വെറുതെ വാതിലിനു വശത്തേക്ക് ഇനി ആരെങ്കിലും വരുമോ എന്നറിയാനായി നോക്കി.. എത്രനേരം ചെറിയച്ഛന്റെ അണ്ടി തല പോലെ ഇരിക്കുന്ന മോന്ത വേദനകൊണ്ട് ചുളിയുന്നത് നോക്കി നിൽക്കും.
അവിടെ വായും പൊത്തി നിൽക്കുന്ന ചെറിയമ്മ… ചെറിയമ്മ എന്താണ് അലറാത്തത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി.. വായിൽ നിന്നും ചെറിയമ്മ കൈയെടുത്തു.. പുണ്ട കണ്ട പെരുന്തച്ചനെ പോലെ ഞാൻ പകച്ചു പോയി.. ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം മിന്നി മാങ്ങ ഒരു പുഞ്ചിരി… നിറയാത്ത ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു സംതൃപ്തി പോലെ… പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല തന്ത വെടല പൂറ
ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് നേരെ നോക്കിയ ഞാൻ കാണുന്നത് പൂറ്റിൽ നിന്നും തെന്നി തളർന്ന് കുണ്ണ വയറ്റിൽ വീഴുന്നതുപോലെ നിലത്തേക്ക് വീഴുന്ന ചെറിയച്ഛനെയാണ്… തന്ത തൃക്കാവടി മൈരൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് തലപൊക്കി ചെറിയച്ഛനെ നോക്കി അലറുന്നുണ്ട്.
കാവടി തുള്ളി വന്ന ചെറിയച്ഛൻ ട്രാജഡിയായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല.
അല്ലെങ്കിലും ആ മൈരനെ പണ്ടേ എനിക്കിഷ്ടമല്ല.
ഇനിയെന്ത് എന്നപോലെ ഞാൻ സതീശനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻറെ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ഒരു സംതൃപ്തിയോടെ നിലത്തു കിടന്നു പിടഞ്ഞ് അവസാനശ്വാസം എടുക്കുന്ന ചെറിയച്ഛനിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
ചിറക്കൽ ബിസിനസ് എല്ലാം ഇനി ഞാൻ നോക്കി നടത്തേണ്ടി വരുമല്ലോ.. ആ മൈരൻ രുദ്രൻ ആണെങ്കിൽ വെറും വാണമാണ്.. അതോർത്ത് അതുകൊണ്ട് മാത്രം എനിക്ക് സതീശനോട് ചെറിയൊരു നീരസം തോന്നി. ചെറിയച്ഛനെ കാച്ചി കളഞ്ഞതിൽ.
പെട്ടെന്ന്.. കണ്ണാ.. എന്നൊരു ഉറക്കെയുള്ള ആകുലത നിറഞ്ഞ വിളിയോടെ അപ്പു അകത്തേക്ക് ഓടി കയറി വന്നു.
അവനെ കണ്ടതും എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു സമാധാനം തോന്നി.
എൻറെ മുന്നിൽ ഓടിവന്നു ഒന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എന്നെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്നു നോക്കി.
സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ.. സാർ എന്തിനാണാവോ കൂവി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിവന്നത് എന്നൊന്നു പറയാമോ…… ഞാൻ ഓക്കേ ആണ് എന്നവനെ അറിയിക്കാനായി ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കി.
കുഞ്ഞിയും ചേച്ചിയും അമ്മയും ഒരുപോലെ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി… ആസനത്തിൽ ആലല്ല ബഹിരാകാശ പേടകവുമായി നടക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതൊക്കെ എന്ത്.
നീ അങ്ങനെ ഒന്നും ചാവില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമെടാ…… അപ്പു പല്ലു കടിച്ചുകൊണ്ട് പറയാൻ വന്ന ബാക്കി തെറി അമ്മയും ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം വിഴുങ്ങി എന്നെ നോക്കി പല്ലു കടിച്ചു.
ഇറങ്ങി.. പോടാ..പു..ല..യൻ.. ചക്ക…… പോത്ത് വളി വിടുന്നത് പോലെ ഒരു ശബ്ദം പിന്നിൽ നിന്നും ഉയർന്നു.
ചാവാറായി കിടക്കുമ്പോഴും തന്ത വർണ്ണ എട്ടുകാലി തായോളിയുടെ കഴപ്പ് ആലോചിച്ച് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
അപ്പു എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
ഞാനവന് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് മൗനാനുവാദം കൊടുത്തു.
കാവിമുണ്ട് മടക്കി കുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അച്ഛനും നേരെ നടന്നു.
പറമ്പിലെ തേങ്ങ മോഷ്ടിച്ചെന്നും പറഞ്ഞു അവൻറെ അച്ഛനെ ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ നെല്ല് പുകയ്ക്കുന്ന പത്തായത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കി ഇട്ട് അടിച്ചു തോൽവിരിച്ചത് കണ്ടുനിന്ന അവൻറെ മുഖം.. മരിച്ചാലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ആമുഖം.
നീ ആരാന്നാടാ മഹാദേവൻ പുണ്ടച്ചി മോനെ നിൻറെ വിചാരം.. അണ്ടി പൊങ്ങാൻ പറ്റാതെ കിടക്കുമ്പോഴും നിൻറെ അഹങ്കാരത്തിന് കുറവില്ലല്ലേ….. പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അപ്പു ചുറ്റും നോക്കി.
ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ കണ്ണു ചെന്നതും അവൻറെ മുഖം തിളങ്ങി.. ഹാളിന്റെ മൂലയിൽ ഭിത്തിയിൽ സ്റ്റഫ് ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്ന പലതരം ചൂരൽ വടികൾ… അച്ഛൻറെ ഇഷ്ട ആയുധം.
അതിൽ ഒന്നുമായി അവൻ അച്ഛൻറെ മുന്നിൽ നിന്നു… തന്ത കടലാടി പൂറിമോന്റെ മുഖത്ത് കാണുന്ന ഭാവം.. അപ്പുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന അപമാന ഭാരം.. ഞാനത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
അവൻ ആ ചൂരൽ വടികൊണ്ട് അച്ഛനെ പൊതിര തല്ലുവാൻ തുടങ്ങി… അച്ഛൻറെ ദീനമായ രോദനം… അതിനിടയിൽ ഞാൻ ചെറിയച്ഛൻ മൈരനെ ഒന്ന് നോക്കി… അനക്കം ഒന്നുമില്ല കടലാസ് കുണ്ടൻ ചത്തുന്നു തോന്നുന്നു… അപ്പു അച്ഛനെ തല്ലി പൊരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കി… ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്തേക്ക് മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരുന്നു… മുഖത്ത് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സംതൃപ്തിയാണ്.. കണ്ണുകൾ അനക്കമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ചെറിയച്ഛനും.