കല്യാണിയുടെ ബംഗ്ളാവിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ കൃഷ്ണദാസ് കണ്ടത് സോഫയിൽ കാലു നീട്ടിയിരിക്കുന്ന കല്യാണിയെ ആണ്. നിലത്തു ഇരുന്നു ‘അമ്മ കല്യാണിയുടെ കാലു തടവുന്നു. അപരിചിതർ പെട്ടെന്ന് കയറിയത് കണ്ട് കല്യാണി ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു. കൃഷ്ണദാസ് തോക്കെടുത്ത് കല്യാണിയുടെ നേരെ ചൂണ്ടി. ചന്ദ്രിക ആകെ സ്ഥബ്ദ്ധയായി. “മോനേ…” അലറിക്കരഞ്ഞ് അവർ കല്യാണിയുടെ മുന്നിൽ കൈവിടർത്തി നിന്നു. “ഇവരെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. എൻ്റെയും ആതിരയുടെയും ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് ഇവരാണ്. ഇവരില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അഹമ്മദ് എന്നേ ഞങ്ങളെ കൊന്നേനെ” കൃഷ്ണദാസ് തോക്ക് താഴ്ത്തി. ബഹളം കേട്ട് ആതിര ഓടി വന്നു. മരിച്ചു പോയെന്ന് കരുതിയ ഏട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “എന്തിനാ മോനെ ഇതൊക്കെ? നിൻ്റെ അച്ഛനെ കൊന്നതിനാണെങ്കിൽ നീ ഇവരെയൊക്കെ കൊന്നാൽ അച്ഛൻ തിരിച്ചു വരുമോ? നിൻ്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത് അഹമ്മദല്ല. നിൻ്റെ അച്ഛൻ അഹമ്മദിനോട് ചെയ്തതെന്തൊക്കെയാണെന്ന് നിനക്കറിയുമോ? അത്രയും ക്രൂരനായ ആളായിരുന്നു നിൻ്റെ അച്ഛൻ.” ചന്ദ്രിക പറഞ്ഞു നിർത്തി. “ഇതൊക്കെ അച്ഛന് വേണ്ടിയാണെന്നാണോ ‘അമ്മ കരുതിയത്?” കൃഷ്ണദാസ് അവൻ്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും എമിലിയുടെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അമ്മക്ക് നേരെ നീട്ടി. ചന്ദ്രിക ഫോട്ടോ വാങ്ങി കൃഷ്ണദാസിനെ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി. കൃഷ്ണദാസ് അവൻ്റെ ഇന്ഗ്ലണ്ടിലെ ജീവിത കഥ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാം ഒരു മായാകഥ പോലെ ചന്ദ്രികയും ആതിരയും കേട്ടു. “കല്യാണി എന്ത് പിഴച്ചു മോനെ? ഇവൾ എന്നേയും ആതിരയെയും സഹായിക്കുകയല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇവളെ ദയവു ചെയ്ത് ഒന്നും ചെയ്യരുത്”. കൃഷ്ണദാസ് ചിന്താനിമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കുറെ നേരം ആ മുറിയിൽ നിശബ്ദത പരന്നു. “ശരി.. ഇവളെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല. പക്ഷെ അമ്മയും ആതിരയും എൻ്റെ കൂടെ വരണം.” കൃഷാൻദാസ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. “ആതിരയെ നീ കൊണ്ട്പോയ്ക്കോ. അവളെ നീ നന്നായി നോക്കണം. നല്ല ആളെ കൊണ്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കണം. അത് നിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഞാൻ എങ്ങോട്ടും ഇല്ല. ഞാനും കല്യാണിയും ഇവിടെത്തന്നെ കഴിയും. ഇത് എൻ്റെ ഉറച്ച തീരുമാനമാണ്. ഇവളെ നിനക്ക് കൊല്ലണമെങ്കിൽ ആദ്യം എന്നെ നീ കൊല്ലണം.” കൃഷ്ണദാസ് ആകെ ചിന്താകുഴപ്പത്തിലായി. അവന് ചന്ദ്രിക പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. അവൻ ആതിരയെയും കൂട്ടി അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി. ആതിരയെ സുരക്ഷിത സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റി അഹമ്മദിൻ്റെ ബംഗ്ളാവിലെത്തി. അവിടെയുള്ള കാവൽക്കാരെ എല്ലാം വധിച്ച ശേഷം സുഹറയെ ബന്ധനസ്ഥയാക്കി. അവൻ അവിടെ അഹമ്മദിൻ്റെ വരവ് കാത്തു നിന്നു. അഹമ്മദ് ഉള്ളിൽ കയറിയതും കൃഷ്ണദാസും മാർക്കോസും ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ്സിനെ വെടിവെച്ചിട്ടു. അഹമ്മദ് തോക്കെടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും കൃഷ്ണദാസ് പിസ്റ്റൾ ചൂണ്ടി പുറത്തേക്ക് വന്നു. കൃഷ്ണദാസിനെ കണ്ടതും അഹമ്മദ് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. മാർക്കോസ് അയാളുടെ പുറകിലൂടെ വന്ന് അഹമ്മദിനെ തലക്കടിച്ചു വീഴ്ത്തി. ബോധം വന്നപ്പോൾ അഹമ്മദ് ഉൾക്കടലിൽ ഒരു
ബോട്ടിൽ ഇരുമ്പു തൂണിൽ കൈകൾ പുറകിലേക്ക് കെട്ടിയിട്ട നിലയിൽ ആയിരുന്നു. അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു തരി വസ്ത്രങ്ങൾ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കടലിലെ കാറ്റിൽ തണുത്ത് വിറച്ച അയാൾ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കി. തൊട്ടടുത്ത ഒരു തൂണിൽ സുഹറയെയും കെട്ടിയിട്ടിരുന്നു. അവളും പൂർണ നഗ്ന ആയിരുന്നു. വായിൽ തുണി തിരുകിയതിനാൽ അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്തു വന്നിരുന്നില്ല. അഹമ്മദ് മുന്നിൽ മാർക്കോസ് ഒരു വലിയ കഠാരയും കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഹമ്മദിന് ബോധം വന്നത് കണ്ട് അയാൾ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മാർക്കോസ് കഠാര അഹമ്മദിൻ്റെ കവിളിൽ കണ്ണിനു താഴെ മുട്ടിച്ചു. മാർക്കോസ് കഠാര താഴോട്ട് നീക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു അഹമ്മദിനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു
കൊണ്ടിരുന്നു. മാർക്കോസ് കഠാര അടിവയറ്റിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ അഹമ്മദിൻ്റെ മുഖം മുതൽ അടിവയർ വരെ നീളത്തിൽ മുറിഞ്ഞു ചോരപൊടിഞ്ഞു. കടലിലെ ഉപ്പുകാറ്റേറ്റ് അഹമ്മദിന് നീറിപ്പുകഞ്ഞു. അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ അയാൾ അക്ഷോഭ്യനായി നിന്നു. “അവനെ വിളിക്ക്. അവനോട് ആണാണെങ്കിൽ എന്നോട് നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ പറ. അവൻ്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലാൻ പറ്റാത്തതിലുള്ള വിഷമമേ എനിക്കുള്ളൂ. ഏതോ ഒരു ചങ്കുറ്റമുള്ള ആൺകുട്ടി ആ തെണ്ടിയുടെ ജീവനെടുത്തു. അവൻ്റെ അമ്മയെയും മകളെയും ഒരിക്കൽ ഞാൻ കൊല്ലും.” അഹമ്മദ് അലറി. മാർക്കോസിൽ മൃഗീയമായ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. അയാൾ സുഹറയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. സുഹറയുടെ കണ്ണിൽ ഭീതി നിഴലിച്ചു. മാർക്കോസ് കഠാര അവളുടെ മുലക്കണ്ണിൽ മുട്ടിച്ചു. അവളുടെ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുല കഠാര മുനയേറ്റ് കുഴിഞ്ഞു. സുഹറ വേദനിച്ചു പിടഞ്ഞു. അയാൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുലകൾ അമർത്തി കശക്കി. മാർക്കോസ് അവളുടെ കെട്ടഴിച്ചപ്പോൾ നിലയുറപ്പിക്കാൻ പറ്റാതെ അവൾ വീഴാൻ തുടങ്ങി. മാർക്കോസ് അവളുടെ മുടി കുത്തിപ്പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു. അവളെ വലിച്ച് ബോട്ടിൻ്റെ വക്കിൽ എത്തിച്ച് കുനിച്ചു നിർത്തി. ഒരു കൈ കൊണ്ട് മുറിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് കുനിച്ചു നിർത്തി മറു കൈ കൊണ്ട് അയാൾ കുണ്ണ വെളിയിലിട്ടു. മാർക്കോസ് കുണ്ണ തൊലിച്ച് കൊണ്ട് അഹമ്മദിനെ നോക്കി. “വിടെടാ അവളെ. ആണാണെങ്കിൽ എന്നോട് ഏറ്റുമുട്ടെടാ തായോളീ. എന്നെ അഴിച്ചു വിട്. നിൻ്റെ കുടല് ഞാൻ കുത്തിപ്പുറത്തെടുക്കും.” അഹമ്മദ് അലറി. മാർക്കോസ് അയാളുടെ കയ്യിൽ തുപ്പിയിട്ട് കുണ്ണയിൽ തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു. സുഹറയുടെ കാലകത്തി അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് കുണ്ണ ആഞ്ഞു തള്ളി. മാർക്കോസിൻ്റെ പേരും കുണ്ണ കയറിയതും സുഹറയുടെ കണ്ണ് തള്ളി. കുണ്ണ മുഴുവൻ സുഹറയുടെ പൂറു വിഴുങ്ങിയപ്പോൾ മാർക്കോസ് ശക്തിയായി ഊരിയടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മാർക്കോസ് സുഹറയുടെ പൂറു പണ്ണിതകർക്കുമ്പോൾ കൃഷ്ണദാസ് അഹമ്മദിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “എടാ കഴുവേറീ. നിൻ്റെ അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും കൊല്ലാതെ വിട്ടതിലുള്ള പ്രതികാരമാണോടാ? അന്നേ കൊന്നു തള്ളേണ്ടതായിരുന്നു. ആ കല്യാണി കാരണമാ അവർ രക്ഷപ്പെട്ടത്. എൻ്റെ കയ്യഴിച്ച് വിടെടാ. എന്നിട്ടു കാണാം” “നീ തകർത്തത് എൻ്റെ ജീവിതമാണ്. എൻ്റെ പെണ്ണിനേയും അവളുടെ വയറ്റിൽ വളർന്നിരുന്ന എൻ്റെ കുഞ്ഞിനേയുമാണ് നീ കൊന്നത്. അതിന് നിന്നോട് ഇതൊന്നും ചെയ്താൽ പോരാ. നിൻ്റെ ഭാര്യ നിൻ്റെ മുന്നിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് നീ കാണണം. അവൾ നിൻ്റെ മുന്നിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് നിസ്സഹായനായി നീ കാണണം. എന്നിട്ടു നീ ചാകണം” നിൻ്റെ ദാരുണമായ അന്ത്യം കാത്ത് മുഴുവൻ സിസിലിയാനോ കുടുംബവും കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അവർക്ക് ആശ്വാസം വരണമെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെ നീ തീരണം.” ഇത് പറഞ്ഞു കൃഷ്ണാസ് അഹമ്മദിൻ്റെ മുഖത്തു കാർക്കിച്ച് തുപ്പി. മാർക്കോസ് അപ്പോളും സുഹറയുടെ പൂറു അടിച്ചു തകർക്കുകയായിരുന്നു. അഹമ്മദ് വിഷാദ ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി. അവിടുന്ന്