അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 4 23

 

ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അവന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്റെ ചുരിദാരും ഷോളും എല്ലാം ശരിക്ക് ഇട്ടു.

 

മനു: എനിക്ക് നേഹ മോൾ ഒരു ദർശനസുഖം.. അവളുടെ അമ്മ നാൻസി ടീച്ചർ ഒരു സ്പർശനപണ്ണൽ സുഖം. അത് മതി.

 

ഞാൻ: ശേ.. പോടാ വൃത്തികെട്ടവനെ.

 

അവനെ ഡോറിന്റെ പിന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ചു നിർത്തി ഞാൻ ടോയ്‌ലറ്റിന്റെ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കി. അവിടെ വേറെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

ഞാൻ: എടാ ഇപ്പോൾ വെളിയിൽ ആരും ഇല്ല കേട്ടോ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാണ്..

 

മനു: ഹാ.. ഞാൻ അഞ്ചുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി കൊള്ളാം.

 

ഞാൻ: ബില്ല് വേണമെങ്കിൽ നീ എന്റെ ടേബിളിലേക്ക് കൊടുത്തോളാൻ പറ..

 

മനു: അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.. നീ ചെല്ല്

 

ഇത് പറഞ്ഞു അവൻ എന്റെ ചന്തിയിൽ വീണ്ടും ഒന്ന് കൈ അമർത്തി. പക്ഷേ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഞാൻ നേരെ ഇറങ്ങി മോളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ തിരിച്ച് ടേബിളിൽ ചെന്നപ്പോൾ നേഹ കഴിച്ച് പകുതിയോളം ആയിരുന്നു.

 

നേഹ: മമ്മി എന്തെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്താ ഇത്ര ലേറ്റ് ആയത്.

 

ഞാൻ അവളുടെ മുൻപിൽ എന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. അപ്പോൾ മനു ഇറങ്ങി വന്നു.

 

ഞാൻ: ഏയ്‌, ഒന്നുമില്ല. ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോയതല്ലേ.

 

നേഹ: ഇത്രയും time എടുത്തോ

 

ഞാൻ: ആ ഒന്ന് കക്കൂസിൽ പോയതാണ്. (അമ്മയുടെ കാമുകൻ മോൾക്ക് എടുത്തുകൊടുത്ത ഷോട്ട്സിന് നീളം കൂടി പോയതിന് അമ്മയെ punishment ചെയ്യാനാണ് വിളിപ്പിച്ചു എന്ന് മോൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ)

 

പിന്നെ അവൾ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല, അവൾക്ക് ബിരിയാണിയും എനിക്ക് ചോറും ആയിരുന്നു ഭക്ഷണം. ചോറും ഞാൻ വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ കഴിക്കുകയുള്ളൂ. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവർ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകാനായി പോയി. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പോയപ്പോൾ ഞാനും മനുവും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരിക്കുന്നത് പോലെയായി. ചുറ്റും ആരുമില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയതിനു ശേഷം അവൻ കൈകൊണ്ട് എന്റെ മുലയ്ക്കുള്ളിൽ ചോക്ലേറ്റിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അവനെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു കഴിച്ചു, അവൻ പക്ഷേ ചെറുതായി ഒരു കാപ്പി മാത്രം കുടിക്കുകയോ ചെയ്തുള്ളൂ. കൈ കഴുകിയശേഷം അവൾ തിരിച്ചു വന്നു.

 

നേഹ: ഇനിയെന്താ മമ്മി പരിപാടി

 

ഞാൻ: തിരിച്ചുപോയേക്കാം നിനക്ക് വേറെന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ഉണ്ടോ

 

അവൾ എന്റെ മുൻപിൽ ഇരുന്ന് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി, അപ്പോൾ ഞാൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് വെള്ളം കുടിക്കുകയായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: നീയിരുന്ന് ആലോചിക്ക്, ഞാൻ കൈ കഴുകിയിട്ട് വരാം.

 

ഞാൻ കൈകഴുകി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ മനുവിനെ അവിടെ കണ്ടില്ല. ബില്ല് ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ള പൈസ ടേബിൾ തന്നെ വച്ചിട്ട് ഞാനും അവളും അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി.

 

ഞാൻ: ആലോചിച്ചിട്ട് എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയോടി..

 

നേഹ: ഇല്ല, എന്നാ പോയേക്കാം.

 

അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു, അതിൽ ഒരു മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു ഹാളിൽ ഒരു എക്സിബിഷൻ നടക്കുന്നുണ്ട് മോളെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് വാ “

അപ്പോഴാണ് അവൻ തന്ന ചെറിയ ഫോൺ ബാഗിലുള്ള കാര്യം ഞാൻ ഓർത്തത്. ഞങ്ങൾ കാറിൽ കയറി.

 

ഞാൻ: ടി, ഇവിടെ അടുത്ത് ഹാളിൽ എന്തോ എക്സിബിഷൻ ഉണ്ടെന്ന് വെറുതെ ഒന്ന് പോയി നോക്കിയിട്ട് വരാം എന്തായാലും നാലുമണി ആകുമ്പോൾ ഇവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങിയാൽ മതി ഇപ്പോൾ 3.15 ആയതല്ലേ ഉള്ളൂ.

 

നേഹ: അവിടെ ചെന്ന് എനിക്കെന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വാങ്ങിച്ചു തരണം.

 

ഞാൻ: ഓ തന്നേക്കാം.. (എന്തായാലും ഷോർട്സും ബ്രായും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ അവിടെ)

 

അവളും ആയി ഇത് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി എടുത്തത് കൊണ്ട് ഫോൺ ബാഗിൽ വെക്കുന്നതിന് പകരം ഞാൻ ഗിയർബോക്സിന്റെ മുൻപിൽ ആണ് വെച്ചത്. അൽപനേരം വണ്ടിയോടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജിന്റെ ഒച്ച കേട്ടു. ഞാൻ എടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി, ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാണ്ട് കൂടി. പക്ഷേ വണ്ടിയിൽ കയറുന്നതിനു മുമ്പ് മനു ചാറ്റ് എല്ലാം ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു.. ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്ന് വണ്ടിയോടിച്ചു..