‘ അല്ലാ മണവാളൻ എങ്ങോട്ടാ. രാവിലേ കടേപ്പോണില്ലേ.” വെളുക്കെച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ് വില്ല എങ്ങോട്ടാ.അമ്പലത്തിലേയ്ക്കാ…?.. ഞാൻ ചോദിച്ചു. ‘ രാവിലേ അമ്മയ്ക്കു നിർബന്ധം. അമ്പലത്തിപ്പോയി നോമ്പു നോൽക്കാൻ.
തിങ്കളാഴ്ചച്ചയല്ലേ.” ‘ ഒ0.നടക്കട്ടെ.നടക്കട്ടെ.” ‘ പിന്നെങ്ങനൊണ്ടാരുന്നു.
മധുവിധുവും ആദ്യരാത്രീമൊക്കെ..‘ വിലാസിനി ഒരു കള്ള നോട്ടത്തോടെ ചോദിച്ചു. ‘ ഏയ്ക്ക്.അതൊന്നും കന്യകമാരോടു പറയേണ്ട കാര്യങ്ങളല്ല. ” ഈ കന്യകേo.ഒരു ദിവസം ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കേണ്ടവളാ. അതോണ്ട് കേക്കുന്നതിനു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. അല്ലേത്തന്നേ ഈപ്പറേന്ന ആളു തന്നേ കൊറേ ഹരിശ്രീയൊക്കെ പറഞ്ഞു തന്നില്ലേ.” ” അതു വേണ്ട. നേരത്തേ മുഴുവനും അറിഞ്ഞാലേ.അതിന്റെ .ഒരു…ഒരു..കൊഴുപ്പു പോകും.” ‘ അപ്പം നന്നായി കൊഴുപ്പിച്ച ലക്ഷണമൊണ്ടല്ലോ. അപ്പോ.. ശീമതി. പാവം ക്ഷീണിച്ചൊറങ്ങുകാരിയ്ക്കും.”
‘ ബം.’ പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ചേട്ടനേക്കുറിച്ചായി. അതും തീർന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു സമയം മിണ്ടാതെ നടന്നു. നടയോടടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ‘ എന്നാലും വില്ല. എനിയ്ക്കാ ആഗ്രഹം ബാക്കി നിക്കുകാ കേട്ടോ. ഓർമ്മ വേണം. ‘ എന്താഗ്രഹം…?..”
” പുല്ലു ചെത്താൻ…”
” ബേ. പുല്ലു ചെത്താനോ.അതങ്ങു പോയി ചെത്തണം.” ‘ എന്നാ പിന്നെ എന്നാന്നു പറ. ഞാൻ റെഡിയായിട്ടു വരാം. ഈ ആഴ്ചച്ച ഞാൻ കടേ പോണില്ല.” ” ഓ. ആ പുല്ലുപെത്ത്. പിന്നേ, ഇനി അതൊക്കെ കൈവശമൊള്ള മൈതാനത്തുന്നങ്ങ ചെത്തിയാ മതി. ഇങ്ങോട്ടു വേണ്ട. ഇതിനാളു വേറെ വരും. ‘ ” ഓ. ഞാൻ കാണാത്ത മേടൊന്നുവല്ലല്ലോ. അത് വെലവെക്കുവൊന്നും വേണ്ട…’ ദേ. ഇതമ്പല നടയാ. വേണ്ടാതീനം പറഞ്ഞാ. കീറിയ്ക്കിട്ടു ഞാൻ നല്ലകുത്തുവെച്ചു തരും .ണ്ടാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞുന്നു കരുതി വെല്യ ആളാകണ്ട…’ അവൾ എന്റെ കവിളത്തൊന്നു കുത്തി. നോക്കുമ്പോൾ മുമ്പിൽ ചുറ്റിവലം വെച്ചു വരുന്ന ഏടത്തി ഞാനങ്ങു വല്ലാതായി ഒരു നിമിഷം ഏടത്തി ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി പിന്നെ മുമ്പോട്ടു നടന്നു. ” ദേ.ഗീത. ” വിലാസിനി ഓടിച്ചെന്ന് ഗീതയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ” ഇതെപ്പം വന്നു. ഇന്നലത്തെ മേളം കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ചൊറങ്ങുകാന്ന്. വാസൂട്ടൻ പറഞ്ഞു.” അവൾ ഏടത്തിയുടെ കയ്യിലൊന്നു നുള്ളി ‘ ബാ. ഞാൻ പോകുവാ.. ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞു. ‘ എന്നേ ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ഏടത്തി പുറത്തേയ്ക്കു നടന്നു. ‘ ബാ. ഏതായാലും വന്നതല്ലേ. ഒന്നു തൊഴുതേയ്ക്കാം. വാ. ഗീതേ.. നില്ല. ഞങ്ങളിപ്പം വരാം. ഒരുമിച്ചു പോകാം. ‘ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ എന്റെ കയ്ക്കുപിടിച്ചു വലിച്ചു.
അവൾ എന്നേ വലിയ്ക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് ഏടത്തിയേ ഒന്നു നോക്കി. അമ്പലമുറ്റത്തിന്റെ നടയിറങ്ങുന്ന ഏടത്തിയും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വിലാസിനി എന്നേ വലിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നു. അമ്പലത്തിൽ നിന്നും വന്നു കഴിഞ്ഞ് എനിയ്ക്ക് ഏടത്തിയുടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ ഒരു ചമ്മൽ, ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു പഴയ മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിച്ചു മറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ എന്നേ കാപ്പി കുടിയ്ക്കാൻ വിളിച്ചു.
ഞാനടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ആരുമില്ല. കാപ്പി എടുത്തു വെച്ചിട്ടുമില്ല ‘ എടീ. കാപ്പി എവിടെ…?..” ‘ ദേ .ഗീതയണ്ടോട്ടു വരുന്നൊണ്ട് എടുത്തു തരും.” ‘ ഓ.നീ . അവിടെ എന്നാ. മല മറിയ്ക്കുവാ…’ ഞാനീ കൊച്ചിന്റെ തീട്ടം ഒന്നു കഴുകട്ടെ. ഗീതേ.ഗീതേ.” അവൾ അവിടെ നിന്നുകൊണ്ടു നാത്തനെ വിളിച്ചു. അമ്മയെയും കണ്ടില്ല. ഞാൻ ഒരു ഗ്ലാസ്റ്റെടുത്തു കഴുകി. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഏടത്തി കേറി വന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇഡ്ഡലിപ്പാത്രം തുറന്നു. ഇഡ്ഡലിയും സാമ്പാറും കൂടി എടുത്ത് ഡെസ്കിൽ വെച്ചു. പിന്നെ ഗ്ലാസ്സിൽ കാപ്പി പകർന്നു കൂടെ വെച്ചു. സാരിത്തുമ്പിൽ കയ്തതുടച്ചു. വാതിലിൽ ചാരി എനിയ്ക്കു പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ഇപ്പോൾ എനിയ്ക്കാ ഘനനിതംബങ്ങൾ മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ. മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഈ ബെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ഞാൻ താലോലിച്ച ആ സ്വർണ്ണകുംഭങ്ങൾ.