അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 4 23

 

ഞാൻ: എന്റെ മോൾക്ക് ഈ പാന്റിയും പാന്റും രണ്ടായിട്ട് ഊരാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് അല്ലേ…

 

കുളിക്ക് ഇടയിൽ ഇത് ഇട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

 

നേഹ: എന്തിന് രണ്ടായിട്ട് ഊരുന്നത് ഒരുമിച്ച് അങ്ങ് അലക്കിയാൽ പോരെ..

 

രാത്രി പിന്നെ അവൾ ബ്രാ ഇടാറില്ല, ഞാൻ തന്നെ പഠിപ്പിച്ച ശീലമാണ്. ജീവിതത്തിൽ ഒരു രാത്രി പോലും അവൾ അത് ഇട്ടുകൊണ്ട് ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.

 

ഞാൻ: ദേ, നിനക്ക് ഇടാനുള്ള ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ബെഡിൽ എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട് വേഗം കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്ന് ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് ഇറങ്ങി വന്നോണം. എന്നെ ഇനിയും ഇങ്ങോട്ട് കയറ്റരുത്.

 

നേഹ: ഓക്കെ മമ്മി..

 

ഞാൻ: പിന്നെ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് ടേബിളിൽ ഉണ്ടാവും എടുത്ത് കഴിച്ചോണം ഞാൻ മാറാൻ പോവുകയാണ്.

 

നേഹ: ഹാ ഓക്കെ..

 

ഞാൻ: ലേറ്റ് ആകരുത്, എല്ലാം വേഗം വേണം കേട്ടല്ലോ..

 

നേഹ: ഹാ കേട്ടു കേട്ടു.

 

ഞാൻ അവളുടെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ചില സമയത്തൊക്കെ അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തി കാണുമ്പോൾ എനിക്കും അതുപോലെ ചെയ്യാൻ തോന്നും. മുറിയിൽ കയറി കതക് അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടതിന് ശേഷം ഞാനും ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റി ഊരി തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഡ്രസ്സ് ഇടാനായി എടുക്കാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു മനുവാണ്. ഫോൺ ഞാൻ എടുത്തു..

 

ഞാൻ: ആഹാ.. നല്ല ടൈമിംഗ് ആണല്ലോ.

മനു: പിന്നെ ഇന്ന് ടൈമിംഗ് തെറ്റിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ നിങ്ങൾ എവിടെ ആയി.

ഞാൻ: ഞങ്ങൾ ഇവിടെ റെഡി ആകുന്നത് ഉള്ളട..

മനു: ശേ, ഇറങ്ങിയില്ലേ.. ഞാൻ കോട്ടയം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ആയി.

ഞാൻ: ഹാ നിന്നോട് ആരാ ഇത്ര നേരത്തെ വരാൻ പറഞ്ഞത്. ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഉച്ചയോടുകൂടി ഞങ്ങൾ എത്തുകയുള്ളൂ എന്ന്.

മനു: ആദ്യം കിട്ടിയ വണ്ടിക്ക് തന്നെ കയറി. ഞാൻ പറഞ്ഞ ഡ്രസ്സ് തന്നെയല്ലേ ഇടുന്നത്.

(അവന്റെ ആകാംക്ഷ എന്നെക്കുറിച്ച് അല്ല മോളെ കുറിച്ച് അറിയാനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി)

ഞാൻ: ഹ്മം.. നീ പറഞ്ഞ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എടുത്ത് ഞാൻ അവളുടെ ബെഡിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾ കുളിച്ചിട്ട് ഇട്ടോളും.

മനു: ഹോ.. നേഹ മോൾ കുളികയാണോ.. ഒരു തുണി പോലും ഇല്ലാതെ.. ഉഫ്ഫ്.. ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വല്ലാതെ തരിക്കുന്നു.

ഞാൻ: ഹഹഹ.. എങ്കിൽ മോളു മാത്രമല്ല അമ്മയും ഇവിടെ അതുപോലെതന്നെ നിൽക്കുന്നത്..

മനു: ഇഫ്.. കൊതിപ്പിക്കാതെ എന്റെ പൊന്നു ടീച്ചറെ.

ഞാൻ: കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്റെ മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ പോകുന്നതല്ലേ, ആ ശരീരം ഇപ്പോൾ എവിടെ വരെ ഒരു തുണി പോലും ഇല്ലാതെ കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയാണ്.

മനു: ഉഫ് എന്റെ പൂറി. ഞാനിവിടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലാണ് എന്നെക്കൊണ്ട് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.

ഞാൻ: ഹഹഹ.. എങ്കിൽ മോൻ കോള് കട്ട് ചെയ്തോളൂ. പിന്നെ നീ എന്തെങ്കിലും ബൈക്കോ കാറോ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്ക്.. വേണമെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു ലോഡ്ജില് റൂമെടുത്ത് കുറച്ചു റസ്റ്റ് എടുത്തോ.. ഞാൻ ഞങ്ങളും പോവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഷോറൂമിന്റെ ലൊക്കേഷൻ വാട്സാപ്പിൽ ഇട്ടു തരാം നീ ഒരു 12 മണി ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മതി.

മനു: നിങ്ങള് കോട്ടയത്ത് തന്നെയല്ലേ പിന്നെന്തിനാ വണ്ടിയെടുക്കുന്നത്.

ഞാൻ: എടാ ഞങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ ആണല്ലേ വരുന്നത് അപ്പോൾ ഒരു സ്ഥലത്ത് നിന്ന് അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ നീ വല്ലോം ഓട്ടോ ഒക്കെ പിടിച്ചു വന്നാൽ പിന്നെ മെനക്കേടാവും.

മനു: ആ ശരി, ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ.

ഞാൻ: നോക്ക് എന്നിട്ട് എവിടെയെങ്കിലും റൂമെടുത്ത് നീ റസ്റ്റ് എടുത്തോളൂ. ഞാനെന്ന റെഡിയാവട്ടെ.

മനു: ഓക്കെ നാൻസി.. ഉമ്മ..

ഞാൻ: ഉമ്മ..

 

ഇപ്പോൾ ഫോൺ വിളിച്ച് വെക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഇങ്ങനെ ഉമ്മ കൊടുത്താണ് ഞങ്ങൾ കട്ട് ചെയ്യുന്നത്. അവന്റെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തതിന് പിന്നാലെ ഞാൻ ഡ്രസ്സ് മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൻ പറഞ്ഞ ആ ബ്രൗൺ ചുരിദാർ തന്നെ ഞാൻ എടുത്തിട്ടു. ഷെമിസ് ഇട്ടില്ല, ആ ചുരിദാറിന്റെ കൈകൾക്ക് എന്റെ കൈമുട്ടിന്റെ താഴെ വരെ നീളമുണ്ടായിരുന്നു. അരഞ്ഞാണവും എന്റെ അരയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുടിയെല്ലാം നല്ലപോലെ ചികി ഒതുക്കി കെട്ടി. ഡോയറിൽ നിന്ന് എന്റെ എടിഎം കാർഡും ഇച്ചായന്റെ അലമാരി തുറന്ന് കുറച്ച് വേറെ ക്യാഷും ഞാൻ എടുത്തു. എന്റെ എടിഎം കാർഡിൽ എത്ര കാശുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം ഇച്ചായൻ നോക്കാറില്ല. ഇങ്ങനെ എന്തേലും ഷോപ്പിങ്ങിന് പോകുമ്പോൾ അലമാരിയിൽ നിന്നും ആവശ്യത്തിനുള്ള ക്യാഷ് എടുത്തുകൊണ്ടു പൊക്കോളൂ എന്നാണ് പറയുന്നത്. വലിയ നോട്ടം ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എടുത്തുകൊണ്ട് പോകുന്നത് കൂടിപ്പോയി എന്ന് ഇച്ചായന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വൈകുന്നേരം ഒന്നെങ്കിൽ അത് പറയും ഇല്ലെങ്കിൽ ചോദിക്കും. പിന്നെ മോളുടെ കൂടെയാണ് പോയതെങ്കിൽ അന്ന് കണക്കും കാര്യവും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. എല്ലാം എടുത്ത് ഫോണും എടുത്ത് എന്റെ അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു ബാഗും എടുത്താണ് ഞാൻ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത്. നേഹ ഡൈനിങ് ഹാളിലെ ഇരുന്ന് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുകയായിരുന്നു.