അതുൽ തല ഉയർത്തി നോക്കിയതും വലിഞ്ഞ് മുറുകി മുഖം ചുവന്ന് ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറക്കുന്ന റോവിനെ കണ്ടതും അവൻ പിറകിലിലേക്ക് ഒന്ന് വേച്ചു.. പിന്നെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് കോട്ടി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് കൈകുടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു…
എല്ലാം കണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഗായത്രിയിൽ റോവിനെ കണ്ടതും എന്തെന്ന് ഇല്ലാത്ത ആശ്വാസം പടർന്നു… എന്നാൽ അതേ സമയം തന്നെ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് അവളുടെ തല കുനിഞ്ഞു..
“ഓഹ് ക്ളീഷേ പരിവാടി പോലെ നായകൻ എത്തിയല്ലോ നായികയെ രക്ഷിക്കാൻ….പക്ഷെ ഇവിടെ വിജയം വില്ലനാ” പുച്ഛത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു…
“ആണോ എന്നാൽ ഒന്ന് കാണാ ” അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ടവൻ അവന്റെ നെഞ്ചിന്കൂട് നോക്കി ഒറ്റ ചവിട്ട് ആയിരുന്നു… പിന്നിലേക്ക് അതുൽ മലർന്ന് വീണതും അവന്റെ ഷർട്ടിന് കുത്തി പിടിച്ച് കൊണ്ട് മൂക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ച് ആഞ്ഞ് കുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു…
ഇതെല്ലാം നിറകണ്ണുകളോടെ ഗായത്രി നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു… ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു… ഇത്രയും കാലം അപ്പുവേട്ടൻ എന്നും പറഞ്ഞ് റോവിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹം കാണാതെ പോയതിൽ അവൾക്ക് അവളോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി…. കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവളുടെ അസുരനെ തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതി നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു….
തല്ലി അവശനാക്കി മുഖം നിറയെ ചോര പൊടിഞ്ഞിട്ടും അതുലിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറുചിരി ആയിരുന്നു… അത് കാണും തോറും റോവിൻ ദേഷ്യത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തി നിന്നു…ഗായത്രിയുടെ കയ്യിലേയും കാലിലെയും കെട്ടുകൾ അഴിച്ച് അവളെ അവന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തുമ്പോഴും ഷാൾ കൊണ്ട് മറക്കാത്ത അവളുടെ മാറുകളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവനും…
“ഗായു നിനക്ക് വല്ലതും കൊടുക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ കൊടുത്തോളു ” അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അസുരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ വിടുവിച്ച് പല്ലിളകും വിധം കരണം നോക്കി അവൾ പുകച്ചു… ഇത്രയും കാലം അവളെ ഒരു വിഡ്ഢി ആക്കിയതിൽ ഉള്ള എല്ലാ അമർഷവും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…
അവൾ അടിച്ച സ്ഥലത്ത് കൈ വെച്ച് വഷളൻ ചിരി ചിരിക്കുന്ന അതുലിനെ കണ്ടതും റോവിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു… ശാന്തസ്വരൂപൻ ആയ ശിവഭഗവാൻ തന്റെ തൃക്കണ്ണ് തുറന്നത് പോലെ അവനും അതുലിന് നേരെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി സർവ്വതും ചുട്ടെരിക്കുന്നത് പോലെ അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അതുലും ഒന്ന് പതറി… അവന്റെ വയർ നോക്കി ആഞ്ഞ് തൊഴിച്ച് കൊണ്ട് ഗായത്രിയെയും കൂട്ടി അവൻ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി…
അവർ പോവുന്നതും നോക്കി നിൽക്കുന്ന അപ്പുവിന്റെ കണ്ണിൽ പക എരിയുകയായിരുന്നു….
___________________________________❤️
പാർക്കിങ്ങിൽ എത്തിയതും ഗായത്രിയെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പോവുന്ന റോവിനെ കണ്ടതും അവളിൽ സങ്കടം തികട്ടി വന്നു… മുന്നിൽ പോവുന്ന റോവിന്റെ കയ്യിൽ അവൾ പിടിച്ചു… എന്തെന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ നോക്കി….
“ഇച്ചായ…. സോറി ” ഗായത്രി *ഇച്ചായ* എന്ന് വിളിച്ചത് കേട്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് മിഴിഞ്ഞെങ്കിലും എല്ലാം വിദക്തമായി മറച്ച് വെച്ച് കൊണ്ടവൻ അവൾക്ക് നേരെ ദേഷ്യത്തിൽ തിരിഞ്ഞു…
“ഹ്മ്മ്… 😏😏എന്തിനാ എനിക്ക് നിന്റെ സോറി…. നിന്റെ കൊപ്പുവേട്ടന്റെ സ്വഭാവ സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇപ്പൊ കിട്ടിയില്ലേ… വേണെങ്കിൽ ഇറങ്ങി പോക്കോടി അവന്റെ കൂടെ ആരും തടയില്ല… ”
“ഓഹ് എന്നാ ശെരി ഇച്ചായൻ പൊക്കോ…അവിടെ അടി കൊണ്ട് തളർന്ന് കിടക്കുക അല്ലേ അപ്പുവേട്ടൻ ഞാൻ പോയി പരിചരിച്ച് വരാം ” തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ അവളെ അവൻ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് ആ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇട്ട് പിൻകഴുത്തിൽ പിടിച്ച് അവന്റെ അധരത്തോട് അവളുടെ അധരം ചേർത്തു…