“അല്ലടാ, സത്യം… “
അവൾ പതിയെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി.
“ഇത്ര കാലത്തിനിടയ്ക്ക് ഇത്ര ഡീപ്പായി നമ്മൾ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, ചിലപ്പോൾ അതിന്റെയാകും അല്ലേ..?”
“ആയിരിക്കാം… …. “
അജയ് എങ്ങും തൊടാതെ പറഞ്ഞു.
“നിനക്കങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ലേ… ?”
അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കിടന്നു..
“അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ സങ്കല്പങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അമ്മാ… ഓരോ സമയങ്ങളിൽ, ഓടി വരുന്നത് എന്തിനാണെന്നുമൊക്കെ… …. “
അവന്റെ സ്വരത്തിൽ വേദന നിറഞ്ഞിരുന്നു…
“ഇങ്ങനെ കിടക്കാനല്ലേടാ… “
അവനെ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തു പുണർന്നുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“ഉം… “
അജയ് മൂളി… ….
” അങ്ങനല്ലേ കിടക്കുന്നത്……….?”
“നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യം തിരികെ കിട്ടില്ല… “
അജയ് അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്.
ആ വാക്കുകൾ അഭിരാമിക്ക് ശരിക്കും കൊണ്ടു… അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു…
അജയ് പറയുന്നത് അവന്റെ നഷ്ടബാല്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് .. അതൊരിക്കലും തിരികെ കൊടുക്കുക ആരാലും സാദ്ധ്യമല്ല……
ഇപ്പോൾ എന്തൊക്കെ കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞാലും നഷ്ടപ്പെട്ടതിന് പകരമാവുകയുമില്ല…….
“അജൂ… “
അവൾ വീണ്ടും മൃദുവായി വിളിച്ചു…
” ഉം..” അവൻ വിളി കേട്ടു…
” നിനക്കെന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോടാ………?”
അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമമർത്തിയാണ് അവൾ ചോദിച്ചത്.
“അങ്ങനെ പറയല്ലേമ്മാ… …. “
അജയ് അവളുടെ നെറുകയിൽ മുകർന്നു…
” ഞാനൊരിക്കലും അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല…”
അജയ് അവളുടെ നിതംബവശങ്ങളിൽ പതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു……
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൂടി നിശബ്ദമായി കടന്നുപോയി..
“അജൂ… “
” ഉം..”
” ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിച്ചപ്പോൾ ഒരു സാർ പറഞ്ഞ കാര്യം പറയട്ടെ . ?”
“പറയമ്മാ………. “
” നമ്മൾ മനുഷ്യരുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം പ്രസന്റിൽ ജീവിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണ്… ഒന്നുകിൽ ഭാവിയേക്കുറിച്ചോർത്ത് സ്വപ്നങ്ങൾ കാണും , അല്ലെങ്കിൽ കഴിഞ്ഞതോർത്ത് കരയും…”
അവൾ പറഞ്ഞതെന്താണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി…
” മറ്റു ചിലരുണ്ട് അമ്മാ… പ്രസന്റിൽ ജീവനിൽ പേടിച്ച് ഓടുന്നവർ………. “
” പോടാ… “
അവൾ കൈ ചുരുട്ടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയെ ഇടിച്ചു……
അജയ് ചെറിയ ചിരിയോടെ ഇളകിക്കിടന്നു…
ഇപ്പോൾ കൃത്യമായി അവളുടെ നിതംബങ്ങൾക്കു മുകളിലാണ് അവന്റെ വലംകൈ വിശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നത്.
“ഉറങ്ങണ്ടേ അമ്മാ..? അതോ വർത്തമാനകാലത്ത്, വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നാൽ മതിയോ………?”
“ഉറക്കം വരുന്നില്ലെടാ…….”
“അതെന്താ…………?”
“ആർക്കറിയാം……. “
തണുപ്പ് മുറിക്കുള്ളിലേക്കും കയറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു..
“നിനക്കത് വല്ലാതെ ബോധിച്ച മട്ടുണ്ടല്ലോ… “
അഭിരാമി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു……
” എന്ത്…?”
അവന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല..
“നീ എവിടാ താളം പിടിക്കുന്നത്..?”
ചെറിയ ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു……
പെട്ടെന്ന് തന്നെ അജയ്, അവന്റെ വലതുകൈ നിരക്കി അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് വെച്ചു…
” ഞാൻ… അറിയാതെ……………”
അജയ് ഒന്ന് വിക്കി…
” ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലാന്നാണോ കരുതിയത്…… ? എത്ര നേരമായി……”
” പോ… അമ്മാ………”
അവൻ ചിണുങ്ങി..
” സംസാരത്തിനിടയ്ക്ക് അറിയാതെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നതാ…”
“അറിയാതെ അവിടെ തന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് എന്താന്നാ എന്റെ ചോദ്യം …”
തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവൾ കണ്ടെത്തിയ അസ്വാഭാവികതയെ ചോദ്യം ചെയ്തത് അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു……
” മതി… കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്… “
അവളെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വലിച്ചുമാറ്റി അവൻ പുതപ്പെടുത്തു പുതച്ചു…
“വല്യ ദേഷ്യക്കാരൻ… “
അഭിരാമിയും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു…
“ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞാൽ ആർക്കായാലും ദേഷ്യം വരും…………”
പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടന്ന് അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…
” ചെയ്തതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…… “
അവളും തിരിച്ചു പറഞ്ഞു……
“ആണോ…?”
അജയ് പെട്ടെന്ന് പുതപ്പു മാറ്റി തിരിഞ്ഞു… എന്നിട്ട് അവളുടെ നിതംബത്തിൽ മൂന്നാലു ഞെക്ക് കൊടുത്തിട്ട് തിരിഞ്ഞു……
“ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്തതാ… പോയി കേസ് കൊട്… “
അവൻ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് കയറി..
പിന്നിൽ അമ്മ വായ പൊത്തി ചിരിക്കുന്നത് അവൻ കേട്ടു…