ഉടക്കി. വിസ്മയ അപ്പോഴാണ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്; അവൾ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ ആരും കാണാത്ത രീതിയിൽ അത് വേഗം എടുത്തു മാറ്റി. പക്ഷേ ശിവശങ്കർ സാർ അത് കണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ഗൗരവം പടർന്നു.
”വിസ്മയ, സമയം കളയണ്ട… നീ വേഗം റെഡിയാകൂ,” സാർ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് രാഘവനെയും സരസ്വതിയെയും നോക്കി അദ്ദേഹം തുടർന്നു, “പിന്നെ എനിക്കൊരു ചെറിയ ഡിമാൻഡ് ഉണ്ട്.”
സാർ എന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്നറിയാൻ അവർ മൂന്നുപേരും ആകാംക്ഷയോടെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി.
”ഞാൻ കുട്ടിയെ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഞങ്ങളെ ആരും ശല്യം ചെയ്യരുത്. ഇടയ്ക്കിടെ ചായയോ കാപ്പിയോ ഭക്ഷണവുമായി ആരും
വരേണ്ടതില്ല. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചോദിക്കാം, അപ്പോൾ തന്നാൽ മതി. പക്ഷേ ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ തരാതിരിക്കരുത്,” അദ്ദേഹം ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
രാഘവൻ ഉടനെ മറുപടി നൽകി, “തീർച്ചയായും സാർ, സാർ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ. ഞങ്ങൾ ആരും അങ്ങോട്ട് വന്ന് ശല്യം ചെയ്യില്ല. എല്ലാം സാറിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ.”
അതും പറഞ്ഞ് അച്ഛനും അമ്മയും മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ശിവശങ്കർ സാർ പതുക്കെ വിസ്മയയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ ഒന്ന് ചാരി. മുറിക്കുള്ളിലെ ആ തണുപ്പിലും നിശബ്ദതയിലും വിസ്മയയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവൾക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. സുന്ദരനായ പ്രൊഫസറും താനും മാത്രം
മുറിക്കുള്ളിൽ ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ പഴയ കാമദാഹം പതുക്കെ വീണ്ടും ഉണരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
വിസ്മയ തന്റെ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം ടേബിളിൽ അടുക്കി വെച്ചു. മുറിയിൽ ഒരു ചെയർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ സാറിനോട് അനുവാദം ചോദിച്ച് പുറത്തുപോയി മറ്റൊരു ചെയർ കൂടി എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു. അവർ ടേബിളിന് ഇരുവശത്തുമായി മുഖാമുഖം ഇരുന്നു.
ചെറിയൊരു നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ശിവശങ്കർ സാർ വിസ്മയയോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. അവൾക്ക് ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള വിഷയവും ലളിതമായി തോന്നുന്ന വിഷയവും ഏതൊക്കെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. ക്ലാസ്സുകൾ എവിടെ വരെ എത്തിയെന്നും അദ്ദേഹം
ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. “പഠിപ്പിക്കുന്നത് മനസ്സിലാകുന്നില്ലെങ്കിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തുറന്നു ചോദിക്കാം” എന്ന് അദ്ദേഹം അവൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകി.
അദ്ദേഹം തന്റെ പഠനരീതി വിശദീകരിച്ചു: “ആദ്യം നമുക്ക് എളുപ്പമുള്ള ഭാഗങ്ങൾ പഠിക്കാം. ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവ അവസാനത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കാം. കാരണം, പ്രയാസമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തുടങ്ങിയാൽ പരീക്ഷയ്ക്ക് മുൻപ് തീർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് വരും, മാത്രമല്ല പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. എളുപ്പമുള്ളവ വേഗം തീർത്താൽ പ്രയാസമുള്ള വിഷയങ്ങൾക്കായി നമുക്ക് കൂടുതൽ സമയം ലഭിക്കും.” വിസ്മയ അതീവ താല്പര്യത്തോടെ സാറിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കേട്ടു.
തുടർന്ന് ശിവശങ്കർ സാർ വിസ്മയയുടെ നോട്ട്ബുക്കുകളും പുസ്തകങ്ങളും വാങ്ങി വിശദമായി വായിച്ചു. “ഇതെല്ലാം
വളരെ എളുപ്പമാണ്, ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം. ഇന്ന് ആദ്യ ദിവസമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരുപാട് പഠിപ്പിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നില്ല” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ചില കാര്യങ്ങൾ ലളിതമായി അവൾക്ക് വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. സാർ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വിസ്മയയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവിലും അധ്യാപന ശൈലിയിലും വിസ്മയയ്ക്ക് വലിയൊരു ബഹുമാനം തോന്നി.
അന്നത്തെ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് സാർ പോകാറായപ്പോൾ രാഘവനും സരസ്വതിയും അവിടേക്ക് വന്നു. “കുട്ടി പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയാണ്, പക്ഷേ ചെറിയൊരു മടിയുണ്ട്. അത് ഈ പ്രായത്തിന്റെതാണ്, നമുക്ക് ശരിയാക്കിയെടുക്കാം” എന്ന് സാർ അവരോട് പറഞ്ഞു.
അയാള് ഇറങ്ങാൻ നേരം മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുന്ന അഭിജിത്തിനെ കണ്ടു. രാഘവൻ അഭിജിത്തിനെ സാറിന് പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അവൻ എം.ബി.എ (MBA) ചെയ്യുകയാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ശിവശങ്കർ സാറിന് വലിയ സന്തോഷമായി. എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി. സാർ പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും സാറിന്റെ വ്യക്തിത്വവും ക്ലാസ്സിലെ ഗൗരവവും വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ചിന്തയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടിരുന്നു.