അവൾ അങനെ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു ഫീൽ ആണ് തന്നിരുന്നത് അത് കളയാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു എങ്കിലും ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ : അതെന്താ ആശുപത്രിയിൽ പോകണ്ടേ?
അനു : വേണം എപ്പോൾ വേണ്ട, വീട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ച സാധനങ്ങൾ കൂടെ എടുക്കണം.
ഞാൻ : ഓ ഓക്കേ.
അനു : എന്ന നേരെ പോ..
ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ വീടുനോക്കി ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. ഞാൻ വളരെ പതിയെ ആണ് വണ്ടി ഓടിച്ചത്, കാരണം അവളുടെ മുലകൾ എന്റെ മാറിൽ നന്നായി അമർന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത് ആ സുഖം പെട്ടന്ന് കളയാൻ ഞാൻ തയാറായിരുന്നില്ല.
അനു : എന്താ മോനെ എന്ന് വളരെ പതിയെ ആണല്ലോ ഡ്രൈവിംഗ്.
ഞാൻ : നീ പിന്നെ ഇങനെ കെട്ടിപിടിച്ചിരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ മനുഷ്യൻ നേരെ ചൊവ്വേ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്.
അനു : സാധാരണ എല്ലാരും പെട്ടന്ന് പോകും നീ തിരിച്ചാണല്ലോ?
ഞാൻ : അതൊക്കെ ഉണ്ട്, നീ അവിടെ ഇരി പെണ്ണെ.
അറിയാതെ ബൈക്ക് ഒരു കട്ടറിൽ ചാടി, അവൾ ഒന്ന് പുറകോട്ടു പോയിട്ട് തിരികെ വന്നു, അതെ സമയം അവളുടെ മുലകളും എന്റെ പുറത്തുനിന്നും വിട്ടുമാറിയിട്ടു വീണ്ടും വന്നെന്റെ പുറത്തുവന്നു വീണ്ടും ഇടിച്ചു. അപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു “ഓ അങനെ ഇപ്പോള നീ പതിയെ പോകുന്നതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.”
ഞാൻ : എന്ത്?
അനു : അയ്യോ ഒന്നും അറിയാത്ത പാവം.
ഞാൻ : നീ എന്താ പറയുന്നത്.
അനു : എന്റെ മാറ് നിന്റെ പുറത്തിരിക്കുന്നു. അതല്ലേ?
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ബൈക്കിന്റെ കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി, അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും എനിക്കിന്ന് ധര്യം തന്നിരുന്നു. അതിനാൽ ഞാൻ അവളെ ചുമ്മാ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു : “ഹേയ് അങനെ ഒന്നുമില്ല.”
അനു : എന്ന ശരി. പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലേ?
അങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ എന്റെ അടുത്തുനിന്നും പുറകോട്ടുമാറി ഇരുന്നു.
ഞാൻ : അയ്യോ പിണങ്ങിയോ?
അനു : എല്ലാവരും കൊള്ളാം, ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം.
ഞാൻ : അതെന്താ, ആരാ അത്?
അനു : ഒന്നുമില്ല നീ പെട്ടന്ന് പോകാൻ നോക്കിക്കേ.
ഞാൻ പെട്ടന്നുതന്നെ വണ്ടി ഓടിച്ചു, അതിനാൽ അവൾ വീണ്ടും കൈ എടുത്ത് എന്റെ തോളിൽ വച്ചു. അധികസമയം വേണ്ടിവന്നില്ല അവളുടെ വീടെത്താൻ. ഗേറ്റിനു മുമ്പിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് നിർത്തി. അവൾ ഇറങ്ങി ഗേറ്റ് തുറന്നു. ഞാൻ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്തപോളെക്കും അവൾ ഡോറും തുറന്നു അകത്തേക്ക് പോയി.
ഞാനും പതിയെ ഉള്ളിലോട്ടു ചെന്നു, അവൾ അടുക്കളയിലാണ് എന്തൊക്കെയോ എടുക്കുന്നു. ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഫോണിലെ മെസ്സേജുകൾ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
അനു : അല്ല നീ എവിടെ ഇരിക്കാൻ വന്നതാണോ? എന്നെ ഒന്ന് ഹെല്പ് ചെയ്തൂടെ?
ഞാൻ : അതിനെന്താ, നീ പറ എന്താ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത്.
അനു : നീ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പൊതിഞ്ഞെടുക്ക്. ഞാൻ ഒന്ന് വാഷ് റൂമിൽ പോയിട്ട് വരാം.
അവൾ അതും പറഞ്ഞു ഉള്ളിലോട്ടു പോയി ഞാൻ പതിയെ ചെന്നു അവൾ എടുത്തുവെച്ച, പത്രങ്ങൾ എല്ലാം പൊതിഞ്ഞു ബാഗിൽ ആക്കി.
അവൾ അപ്പോളേക്കും ഉള്ളിൽ നിന്നും വേറെ ഒരു ബാഗും കൂടെ ആയി പുറത്തേക്കു വന്നു.
ഞാൻ : അല്ല ഇതെന്താ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അവിടെ തന്നെ താമസം ആക്കാനാണോ പരുപാടി.
അനു : അതല്ലടാ, ഞാൻ …………
അവൾ എന്തോ പറയാൻ വന്നിട്ട് ഇടക്ക് നിർത്തി.
ഞാൻ : എന്താ കാര്യം?
അനു : എടാ ‘അമ്മ രാവിലെ വിളിച്ചിരുന്നു. അച്ഛന് കുറവുണ്ട് പക്ഷെ ചെറിയ പ്രശനം ഉണ്ടെന്നു ഡോക്ടർ ഇന്നലെ വൈകിട്ട് പറഞ്ഞെന്നു. അതുകൊണ്ട് വേറെ ഹോസ്പിറ്റലിലോട്ടു മാറുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : അതു കൊണ്ട് ? നീ കാര്യം തെളിച്ചു പറ.
അനു : എടാ അത്. ഇന്ന് അമ്മയുടെ ബ്രദർ വരും ഞങൾ അമ്മാവന്റെ കൂടെ പോകും………
ഞാൻ : ഞങ്ങൾ????
മനസ്സിലാകാതെപോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അനു : അതെ, ഞാനും അവരുടെ കൂടെ പോകണം.
ഞാൻ : ഹ അതാണോ?
അനു : എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല.
അവൾ അതും പറഞ്ഞു ഓടിവന്നു എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു, കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാനും അവളെ തിരികെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു ” അതിനു നീ എന്നെ വിട്ടുപോകുവല്ലല്ലോ. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നമുക്കുകാണാമല്ലൊ”