ശ്ശെഹ്…..
അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ സിസ്റ്റർക്കു ഇത്രയും നേരം സ്വയം തോന്നിയ കുറ്റബോധവും, ദേഷ്യമെല്ലാം മാറി. പാവം. ഉറക്കത്തിലല്ലേ. മാത്രമല്ല, അവനെ കാണാൻ ഇങ്ങനാണെങ്കിലും പ്രായപൂർത്തിയായ കുട്ടിയല്ലേ, അവനു അവന്റെതായ പ്രൈവസി കൊടുക്കണം.
സിസ്റ്റർ : ഗോഗുൽ, എണീക്… എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്.
ഗോഗുൽ എണീറ്റു, കണ്ണ് തിരിമിക്കൊണ്ട് സിസ്റ്ററെ നോക്കി.
സിസ്റ്റർ : നിന്നോട് മദർ ഓഫീസിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫ്രഷ് ആയിട്ടു അങ്ങോട്ടു ചെല്ലണം. എനിക്ക് രണ്ടുമൂന്നു സ്ഥലത്തു പോകാനുണ്ട്.
സിസ്റ്റർ നേരംകളയാതെ തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്കു യാത്രയായി. ഗോഗുൽ വേഗംതന്നെ റെഡിയായി മദറിന്റെ റൂമിൽ എത്തി.
61 വയസ്. 5. 8 അടി ഉയരം, തടിച്ച ശരീരം. എപ്പഴും ഗൗരവം നിറഞ്ഞ കരിവാളിപ്പ് പടർന്ന ചുളക്ക് വീണ മുഖം. മഠത്തിലെ പേടി സ്വപ്നമാണ് മദർ പെട്രിഷ്യ. വിശുദ്ധ വേഷമണിഞ്ഞ ഒരു രാക്ഷസി.
മദർ : വാ.. വാ. ഒറക്കമൊക്കെ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ വന്നതല്ലേ ഉള്ളുന്നു വിചാരിച്ചാ… നാളെമുതൽ കൃത്യം 6.30 നു ഇവിടെ കാണണം. ബ്രേക്ഫാസ്റ്റൊക്കെ ഇവിടെ അവര് കൊണ്ടുവരും.
ഗോഗുൽ എല്ലാം തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.
മദർ : നീ തത്കാലം ഇവിടെ നിക്ക്. എനിക്കൊത്തിരി പണി തീർക്കാനുണ്ട്. കൊറേ ഫയൽസ് അവിടെയും ഇവിടെയൊക്കെയായി പോയിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ ഒന്ന് തപ്പി കണ്ടുപിടിക്കണം. ഞാനും കൂടാം. വാ..
മദർ ഗോകുലിനെയും കൂട്ടി ഓഫീസിനിന്റെ പുറകിലേക്കുള്ള സ്റ്റോറിലേക്ക് നടന്നു.
മുഴുവൻ വർഷങ്ങളായി ഇരിക്കുന്ന ഫയലുകൾകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ ഒരു മുറി. ഒരു മേശയും കസേരയും ഒഴിച്ചാൽ, മുഴുവൻ ഫയലുകൾ നിറചിരിക്കുന്ന റക്കുകളാണ്. സിസ്റ്റർ കയ്യിൽനിന്നും ഒന്നുരണ്ടു പേപ്പർസ് എടുത്തു ഗോകുലിനു കൊടുത്തു.
മദർ : നിന്റെ പണി, ഈ ലിസ്റ്റിൽ കാണുന്ന ഫയലുകൾ എല്ലാം ഇവിടുന്നു തപ്പി കണ്ടുപിടിക്കണം. മോളിലുള്ളത് നോക്കുമ്പോ എന്നെ വിളിക്കണം. ഒറ്റക് അതിലൊന്നും വലിഞ്ഞുകയറരുത്. മനസ്സിലായോ.
ഗോഗുൽ തലകുലുക്കി അനുസരിച്ചു. മദർ അവനെ കാര്യങ്ങൾ ഏല്പിച്ചു തിരിച്ചു ഓഫീസിലേക്കു പോയി. ഗോഗുൽ താഴത്തെ റക്കുകളിൽ നിന്നും തന്റെ ഉദ്യോഗം ആരംഭിച്ചു. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഗോഗുൽ തന്റെ സങ്കടങ്ങളൊക്കെ പതിയെ മറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കു കുളിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ വാണമടിയൊക്കെ ആരംഭിച്ചു. പ്രേശ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ എവിടേയോ തന്റെ ഫോൺ നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പഴയതുപോലെ തുണ്ട് കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നൊരു സങ്കടമുണ്ട്. ഒരു ദിവസം രവായിലെ ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ ഗോഗുലിനെ വിളിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു.
സിസ്റ്റർ : നിന്നോട് ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം പറയാനാ വന്നത്. ഇന്ന് എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒരു കോഴ്സിന് പോണം. ഒരുപക്ഷെ ഇന്ന് നിന്റെ സ്കൂളിലെ ടിസിയും കൊണ്ടു എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇവിടെ വരും. അത് മദർ കാണുന്നതിനുമുൻപ് നിന്റെ കയ്യിൽ എത്തണം. അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കൊളമാകും, പ്രപൂർത്തിയായ പയ്യനാണെന്നറിഞ്ഞാൽ ഒരുപക്ഷെ നിനെ തിരിച്ചു പോലീസ് ക്യാമ്പിൽ തന്നെ പോയി താമസിക്കണ്ടിവരും. മനസ്സിലായോ?
ഗോഗുൽ ഗൗരവത്തോടെ തല കുലുക്കി.
സിസ്റ്റർ അവന്റെ തലയ്ക്കു ഒരു കിഴിക്കും കൊടുത്തു നാളത്തേക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ പാക്ക് ചെയ്യാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞു സിസ്റ്റർ അവനെ വിളിച്ചു.
സിസ്റ്റർ : ഗോഗുൽ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ടു വന്നേ…
ഗോഗുൽ സിസ്റ്ററിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
സിസ്റ്റർ : നീ ആ താഴെ ഇരിക്കുന്ന ബാഗിലെക് ആ അലമാരിയുടെ ഏറ്റവും അടിയിലെ കള്ളിയിൽ പൌഡർ ടിന്നും, മൊയ്ഷ്ടറേഷൻ ക്രീംമും ചീപുമെല്ലാം ഇരിപ്പുണ്ട്, അതൊക്കെ ഒന്ന് പെറുക്കി ഇട്. എനിക്കാണെങ്കിൽ പള്ളിവരെ ഒന്ന് പോകുകയും വേണം. വന്നിട്ട് പിന്നെ പാക്കിങ്ങിനു സമയം കിട്ടില്ല.
..ഗോഗുൽ ബാഗുമായി അലമാരയുടെ അടുത്തെത്തി, അവൻ ഡോർ തുറന്നു നോക്കി. ഏറ്റവും താഴത്തെ കള്ളി തീരെ ചെറുതായതുകൊണ്ട്, അവൻ അത് ശ്രേദ്ധിക്കാതെ തൊട്ടു മുകളിലെ ഡ്രോയർ വലിച്ചു. ഗോഗുലിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വികസിച്ചു. അതിൽ നിറയെ സിസ്റ്ററിന്റെ ഷഡിയും ബ്രായുമായിരുന്നു. ഗോഗുൽ ഒരല്പം ജിക്നസായോടെ മുകളിരുന്ന ഒരു കറുത്ത ഷഡ്ഢി ഉയർത്തി എടുത്തു നിവർത്തി നോക്കി. ഗോഗുലിന്റെ വാ പൊളിഞ്ഞുപോയി.