട് കൂടെ പഠിച്ച കുട്ടികൾ ടീച്ചർമാരെല്ലാം അങ്ങനെ ആകെ ബഹളം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം

നാദസ്വര കച്ചേരി മുഴങ്ങുന്നു താലപൊലിയെന്തിയ ബാലികമാരുടെ അകമ്പടിയോടെ

സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി കുസുമം കടന്നു വരുന്നു കൊട്ടും കുരവയും ആർപ്പു വിളികളുമായി ഒരു സംഘം പുറകെ സെബാൻ ആണ്  അതിന്റെ നേതൃത്തം കൊടുക്കുന്നത്

പന്തലിൽ കസവ്  മുണ്ടുടുത്ത് സ്വർണ്ണ കസവുള്ള നേരിയത് പുതച്ചു ഞാനിരിക്കുന്നു

എന്റടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സുമായി മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരുന്ന കുസുമം…………

തുടരും.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *