“അമ്മായി ഉറപ്പായും ഉടനെ എന്റെ അറയിൽ വരണം’
ഈ അവസരത്തിൽ വിസ്കാരഭ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് എനിക്കു ഇമൂലേഖയുടെ അമ്മയായ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയെകുറിച്ച പ്രതിപാദിക്കേണ്ടതായ അവസ്ഥ വന്നുചേരുന്നുണ്ട്. കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയ്ക്ക് മുപ്പത്താറുവയസ്സാണ് പ്രായമെന്നു മേനവൻ അവർകൾ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. മകളൊടൊപ്പം തന്നെയാണ് മേനവൻ അവർകൾ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ചേർത്തു വയ്ക്കുന്നത്. പിന്നീട്, ഇന്ദുലേഖയെ സംബന്ധിക്കാൻ വന്ന സൂരിനമ്പൂതിരിപ്പാട് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയെ കണ്ടു ഭ്രമിച്ചുവശാവുന്നതും മേനവൻ അവർകൾ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലേ. ഇന്ദുലേഖയുടെ നല്ല അമ്മ എന്നതിൽ കവിഞ്ഞു മറ്റുപ്രാധാന്യമൊന്നും പക്ഷേ മേനവൻ അവർകൾ തന്റെ നോവലിൽ അവർക്ക് നൽകിയിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഈ കഥയിലെ ഒരു മുഖ്യകഥാപാത്രമായി ലക്ഷികുട്ടിയമ്മയെ കരുതിയിരിക്കുന്നതിനാൽ എനിക്ക് അവരെ കുറിച്ച് പറയേണ്ടതായി വന്നുചേരൂന്നു.
കിളിമാനൂർ കൊട്ടാരത്തിലെ ഒരു രാജാവായിമൂന്നല്ലോ അവരുടെ ഭർത്താവ്, അതായത് ഇന്ദുലേഖയുടെ അച്ഛൻ, ഇന്ദുലേഖയ്ക്ക് രണ്ടുവയസുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം തീപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം സ്നേഹസമ്പന്നനും സാധുവുമായ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി അവരെ സംബന്ധം കൂടി. കാമശാസ്ത്രപ്രകാരം അശ്വഗതിയായ ലക്ഷികൂട്ടിയമ്മയുടെ സൂരതമോഹങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ മതിയാവുന്ന ഒരാളായിരുന്നില്ല ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി. അക്കാര്യത്തിൽ കിളിമാനൂർ രാജാവും കാര്യമായ വിരുത്തുള്ള ദേഹമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, രജസ്വലയായതിനുശേഷം, വിവാഹനാളുകളിലും പിന്നീട് ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുമായുള്ള ഇക്കാലത്തും വളരെ ഗോപ്യമായി പല യോഗ്യപുരുഷന്മാരുമായി ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ, ഒളിസേവകൾ നടത്തിവന്നിരുന്നു. അക്കാലത്തെ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതു ലോപചാപല്യമായോ സ്വഭാവദൂഷ്യമായോ ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല താന്നു. ഇത്തരത്തിലാണെങ്കിലും, തന്റെ സംബന്ധിക്കാൻ ശങ്കരൻ
സഹതാപപൂർണമായ ഒരുതരം അത്യപൂർവചമം ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. മാധവനോടൂ ഇന്ദുലേഖയ്ക്കുള്ള അഗാധമായ പ്രണയത്തിന്റെ കാരണം പരമ്പര്യവശാൽ തന്റെ അമ്മയിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണെന്ന് ന്യായമായും നമുക്ക് അനുമാനിച്ചു കൊള്ളാവുന്നതാണ്.
ഇന്നതെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ തിരക്കു പിടിച്ചതായിരുന്നു.
ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി തനിക്കു ഓഹരിയുള്ള ഒരു നൂൽനൂൽപ്പ് കമ്പനിയിൽ ഇടയ്ക്കു പോവാറുണ്ട്. തീവണ്ടിയിലും മറ്റു പോയി എത്തിചേരേണ്ടതായ ഒരു സ്ഥലമാണത്. അതിരാവിലെ പൂറപ്പെടുന്ന തീവണ്ടിപിടിക്കാൻ വൈകുന്നേരം തന്നെ പൂറപ്പെട്ട് തീവണ്ടി ആഫീസിനു സമീപമുള്ള ഒരു പൂട്ടർസ്ത്രത്തിൽ മാത്രികഴിയുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിവ്. പോകുന്നതിനുമുൻപ് കുളികഴിഞ്ഞുവന്ന് പതിവുപോലെ ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയെ സാധിക്കാൻ താൽപ്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, അവർ അത്യധികം സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശയിക്കുകയും ചെയ്തു.
ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി മുകളിൽ കിടന്നു കിതച്ചുകൊണ്ടു നീന്തൽ വശമില്ലാത്ത ഒരു പൂമാൻ നീന്തുന്നതുപോലെ സുമതം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൽ, അരുമയോടെ ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി പ്രോത്സാഹനജനകമായി “ആഹ്. ഊഹ് എന്നും മറ്റും സ്വരങ്ങൾ പൂപ്പെടുവിക്കയും ചെയ്തു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്നുരണ്ടു തവണ, അവശ്യം ഗാഢത ഇല്ലാത്തതിനാൽ, നമ്പൂതിരിയുടെ ആയുധം, ലക്ഷ്മികൂട്ടിയമ്മയുടെ കളികൂട്ടിൽ നിന്നും ഊരിപോവുകയും, അപ്പോൾ അവർ തന്നെ കൈനീട്ടി അതിനെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വീണ്ടും സൂരക്ഷിതമായി പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു അഞ്ചുനിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഏതാനും തുള്ളി നെയ്യ് ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മയുടെ സുരത ദ്വാരത്തിൽ നിഷേപിച്ചതിനു ശേഷം തളർച്ചയോടെയും ആശ്വാസത്തോടെയും ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി എണീറ്റ് യാത്രപുറപ്പെട്ടു പോവുകയും ചെയ്യു. കൂറച്ചുനേരം അടുക്കളയിൽ വാല്യകാരികൾക്കു വേണ്ട നിർദേശങ്ങളും മറ്റും കൊടുത്തതിനു ശേഷം ലക്ഷ്മികുട്ടിയമ്മ അത്താഴം കഴിച്ചു. വാല്യകാരികൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ അവർ പതിവുപോലെ ഒന്നു ദേഹം കഴുകാനായി കൂളപ്പുരയിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു. കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് ദേഹം കഴുകുന്നത് രാജാവിന്റെ കാലം മുതലുള്ള ഒരു പതിവാണ്. മാത്രി സൂരതത്തിനു മുൻപ് ദേഹം കഴുകി പരിമളംപൂശി വരണം എന്നത് തിരുമനസ്സിനു നിർബന്ധമായിരുന്നു.