അമൃതകിരണം – 7 6

 

അനു അവനെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി. അവൻ നാക്കു കടിച്ചു കാണിച്ചു.

അനു: മുട്ടേന്നു വിരിഞ്ഞില്ലല്ലോടാ, പിടിച്ചു ഉടക്കാൻ വന്നേക്കുന്നു. അത്യാവശ്യം ഉടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉടക്കാൻ ആളും ഉണ്ട്.

എല്ലാവരും ഒന്ന് പേടിച്ചു. അനു ൻ്റെ പെട്ടന്നുള്ള പറച്ചിൽ കേട്ടിട്ട്. വേഗം ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്തകൊണ്ട് അവൻ തുടർന്ന്.

“ഏയ്… മുട്ടകൾ നന്നായി വിരിഞ്ഞതാ, ചേച്ചിക്ക് അറിയാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാ, പിന്നെ ഉടഞ്ഞതാണെന്നു മനസിലായി, കുറച്ചു കൂടി നന്നായി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ചാൻസ് എന്തിനാ കളയുന്നത്”

ധന്യ: അനു നീ വീട് അത്, ഷൂ പെട്ടന്ന് ഇട്ടിട്ടു വാ…

അമ്മു: അനു… ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത പണിക്ക് പോവണ്ട.

“കണ്ടോ ഫ്രോക്ക് ഇട്ട ചേച്ചിക്ക് മനസിലായി, മുട്ടകൾ നന്നായി വിരിഞ്ഞതാണെന്നു, അല്ലെ ചേച്ചി”

ധന്യ അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ദേഷ്യത്തിൽ.

“ഡാ, ഞാൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലേ, ഫ്രോക്ക് ഇട്ട ചേച്ചി ആള് പുലി ആണെന്ന്, ചേച്ചി കത്തിക്കയറുന്ന ഐറ്റം ആണ് അല്ലെ ചേച്ചി, കണ്ണുകൾ കണ്ടോ കത്തി ജ്വലിക്കുന്നത്. ”

അമ്മു: അനു വാ…

“അനു ചേച്ചി ക്കു മുട്ട വിരിഞ്ഞോ എന്ന് അറിയണം, അല്ലെ അനു ചേച്ചി…. ഫ്രോക്ക് ഇട്ട ചേച്ചിയുടെ പേര് കിട്ടിയില്ല”

“നിനക്ക് അതാണല്ലോ ഡാ വേണ്ടിയിരുന്നത്”

“ആ ഡാ, പക്ഷെ ചേച്ചിയുടെ പേര് കിട്ടിയില്ല”

അനു വേഗം ഷൂ കെട്ടി എഴുനേറ്റു ഒരിക്കൽ കൂടി മുടി അഴിച്ചു കെട്ടി.

“ഉഫ്… എൻ്റെ അനു ചേച്ചി… എന്താ ഈ കാണുന്നെ… കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്നു രണ്ടും”

അനു: നിൻ്റെ കൈയിൽ നിൽക്കുവോ ഡാ?

“ഞങ്ങൾ നാല് പേര് ഉണ്ട് ചേച്ചി, നമുക്ക് മാറി മാറി പരീക്ഷിക്കാം മുട്ടകൾ”

അനു അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു… ധന്യയുടെയും അമ്മു ൻ്റെയും പിന്നാലെ….

“ഉഫ്… നല്ല കുണ്ടികൾ”

അനു വീണ്ടും അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു.

അമ്മു: ഡീ നീ ഇങ്ങു വാ ആവശ്യമില്ലാത്ത പണിക്ക് പോവാതെ.

 

ജിമ്മി: എന്താ ധന്യ മുഖം വല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നത്?

അമ്മു: പിള്ളേരുടെ കമ്മെന്റ്സ് കേട്ടിട്ട്, അല്ലെടീ….

അല്ല നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് ഒന്നും കേട്ടില്ലേ?

ജിമ്മി: ഓ… കുറെ കേട്ട്. ധന്യയും അമ്മു ഉം അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ ആണ് അവർ അറിഞ്ഞത്, ഞങ്ങൾ രണ്ടും നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉള്ളവർ തന്നെ ആണെന്ന്. അത് വരെ ഒരു ലൈസൻസ് ഉം ഇല്ലാത്ത കമ്മെന്റ്സ് ആണ് കേട്ടത്, അല്ലെ കിരൺ.

കിരൺ: അതെ… ജിമ്മി കേറി ഉടക്കിയേനെ അവന്മാരോട്. ഞാൻ ആണ് വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്.

ധന്യ: അതെന്താ? രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്തു കൂടായിരുന്നോ?

കിരൺ: എന്ത് പറഞ്ഞു? എന്നിട്ട് വേണം ഇന്നത്തെ ദിവസം കളയാൻ.

അമ്മു: അതും ശരി ആണ്.

ധന്യ: ഞങ്ങൾ വരുന്നതിനു മുൻപ് എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു അവന്മാർ?

ജിമ്മി: പറയാൻ കൊള്ളുന്നത് അല്ല എല്ലാരുടെയും മുൻപിൽ വച്ച്. ധന്യ കിരൺ നോട് ചോദിച്ചാൽ പറഞ്ഞു തരും.

ധന്യ: അയ്യേ…

ജിമ്മി: എന്തായാലും ധന്യ ആയിരുന്നു ആ മെയിൻ ആയിട്ട് കമന്റ് ഇറക്കിയവൻ്റെ favourite.

കിരൺ: അവസാനം ആയപ്പോൾ എല്ലാവരും ആയി.

ജിമ്മി: ഹാ… ആയി… എന്നാലും ധന്യയും അമ്മു ഉം ആണ്.

അനു: അതെന്താ എനിക്ക് കുഴപ്പം?

കിരൺ: പെട്ടന്ന് ചെല്ലുവാണെങ്കിൽ അവരു പോയിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചോദിയ്ക്കാൻ പറ്റും.

മനു: അതെ.

അനു: അത്യാവശ്യം നല്ല comments എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

എല്ലാവരും കൂടെ അടുത്തുള്ള ഹോട്ടൽ ൽ കയറി ലഞ്ച് കഴിച്ചു. നാടൻ ഫുഡ്. ചോറും പുഴമീൻ കറിയും കപ്പയും ചേർന്നുള്ള ഊണ്.

അനു: ഉഫ്… എന്താ ഫുഡ് അല്ലെ… നല്ല എരിവ് ഉണ്ട്.

അമ്മു: ആ എരിവ് ആണ് അതിൻ്റെ ടേസ്റ്റ് പെണ്ണെ.

കിരൺ: നാടൻ ഫുഡ് അല്ലെ.

അനു: അടിപൊളി ആയിരുന്നു…

അവിടെ നിന്ന് അവർ നേരെ റിസോർട് ലേക്ക് പോന്നു. ഫുഡ് കഴിച്ചത് വാഴച്ചാൽ നിന്ന് ആണ്, പിന്നെ പുഴയുടെ അടുത്തേക്ക് അവരു പോയില്ല. എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം റിസോർട് ലേക്ക് പോവാൻ ആയിരുന്നു.

വെയിൽ ൻ്റെ കാഠിന്യത്തിൽ എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു, പിന്നെ ഫുഡ് ഉം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവര്ക്കും ഹോട്ടൽ ലേക്ക് പോവാം എന്ന അഭിപ്രായം ആയി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *