ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് പ്രിയചേച്ചിയുടെ ‘ഓ..നിയ്യായിരുന്നോ’ യുടെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസിലായത് അങ്ങെനെയാണ്.! അന്ന് പക്ഷേ റീമേ…. എന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടു വന്ന അവളുടെ അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിയ എന്നെ നോക്കി ഒരു ചെറിയ നിരാശച്ചിരി സമ്മാനിച്ച് നിന്ന റീമയുടെ അവസ്ഥയല്ല എനിക്കിന്ന്… ചേച്ചി വെറും അഭിനയം മാത്രമല്ല എന്ന് നൂറ് ശതമാനം ഉറപ്പിച്ച ഒരു കാമവാക്യം ആണ് ഇന്ന് കേട്ടത്………..!!!
അന്ന് നിയ്യായിരുന്നോയുടെ ബാക്കി മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കി വാണമടിച്ച് തകർത്തുവെന്ന് മാത്രമല്ല താമസിയാതെ റീമയും ഞാനും ആ ഫാന്റസികൾ പലതും പിന്നീട് പലപ്പോഴും യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത് ഓർത്തു കൊണ്ട് പ്രിയചേച്ചിയുടെ ‘ഓ..നിയ്യായിരുന്നോ’ യുടെ അർത്ഥം തിരിച്ചും മറിച്ചുമിട്ട് തീർച്ചപ്പെടുത്തി.
കുളിക്കാൻ കയറിയ ചേച്ചി വശീകരണച്ചിരി കാണിച്ച് എന്നെ പരീക്ഷിക്കുകയാണെന്നാണ് ഇതുവരെ കരുതിയത്. ഇനി പക്ഷെ ധൈര്യമായി. വാതില് ചാരിയിട്ടത് തുറന്ന് വന്ന് അരക്കെട്ടിലേക്ക് നോക്കി ചേച്ചി അത് പറയുമ്പോൾ പണ്ടെനിക്കുണ്ടായ അതേ ചെറിയ വിറയല് പോലും കണ്ടു….! പക്ഷേ താഴേക്ക് പോയ ചേച്ചി എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തിരികെ വരാം.. ചായയുമായി വിറയിലില്ലാതെ എനിക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ….! പിന്നെ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്…..!? ഞാൻ ത്രില്ലടിച്ച് ഓരോന്നാലോചിച്ച് ലാപിൽ വേഗത കൂട്ടി……
പക്ഷേ താഴോട്ട് പോയ ചേച്ചി കുറച്ച് സമയം കണ്ടിട്ടും വരവ് കണ്ടില്ല… എല്ലാവരും കൂടി എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നത് കേൾക്കാം…“ ഞാൻ എന്തായാലും ഇല്ല ..” ഇടയ്ക്കിടെ ചേച്ചിയുടെ ഉറച്ച ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കാം. ബാക്കി എല്ലാവരും കലപിലയാക്കി ബഹളം വെക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെ പക്ഷെ അതൊരു സാധാരണ കാര്യം ആയതു കൊണ്ട് കലപിലയിലൊന്നും ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതെ ഞാൻ പ്രൊജക്ട് വേഗം തീർക്കാൻ നോക്കി……
കൂട്ടിരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ ചേച്ചിയെ കാണുന്നുമില്ല.. താഴെ ആന്റിമാരും പെങ്ങന്മാരും തർക്കിക്കുന്നത് സ്ട്രോങ്ങായി വരുന്നു… അവിടെ എല്ലാവരും കുശലം പറയുന്നത് പോലും വല്യ ഉച്ചത്തിലായത് കൊണ്ട് ആദ്യമൊന്നും എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് തോന്നിയില്ലെങ്കിലും പിന്നെ എന്തോ ഗൗരവമുള്ള കാര്യമാണെന്ന് തോന്നി ഞാനും എഴുനേറ്റ് താഴേയ്ക്ക് ചെന്നു.. കൂടെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കാണാം എന്നതാണ് പ്രധാന അജണ്ട. പക്ഷേ താഴെ ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ടേബിളിന് മുന്നിൽ കൂലങ്കഷമായ ചർച്ചയാണ്… “എന്റെ കാര്യം ഞാൻ തീർത്ത് പറഞ്ഞു..”
ചേച്ചി ശക്തിയോടെ മേശയിലടിച്ച് പറയുമ്പോഴും പെട്ടന്ന് എന്നെ കണ്ട് എന്തോ മറന്ന പോലെ നോക്കിയിട്ട് കണ്ണിൽ പൂത്തിരിയിട്ട ആ ചിരി സമ്മാനിച്ചു..“ശോ.. ഇവന് ചായ കൊടുക്കാൻ നിന്നതായിരുന്നു..” ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ചായ ചൂടാക്കാനെഴുനേറ്റെങ്കിലും അവരുടെ ചൂടൻ ചർച്ചയിലേക്ക് പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ വീണ്ടും ഇഴുകിച്ചേർന്നു… ഞാൻ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് മിഴിച്ച് നോക്കിയിരുന്ന് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കാര്യം മനസിലായി.. വേറൊന്നുമല്ല..; വല്യാന്റിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ മുണ്ടക്കയത്തുള്ള കിടപ്പിലായിരുന്ന ചേട്ടൻ മരിച്ച കാര്യം ആണ് വിഷയം…..
ഏത് കാര്യത്തിനും മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്നയാളായിട്ട് ‘ഞാൻ പോകുന്നില്ല’ എന്ന് പ്രിയ ചേച്ചി തീരുമാനിച്ചതാണ് വിഷയം! രോഗിയായി കുറേക്കാലം കിടന്ന് മരിച്ചതാണെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓരോ രീതി അനുസരിച്ച് കെട്ടിക്കാഴ്ചയായ ചടങ്ങ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ നാലഞ്ച് ദിവസം കഴിയും..അത് വരെ വീട്ടിലെ ലൗ ബേർഡ്സും മീനും പട്ടിയുമൊക്കെ പട്ടിയുമൊക്കെ പട്ടിണിയാവും … മാത്രമല്ല പ്രൊജക്ടിന് വേണ്ടി ഒറ്റയ്ക്കാവുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ കൂടെ പരിഗണിച്ചാണ് ചേച്ചി മാറി നിൽക്കുന്നത്. അത് ശരിയാവില്ല എന്ന് വലിയ നാക്കിൽ തർക്കിക്കുകയാണ് ബാക്കി പെൺപടകൾ.. എന്തായാലും തർക്കം അന്തി പ്രാർത്ഥനയും അത്താഴവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നീണ്ട് ചെന്ന് അവസാനം ചേച്ചി തന്നെ ജയിച്ചു.
ങ്ങേ …, അപ്പോൾ ചേച്ചിയും ഞാനും തനിച്ച് നാലഞ്ച് ദിവസം ഇവിടെയോ!? ശരിക്കും ചേച്ചി വല്ലതും കരുതിക്കൂട്ടി ആണോ?‘ഓ..നീയായിരുന്നോ’ തന്ന് ചേച്ചി തന്നെ പച്ചക്കൊടി കാണിച്ച സ്ഥിതിക്ക്…!? എയ് അതൊന്നും ആവില്ല .. വകയിലൊരാൾ മരിച്ച ദിവസമല്ലേ. എല്ലാവരുടെയും അത്യാവിശ്യം തുണികളും ചീപ്പ് പേസ്റ്റ് കണ്ണാടി ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാൻ മുൻകൈ എടുത്ത് പാതിരാത്രി വൈകും വരെ ചേച്ചി ബിസിയായിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് ഞാനും ലാപിൽ പരമാവധി ബിസിയായി വർക്ക് വേഗത്തിൽ തീർക്കാൻ നോക്കി. “ ശരി വന്നിട്ട് കാണാം” മിലിയും വല്യാന്റിയും കുഞ്ഞാന്റിയുമൊക്കെ അളിയനും പാപ്പനുമൊക്കെ പുലർച്ചെ തന്നെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.