ഇതിനിടയിൽ സരസ്വതി ജ്യൂസുമായി
അവിടേക്ക് വന്നു. രാഘവൻ പതുക്കെ വിസ്മയയുടെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു: “മോളേ വിസ്മയേ… സാർ വന്നു, ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ”.
സരസ്വതി ജ്യൂസ് ഗ്ലാസുകൾ ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ച ശേഷം അവരുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു.
”സാർ എവിടെയാ താമസം? വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്?” രാഘവൻ ഒരു സുഹൃത്തിനോടെന്നപോലെ ചോദിച്ചു.
”ഞാൻ പാലാരിവട്ടത്താണ് താമസം. വീട്ടിൽ ഞാനും ഭാര്യയും മകനും മാത്രം. മകൻ ഇപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ എൻജിനീയറിങ് ചെയ്യുന്നു. ഭാര്യ ഒരു സ്കൂൾ ടീച്ചറാണ്,” ശിവശങ്കർ സാർ ജ്യൂസ് നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാന്തമായി മറുപടി നൽകി.
”ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞിരുന്നു സാർ വളരെ ബിസിയാണെന്ന്. ഈ തിരക്കിനിടയിലും ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തിയതിൽ വലിയ സന്തോഷം,”
രാഘവൻ നന്ദിപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് വിസ്മയ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്. ഒരു ചുരിദാറും പാന്റും ധരിച്ച്, അതീവ ലാളിത്യത്തോടെയാണ് അവൾ അവരുടെ മുന്നിലെത്തിയത്.
പ്രൊഫസർ എന്നൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഒരു 50-55 വയസ്സുള്ള, നരച്ച മുടിയും കഷണ്ടിയുമുള്ള, എപ്പോഴും ദേഷ്യം പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാരണവരെയാണ് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്ന് ശിവശങ്കറിനെ കണ്ട നിമിഷം അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.
തന്റെ അച്ഛനേക്കാൾ പ്രായം കുറവ് തോന്നിക്കുന്ന, വെളുത്ത് സുന്ദരനായ ഒരു മനുഷ്യൻ. കൃത്യമായി ട്രിം ചെയ്ത് സെറ്റ് ചെയ്ത താടിയും, വർക്ക് ഔട്ട് ചെയ്ത് ഉറച്ച ശരീരവുമുള്ള അദ്ദേഹം അതീവ സ്റ്റൈലിഷായ എക്സിക്യൂട്ടീവ് വസ്ത്രത്തിലായിരുന്നു അവിടെ
ഇരുന്നത്. മുഖത്തെ ആ തെളിഞ്ഞ ചിരിയും പക്വതയുള്ള സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മാറുകയും പകരം സാറിന്റെ ആ തെളിഞ്ഞ ചിരിയും വ്യക്തിത്വവും അവളിൽ ചെറിയൊരു ആരാധനയും ഉണ്ടാക്കി.
വിസ്മയ പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നിന്നു. ചുരിദാറിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ഉടലിലേക്ക് സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്നോടിപ്പോയത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
ശിവശങ്കർ സാർ വിസ്മയയെ നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “വിസ്മയ എന്നല്ലേ പേര്? എന്നാണു എക്സാം തുടങ്ങുന്നത്?”.
വിസ്മയ സാറിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് പതുക്കെ മറുപടി നൽകി,
“അടുത്ത മാസം പതിനൊന്നാം തീയതിയാണ് സാർ.”
”ശരി, അതിനു മുന്നേ നമുക്ക് എല്ലാ വിഷയങ്ങളും കൃത്യമായി റിവൈസ് ചെയ്യാം. പക്ഷേ അതിന് ഞാൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ പോരാ, കുട്ടിയും കൂടി നന്നായി പരിശ്രമിക്കണം,” സാർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “ജനാർദ്ദനൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു അസുഖം വന്നതും ക്ലാസ്സ് മുടങ്ങിയതുമൊക്കെ. നിങ്ങള് അതിലൊന്നും പേടിക്കണ്ട , നമുക്ക് എല്ലാം റെഡിയാക്കാം.”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ രാഘവനും സരസ്വതിക്കും വലിയ സന്തോഷമായി. രാഘവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “സാർ, ക്ലാസ്സ് എവിടെ വെച്ചാ എടുക്കുക? ഇവിടെ ഹാളിൽ മതിയോ?”
ശിവശങ്കർ സാർ ചുറ്റും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു, “ഹാളിൽ ഇരുന്നു
പഠിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയാവില്ല. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾക്കായി നടക്കുമ്പോൾ അത് പഠിത്തത്തിലുള്ള ശ്രദ്ധ കുറയാൻ കാരണമാകും. ഇവിടെ സ്റ്റഡി റൂം ഉണ്ടെങ്കിൽ അവിടെ ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.”
”സാർ, ഇവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് സ്റ്റഡി റൂം ഒന്നുമില്ല. വിസ്മയയുടെ മുറിയിലാണ് അവൾ സാധാരണ ഇരുന്നു പഠിക്കാറുള്ളത്. സൗകര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അവിടെ ഇരുന്നു തന്നെ പഠിപ്പിക്കാം,” രാഘവൻ സാറിനെ വിസ്മയയുടെ മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
സാർ മുറിയിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു, “ഈ മുറി കൊള്ളാം, നല്ല വെളിച്ചം വരുന്നുണ്ട്. ഇവിടെയിരുന്ന് പഠിച്ചാൽ കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തലയിൽ കയറും.” മുറി മൊത്തത്തിൽ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന വിസ്മയയുടെ ബ്രായിലും ഷഡിയിലും