മുളകൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ കുറ്റി ഗ്ലാസിലേക്കു ചായ പകര്ന്നുകൊണ്ട് അനിരുദ്ധന് കൊടുക്കവേ എവിടെ നിന്നോ പാറി വന്ന ആ ചിത്രശലഭം സുനന്ദയുടെ ചുമലില് ഇരുന്നു…….
അതിനെ തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്ന അനിരുധനോടായി ആ ചിത്രശലഭത്തെ കൈയില് അതിനു വേദനയെല്ക്കാതെ എടുത്തുകൊണ്ടു സുനന്ദ പറഞ്ഞു…..
“ഇവള് എന്റെ കൂട്ടുക്കാരിയ….. ഞാന് എപ്പോള് ഇവിടെ വന്നാലും പോകുന്നതുവരെ എന്നോടൊപ്പം അവളുണ്ടാകും…..”
അനിരുദ്ധനു ഇതെല്ലം എന്തോ പോലെ ആണു തോന്നിയത്….. ഇനി ഇവള്ക്ക് വല്ല നോസ്സുമാണോ എന്നുവരെ അവന് ചിന്തിച്ചു…..
“വാ ഇനിയും ഒരുപാട് കാണാനുണ്ട്….”
കയ്യിലെ മുളം ഗ്ലാസ് അനിരുദ്ധന്റെ കൈയില് നിന്നും വാങ്ങി അവള് അവനെ കുടിലിന്റെ മറുഭാഗത്തെക്ക് ക്ഷേണിച്ചു…………..
കുടിലിന്റെ മറുവശത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ മരം കൊണ്ടുള്ള വാതില് തള്ളി തുറന്നു കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങിയ സുനന്ദക്കൊപ്പം അനിരുദ്ധനും പുറത്തേക്കു വന്നു…….
അത്ഭുതങ്ങളുടെ വലിയ വലിയ ഗര്ത്തങ്ങളിലെക്കയിരുന്നു അനിരുദ്ധന്റെ കാഴ്ച്ചകള ചെന്നെത്തിച്ചത് …..
കയറി വരുന്നിടം വെള്ള ചാട്ടങ്ങളും വലിയ ഗര്ത്തങ്ങളും പാറകളും എല്ലാം ആയിരുന്നെങ്കില് മറുഭാഗം മുഴുവന് പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ വലിയൊരു ഭൂപ്പ്രേധേശമായിരുന്നു…………….
ആ വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ ബാക്കി പത്രമായി ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന അതിമനോഹരമായ ഒരു പുഴ….. അതിന്റെ തീരത്തായി പച്ച പരവതാനി വിരിച്ച പോലുള്ള ആ വലിയ സ്ഥലം……
അതിനരികിലായി വലുതും ചെറുതുമായ മരങ്ങള്….. പലതരം ചെടികള്….. പൂക്കള്…… എങ്ങും ചന്ദനതിന്റെയും കസ്തൂരിയുടെയും ഗന്ധം…..
പലതരം പക്ഷികള് പ്രകൃതിയുടെ സംഗീതം ആ പുഴയുടെ കളകള നാദതോടൊപ്പം ഏറ്റുപാടികൊണ്ട് പാറി നടക്കുന്നു……
ഇടക്കിടെ വന്നു പോകുന്ന ആ ഇളം കാറ്റില് അവിടെയുള്ള ചെറു ചെടികളും വലിയ മരത്തിന്റെ ശിഖിലങ്ങളും ആ സംഗീതത്തിനൊപ്പം നൃത്തം വച്ചു…..
താന് ഏതോ അത്ഭുത ദ്വീപില് പെട്ട അവസ്ത് ആയിരുന്നു അനിരുദ്ധന്……
എങ്ങും പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം….. അതിനിടയില് മനുഷ്യകുലത്തിലെ അപ്സരസെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സുനന്ദയും കൂടി ചേര്ന്നപ്പോള് അതൊരു സ്വര്ഗ്ഗ പ്രതീതി അനിരുദ്ധന് മുന്നില് തീര്ത്തു…..
അനിരുദ്ധന്റെ സന്തോഷ മുഖം കണ്ട സുനന്ദ അവനെ പിന്നിലൂടെ വന്നു പുണര്ന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
“എന്ത് പറ്റി എന്താ ഇങ്ങനെ നില്ക്കുന്നെ…. ഇഷ്ട്ടപെട്ടോ നമ്മുടെ ഈ സ്ഥലം….”
അപ്പോളും ആകാക്ഷ വിട്ടുമാറാത്ത അവന് ഒന്നുകൂടി എല്ലാം നോക്കികണ്ടു……
“എനിക്കേതോ അത്ഭുത ദ്വീപിലെതിയ അനുഭൂതിയാണ് ഇപ്പോള് ഉള്ളത്….. ഇത്രയും മനോഹരമായ സ്ഥലം ഈ ലോകത്ത് വേറെ എവിടെയും ഉണ്ടാകില്ലാ………….ശരിക്കും സുന്ദരിയാണ് ഈ പ്രകൃതി……
ഇത് ഒരു സ്വര്ഗം തന്നെയാണ്………..”
അനിരുദ്ധന് തന്റെ കണ്ണുകളെ അപ്പോളും വിശ്വസിക്കാനാകാതെ പറഞ്ഞു….
“അതെ സ്വര്ഗം തന്നെ ആണു…. നമ്മുടെ …. നമ്മുടെ മാത്രം സ്വര്ഗം”
അത് പറഞ്ഞു സുനന്ദ അവനെ ഒന്നുകൂടെ മുറുകെ പുണര്ന്നു…..
അകലെ നിന്നും വന്ന മന്തമാരുതന് അവരെ തഴുകികൊണ്ട് അകന്നു പോയി….
അനിരുദ്ധന് അവളുടെ കൈവലയത്തില് നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പതിയെ തിരിഞ്ഞു അവള്ക്കു അഭിമുഖമായി നിന്നു…..
അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കി നിന്ന അവന്റെ നോട്ടം സഹിക്കാനാവാതെ അവള് മുഖം തിരിച്ചു….
“അതെ സ്വര്ഗമാണിവിടം…. നമ്മുടെ സ്വര്ഗം…. അവിടെ ഈ സ്വര്ഗത്തിന്റെ അഴകിനു മാറ്റുകൂട്ടാന് നീ എന്ന അപ്സരസും …”
അനിരുദ്ധന് അത് പറഞ്ഞപ്പോള് അവള് ഒന്നുകൂടി മുഖം കുനിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“കൂടെ എന്റെ… എന്റെ മാത്രം ഗന്ധര്വനും…”
നാണത്താല് കൂമ്പിയടഞ്ഞ അവളുടെ മുഖം അനിരുദ്ധന് പതിയെ ഉയര്ത്തി….. അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കി….
അവളുടെ അധരങ്ങള് ഒന്നുകൂടി ചുവന്നു തുടുത്തു,,,,,, അവളുടെ ചുണ്ടിനു മുകലായി ചെറിയ വിയര്പ്പു കണങ്ങള് അവളുടെ അഴകിനു മാറ്റുകൂട്ടി……