“ആനീ.. ഞാനിന്ന് വൈകിട്ടെത്താൻ late ആവും.. മോനെ നീ വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരണേ.. ഒരു function ഉണ്ട് ബാങ്കിൽ.” റോഷനവളെ ആ 6ചിന്തകളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശെരി ഏട്ടാ.. കഴിയുന്നതും നേരത്തെ വരാൻ നോക്ക്. ഞാനും കൂടി late ആയാൽ മോനവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാവും. സ്കൂൾബസ് ഇപ്പൊ വീടു വരെ കൊണ്ടാക്കാറില്ലല്ലോ. എന്തായാലും ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ചേച്ചിയോടും കൂടെ പറഞ്ഞേക്കാം. അഥവാ ഞാനും കൂടി late ആയാൽ മോനെ ചെന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരാൻ.” ആനി അങ്ങനെ ഒരു ആവശ്യം വരില്ലെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും ഒരു ഉറപ്പിനു വേണ്ടി പറഞ്ഞു.
“ആ, അതു മതി.. Ok dear, വൈകിട്ട് കാണാം.. Take care..” റോഷൻ ആനിയുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് തന്റെ suitcase ഉം എടുത്തുകൊണ്ട് അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. മോനും അവളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് “tata അമ്മേ..” എന്നു പറഞ്ഞു. ആനിയും അവർക്ക് കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ യാത്രയാക്കി.. അതിനു ശേഷം ആനി പിന്നെ തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോവാൻ റെഡിയായി.. അവൾക്കപ്പോഴും അറിയില്ലായിരുന്നു ഇന്നിനി എന്തൊക്കെയാ തനിക്ക് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന്..
ഓഫീസ്…
ആനിയുടെ ടീം അവരുടെ ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആനിയെയും ആ മൂന്നു പയ്യന്മാരെയും പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് മാനേജർ രാജേഷ് കോൺഫറൻസ് റൂമിലെ യോഗം അവസാനിപ്പിച്ചു.
രാജേഷ്: “ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ works ഉം നിങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി.. Great job, team! ഇനി അടുത്ത കുറച്ച് ദിവസങ്ങളിലേക്ക് നമുക്ക് ഈ speed നിലനിർത്തണം. ഇപ്പോഴുള്ള ക്ലയന്റ് പുതിയ കുറച്ചു works തരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്..”
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി.l
രാജേഷ്: “You can be proud of these boys, ആനി.. അന്നങ്ങനെയൊക്കെ വഴക്ക് പറഞ്ഞതിന് sorry കേട്ടോ. ഇനി ഇവർ മൂന്നു പേരും തനിക്ക് നല്ലത് മാത്രമേ കേൾപ്പിക്കൂ..”
“Thank you so much, Sir..” ആനി പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ മൂന്നു പേരോടുമുള്ള സ്നേഹം വർദ്ധിച്ചു വരുകയായിരുന്നു..
“അപ്പൊ ആനി, ഇതൊക്കെയാണ് ഇനി നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടാൻ പോവുന്ന works. ടീമുമായി discuss ചെയ്ത് അവർക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കണം. Okay guys, carry on..” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രാജേഷ് ആ കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
രാജേഷവിടെ നിന്ന് പോകാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നെന്ന വണ്ണം ഉടനെ രമേഷ് ഓടിച്ചെന്ന് ആനിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവളുടെ കവിളിലൊന്ന് ചുംബിച്ചു!..
ആനിയ്ക്കത് അൽപ്പം ഷോക്ക് ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ആ മൂന്നു പേരും ആ സമയം തന്റെ കൂടെ കോൺഫറൻസ് മുറിയിൽ വരാമെന്നു സമ്മതിച്ചത് ഒരേയൊരു കാര്യത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു.. അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചുംബിക്കുക എന്നത്..
“ഹ്മ്മ്.. അപ്പൊ നിന്റെ chance കഴിഞ്ഞൂട്ടോ രമേഷ്.. നീ ആദ്യമേ കേറി ഉമ്മ വെച്ചില്ലേ..” ആനി അവനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നതു പോലെ പറഞ്ഞു..
രമേഷ്: “അയ്യട.. അതങ്ങു പള്ളിയിൽ പോയി പറഞ്ഞാൽ മതി.. ഈ ഉമ്മ ഒരു ട്രയൽ ആയി ഇട്ടതാ.. ഇനി ഞങ്ങൾക്കു തരാമെന്നേറ്റ സമ്മാനം താ ആനി ചേച്ചീ.. വേഗം..”
ആനി: “ഹ്മ്മ്.. കൊരങ്ങൻ.. Anyway, great job, guys.. നിങ്ങൾടെ performance പുള്ളിക്കങ്ങു ബോധിച്ചുവെന്നു തോന്നുന്നു.. എനിക്കും തൃപ്തിയായി.. ഈ ഉത്സാഹമാ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടത്..”
ടോണി: “ഞങ്ങടെ performance ഇനിയും മാഡം കാണാൻ കിടക്കുന്നതേയുള്ളു..”
ടോണിയാ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞതിലെ ധ്വയാർത്ഥം ആനിയ്ക്കാ സമയം വായിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല..
ആനി: “നീ എന്തേലും പറഞ്ഞോ ടോണീ?”
ടോണി: “അത്.. പഴശ്ശിയുടെ യുദ്ധമുറകൾ നമ്മടെ കമ്പനി കാണാൻ കിടക്കുന്നതേയുള്ളു എന്ന്..”
“ഹഹ.. കാണിച്ചോ.. നല്ല വണ്ണം പണിയെടുത്താൽ നിങ്ങൾക്ക് തന്നെയാ അതിന്റെ നേട്ടം.. കമ്പനിയിൽ നിന്ന്..” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനം കൂട്ടിച്ചേർത്തു..