ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം – 1 132അടിപൊളി  

മദർ : സ്സ… ഹാ.. ആ.. ആാാ.. ആാാ.. ആാാാ.. ആാാാ.. ആാാ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. ആ. ആ. ആ.. ആ. ആ.

ഗോഗുൽ : സസ്… സസ്.. ഹോ… സസ്… ഹാ…… ആാാ.. ഹോ… സസ്.. ഹോ….. ആാാ

സിസ്റ്റർ അത്ഭുതത്തോടെ അവരുടെ ശബ്‌ദം കേള്കുന്നിടത്തേക്കു പതിയെ നടന്നു ചെന്നു. തന്റെ തോറട്ടു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന റാക്കിലെ ഫയലുകൾ ഇരു വശത്തേക്കും നീക്കി സിസ്റ്റർ അവരെ നോക്കി.

മദറിന്റെ പകുതി പ്രയാവോ വലുപ്പമോ ഇല്ലാത്ത ആ കുഞ്ഞൻ പയ്യൻ, മഠം വിറപ്പിക്കുന്ന 61കാരി മദർ സുപ്പീരിയർ പെട്രിഷ്യയുടെ കൂതി അടിച്ചു പഴുപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് സിസ്റ്റർ കാണുന്നത്.

‘ഓഹ് ജോസ്സസ് ‘
തന്റെ കണ്ണുകളെ സിസ്റ്റർക്കു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സിസ്റ്റർ ഒരു മരവിച്ച അവസ്ഥയിലായി മാറിയിരുന്നു. ഒരു വികാരവുമില്ലാതെ ഒരു ജീവശവം കണക്കെ സിസ്റ്റർ തിരികെ എക്സിറ്റ് ഡോറിലൂടെ ഇറങ്ങി തന്റെ റൂമിൽ കട്ടിലിൽ വന്നു കിടന്നു.
‘ താൻ കണ്ടത് സ്വപ്നമാണോ? എങ്കിലും മദർ, അവർക്കു എങ്ങനെ ആ കുട്ടിയോട്, അതും ഈ പ്രായത്തിൽ, ഈ ഒരു സ്ഥാനത്തിരുന്നുകൊണ്ട്. ഗോഗുൽ, അവൻ ഇത്രകാരനായിരുന്നോ, അവന്റെ ഓമനത്തമുള്ള ആ മുഖം ഒരു മുഖംമൂടി ആയിരുന്നോ. അവന്റെ അമ്മുമ്മയുടെ പ്രായമുള്ള ആ സ്ത്രീയെ, ശേ…’
സിസ്റ്റർ കട്ടിലിൽ കിടന്നു തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും അവരെയും തന്നെ തന്നെയും ശപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതേ സമയം സ്റ്റോർ റൂമിൽ ഗോഗുലിന്റെ ഇളം പാല് ചീറ്റാൻ അവൻ വെമ്പുന്നത് മദർ മനസിലാക്കി, പറന്നു കൂതിയിലടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനെ മദർ തള്ളി മാറ്റി എണീറ്റു അവന്റെ നേരെ കുന്തൻ കാലിൽ ഇരുന്ന്. മദർ വേഗംതന്നെ കഴച്ചുമൂത്തു ഉറഞ്ഞുതുള്ളുന്ന ഗോഗുലിനെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു, അവന്റെ കഴച്ചു പഴുതുമൂത്ത ഇളം ഏതാകയാ മിഴുവനായി വായിലാക്കി ആർത്തിയോടെ ആ ഇളനീരിനായി ആഞ്ഞു വലിച്ചു.

ഗോഗുൽ : അആഹ്… സസ്.. അമ്മേ… ആആഹ്‌… ഓഹ്…. ഹ്ഹആ.. ഓഓഓ…

മദറിന്റെ ചപ്പി വലിയിൽ സുഖംകൊണ്ടു വിരലിൽകുത്തി നിന്നു തുള്ളുന്ന ഗോഗുലിന്റെ ചൂട് ഇളംപാല് മദറിന്റെ അണ്ണാക്കിലേക്കു തെറിച്ചു. മദർ സ്വാധോടെ അത് മുഴുവൻ കുടിച്ചിറക്കി. ചീറ്റി കഴിഞ്ഞ അവന്റെ ഇളം തണ്ടിൽ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന ഓരോ പാൽതുള്ളികളും അവർ കൊതിയോടെ ഈമ്പി ഈമ്പി വലിച്ചെടുത്തു കുടിച്ചു. ഗോഗുൽ അവശനായി മദറിന്റെ തലയിൽ കൈകുത്തി നിന്നു വളഞ്ഞു. മതറിനും ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും അവർ അവനെ താങ്ങി എടുത്ത് മേശപുറത്തു ഇരുത്തി ഷഡിയും നിക്കറും ബനിയനെല്ലാം ഇടീച്ചു. പിന്നെ സമയം കളയാതെ ഇരുവരും സ്റ്റോറിന്റെ വെളിയിൽ ഓഫീസിൽ ചെന്നിരുന്നു.
മദർ : നീ ആള് കാണുന്നതുപോലെ അല്ലല്ലോ, മ്മ്, പിന്നെ ഈ കാര്യം അറിയാതെ പോലും ആരോടും പറഞ്ഞേക്കല്ലേ കുഞ്ഞേ.

ഗോഗുൽ അവശതയോടെ ഒന്ന് മൂളി.

മദർ : ആഹാ നീ അപ്പഴേക്കും തളർന്നോ. മ്മ് തത്കാലം പോയി നന്നായി ഒന്ന് റസ്റ്റ്‌ എടുക്. മദറിനെ ഇഷ്ടാവായോ.

ഗോഗുൽ : മ്മ് കൊറേ… ആദ്യമായിട്ടാണ്..

മദർ : ഹാ. ഹാ.. ഹാ.. അതെനിക്കു നേരത്തെ മനസിലായി. ഇനി ശീലവായിക്കോളും. നിന്നെ ഞാൻ ഒന്ന് ശെരിയാകീട്ടെ ഇവിടുന്നു വീടു.. ചെല്ല്, പോയി റസ്റ്റ്‌ എടുക്.

ഗോഗുൽ ക്ഷീണത്തോടെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഡോമെട്രിയുടെ വാതിൽ കടന്നതും പുറകിന്ന് സിസ്റ്ററിന്റെ വിളികേട്ടു ഗോഗുൽ തിരിഞ്ഞു.

സിസ്റ്റർ : ടാ..

ഗോഗുൽ : സിസ്റ്റർ, സിസ്റ്റർ ഇന്ന് വരില്ല എന്നല്ലേ പറന്നത്
സിസ്റ്റർ : തിരിച്ചു വരണ്ടി വന്നു, അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഉറുമ്പ് ആനയെ തളക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റിയത്.

ഗോഗുൽ : എന്ത്?

സിസ്റ്റർ : ഞാൻ നിന്നെക്കണ്ടു ഒരു സന്ദോഷ വാർത്ത പറയാൻ വന്നതായിരുന്നു.

ഗോഗുൽ : എന്താ, എന്താ സിസ്റ്റർ. എന്നിട്ടെന്താ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്.

സിസ്റ്റർ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ.
സിസ്റ്റർ : ദേ.. എന്നെകൊണ്ട് പറേപ്പിക്കരുത് എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലതു പറയാനുണ്ട്. മ്മ്, അതവിടെ നിക്കട്ടെ ഇപ്പോ അതിനല്ല പ്രസക്തി.

ഗോഗുൽ ഒന്നും മനസിലാക്കാതെ സിസ്റ്ററിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അഥവാ സിസ്റ്റർ ഇനി കളി കണ്ടുകാണുമോ എന്നുള്ള ചെറിയ ഭയം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇല്ലാതില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *