ആലോചിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിന്റെ കോണിൽ നിന്നെവിടെയോ സുഖത്തിന്റെ ഒരു നാമ്പു പൊട്ടി. അതു ഉള്ളറകളിൽ കൂടി ഇഴഞ്ഞു പുളഞ്ഞ് എന്റെ ചൂണ്ടിൽ എത്തി അതൊരു പുഞ്ചിരിയായി മാറി. ആ നിതംബങ്ങളിൽ നോക്കി അയവിറക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അലസമായി ഇഡ്ഡലി നുണഞ്ഞു. ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ ഏടത്തി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ കുണ്ടി നോക്കി രസിയ്ക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു. ഞാനൊന്നു ചമ്മി അവർക്കും ഒരു ഈർഷ്യയോ നാണമോ, എന്തോ ആ മുഖത്ത് മിന്നി മറഞ്ഞു. ഡെസ്കിന്റെ അടുത്തു വന്നു. എന്നേ നോക്കാതെ ചോദിച്ചു. ‘ സാമ്പാറ്…?..’ തവിയിൽ കോരിമ്നാണ്ടു ചോദിച്ചു. ങദൂഹം. വേണ്ട…’ ഞാൻ വിലക്കി ഞാനും മുഖത്തു നോക്കാതെ പെട്ടെന്ന് കാപ്പികുടി മതിയാക്കി. എഴുന്നേറ്റു. കൊച്ചിനേയും തൂക്കിക്കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ വന്ന പെങ്ങൾ കണ്ടത് സാമ്പാർ പാത്രത്തിൽ തവിയിട്ട യാന്തികമായിളക്കുന്ന ഏടത്തിയേയായിരുന്നു. ‘ അവനെന്ത്യേ. ഇത്ര പെട്ടന്ന് തീറ്റ കഴിണേന്താ.?. ‘ ബം. എഴുനേറ്റു പോയി.’ ‘ ഇച്ചിരെ ചൊണയായിട്ട് നിന്ന് വെളമ്പിക്കൊടുക്കാൻ മേലാരുന്നോ…” പെങ്ങളുടെ ചോദ്യം. ‘ ചോദിച്ചപ്പം വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു.” ഏടത്തി പറയുന്നു.
‘ ഇങ്ങനെ മൊബോം വീർപ്പിച്ചു നിന്നാ പിന്നാരാ കഴിയ്ക്ക്യാ. അല്ല നിങ്ങക്കു രണ്ടിനും എന്താ പററിയേ.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പം. എടത്തിരിവായോ.. ?. ങം വഴിയൊണ്ട്. ഈ കൊച്ചിനേയൊന്നു പിടിച്ചേ. ഞാൻ ഒരുടപ്പെടുക്കട്ടെ.” അവളകത്തേയ്ക്കു പോയി ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്കും. ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണു കാലമായപ്പോൾ അമ്മ വിളിച്ചു. അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഏടത്തി മാത്രം. എന്നേക്കണ്ട് അവരൊന്നു പരുങ്ങി. പ്ലെയിന്റെടുത്ത് ഡെസ്കിൽ വെച്ചു. ‘ ഞാൻ ചോദിച്ചു. അമേo ചേച്ചീo എന്തിയേ…” ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ വാതിൽക്കൽ ചെന്നു. എന്നിട്ടു വിളിച്ചു. ‘ അമേ.. ദേ. ഇവിടെ അമേ അന്വേഷിയ്ക്കുന്നു.”
‘ ആർ.?..”
” ദേ..ഇവിടെ.”
‘ അമ്മ ഓടി വന്ന് അടുക്കളയിലേയ്ക്കു നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ. ‘ ബാ എവനാരുന്നോ. നീയങ്ങു വെളമ്പിക്കൊട…ഞങ്ങളാ പുളിയൊന്നു നെരത്തട്ടെ. വന്ന വെയിലിപ്പം പോകും.” അപ്പോൾ കേൾക്കാം വെളിയിൽ വിലാസിനിയുടെ ശബ്ദം പശുക്കുട്ടിയേപ്പോലെ ചാടിത്തുള്ളി കേറിവരുന്നു.
‘ ആങ് ഹാ.. നല്ല സമയത്താണല്ലോ ഞാൻ വന്നേ. വെളമ്പിക്കൊട്. നല്ല ഉശിരൊണ്ടാകട്ടെ.” പിന്നെ അവൾ ഏടത്തിയുടെ അടുത്തു ചെന്ന് ചെവിയിൽ എന്തോ മന്തിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരു നാണം അവരുടെ മുഖത്തു വന്നെങ്കിലും അത്രപ്രത്യക്ഷമായി, പിന്നെയും ആ ഉദാസീനത ‘ വില്ലേച്ചിയെന്താ ഈ നട്ടുച്ചയ്ക്ക. വെയിലു കൂടുതലു കൊണ്ടാ. ഉള്ള വട്ടു കൂടും. തമാശ പൊട്ടിച്ചു. ‘ വട്ടു വാസൂട്ടനാ.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഇനിയെന്നെ പേരു വിളിച്ചാ മതീന്ന്. ങാ. ഞാൻ രണ്ടു തൊളസിയെല നുള്ളാൻ വന്നതാ. ചേച്ചിയ്ക്കു ഭയങ്കര ജലദോഷം. തെളപ്പിച്ച് ആവികൊണ്ടാ മാറും.’
‘ അവടത്തേ തൊളസിയൊക്കെ എന്തിയേ…”
അതേൽ എല കൊറവാ…’ വിലാസിനീ. ഇവിടെ ഇത്തിരി ചോറു വെളമ്പിക്കൊടുക്കാവോ. ഞാനീ…’ പിന്നേ. ആരാന്റെ കെട്ടിയോന് വെളമ്പാനെന്നേ കിട്ടുകേല. ‘ ‘ ആരാനൊന്നുമല്ലല്ലോ. പിന്നെ. ഇവിടെ ഇഷോമാരിയ്ക്കും.” എന്നേ ഒളികണ്ണിട്ട് ഒരു പരിഭവത്തിന്റെ മട്ടിൽ നോക്കിയാണവർ അതു പറഞ്ഞത്. ” എനിയ്ക്കു നേരമില്ല. കൂടെയിരുന്ന് വാരിക്കൊട്. കൊച്ചുകുഞ്ഞിന്. ഞാൻ പോകുവാ.” അവൾ ചാടിയിറങ്ങി പോയി. ഞാൻ പാത്രത്തിൽ വിരൽകൊണ്ട് വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതും കണ്ടുകൊണ്ടാണമ്മ കേറി ‘ നീയെതാടീ. സ്വപ്നം കാണുകാണോ. വെളമ്പിക്കൊടെടീ. അവൻ നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്ന കണ്ടില്ലേ.” അമ്മ ഇച്ചിരെ ചോറിങ്ങിട്ടേ. അതല്ല നിങ്ങക്കാർക്കും പറ്റത്തില്ലെങ്കി. ഞാൻ ഹോട്ടലിൽ പൊയ്യോളാം…’ ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
‘ ഇരിയെടാ അവടെ…’ അമ്മ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തവി ഏടത്തിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പിടിച്ചു വാങ്ങി. പിന്നെ എനിയ്ക്കു വിളമ്പി, ഏടത്തി പുറകുവശത്തേ തിണ്ണയിലേയ്ക്കിറങ്ങി ഞാൻ കഴിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മയും അങ്ങോട്ടു ഇറങ്ങി അടക്കിയ സ്വരത്തിൽ അമ്മ എന്തോ ഏടത്തിയോടു പറയുന്നതു കേട്ടു. രണ്ടു നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി സാരിത്തുമ്പും കടിച്ചുകൊണ്ട് ഏടത്തി അടുക്കളയിൽ കൂടി മുറിയ്ക്കകത്തേയ്ക്കു പാഞ്ഞു പോകുന്നതു കണ്ടു. പെങ്ങൾ കേറി വന്നപ്പോൾ എന്നോടു ചോദിച്ചു.